Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

Η εργασία κατά την έξοδο από τον καπιταλισμό ή η έξοδος από τον καπιταλισμό έχει ήδη ξεκινήσει

από τα arguments

Ο Αντρέ Γκορζ (1923-2007), με θητεία στα περιοδικά Temps Modernes και Nouvel Observateur, ανήκει στους στοχαστές που θεμελίωσαν το πρόταγμα της αποανάπτυξης πάνω στη βάση της εξόδου από τις οικονομιστικές ιδεοληψίες της παραδοσιακής αριστεράς και της εστίασης στο όραμα μιας συμβιωτικής κοινωνίας. Για τον Γκορζ, η υπέρβαση της κοινωνίας της εργασίας για χάρη της κοινωνίας του ελεύθερου χρόνου, όπου η δημιουργικότητα με τη μορφή της αυτοπαραγωγής θα δίνει (μεταξύ άλλων) νόημα στην ανθρώπινη ζωή, αποτελεί το βασικό στοιχείο υπέρβασης του ίδιου του καπιταλισμού. Το κείμενο «Η εργασία κατά την έξοδο από τον καπιταλισμό ή η έξοδος από τον καπιταλισμό έχει ήδη ξεκινήσει» αποτελεί το κείμενο που έστειλε στην επιθεώρηση écoRev λίγες μέρες πριν αυτοκτονήσει -το Σεπτέμβρη του 2007 μαζί με την αγαπημένη του γυναίκα, τη Ντορίν. Η ακρίβεια με την οποία προοικονομεί την οικονομική κρίση που εξελίσσεται σήμερα είναι πέραν από εντυπωσιακή, και χαρακτηριστική της διορατικότητας που συντρόφευε πάντοτε την αισιοδοξία του. Μεταφρασμένα στα ελληνικά μπορεί να βρει κανείς τα βιβλία του Γκορζ Καπιταλισμός, σοσιαλισμός, οικολογία, Οι δρόμοι του παραδείσου, Η αθλιότητα του σήμερα και η προοπτική για το αύριο κ.ά.


μετάφραση: Θανάσης Πολλάτος

Το ζήτημα της εξόδου από τον καπιταλισμό δεν ήταν ποτέ πιο επίκαιρο. Τίθεται με τους όρους και τον επείγοντα χαρακτήρα μιας ριζικής καινοτομίας. Από την ίδια του την ανάπτυξη, ο καπιταλισμός άγγιξε ένα όριο τόσο εσωτερικό όσο και εξωτερικό το οποίο είναι ανίκανος να ξεπεράσει και το οποίο τον κάνει ένα σύστημα που επιβιώνει με τεχνάσματα απέναντι στην κρίση των θεμελιωδών του στοιχείων: της εργασίας, της αξίας, του κεφαλαίου.

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Η διάψευση της διαρκούς ευημερίας


του Νικου Γ. Ξυδακη*

Η κρίση που πλήττει την Ευρώπη δεν θα ξεπεραστεί μόνο με οικονομική διαχείριση. Η παραγωγή χρήματος από την ΕΚΤ και η έκδοση ευρωομολόγου θα ανακουφίσουν οπωσδήποτε τις δοκιμαζόμενες χώρες, αλλά δεν θα επιλύσουν την ασυμμετρία εντός της Ευρωζώνης ούτε, πολύ περισσότερο, θα προσφέρουν μακροπρόθεσμη θωράκιση της Ε.Ε. έναντι των αναδυόμενων υπερδυνάμεων BRIC. 

Η κρίση της Ευρώπης δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και πολιτική και ηθική, είναι κρίση στρατηγικού μοντέλου. 
Το θαυμαστό κράτος πρόνοιας του μεταπολέμου οικοδομήθηκε βάσει κοινωνικού συμβολαίου, αλλά και διότι η Ευρώπη απορροφούσε πλούτο από την περιφέρεια για να στηρίξει την ευημερία του προνομιούχου λευκού ανθρώπου. 
Η υπόσχεση της διαρκούς ευημερίας έχει διαψευσθεί, διότι συν τοις άλλοις η ευημερία εξετράπη σε καταναλωτική βουλιμία, σε απληστία και κατασπατάληση. 
Το καταναλωτικό τέρας της Δύσεως εξαντλεί όχι μόνο φυσικούς πόρους, όχι μόνο τον ανυπεράσπιστο πλούτο του Τρίτου Κόσμου, αλλά τώρα πλέον εξαντλεί τις ίδιες τις κοινωνίες, πλήττει τον δυτικό άνθρωπο. 
Ο άφρων δανεισμός δεν μπορεί πλέον να τροφοδοτήσει την άφρονα κατανάλωση, όταν οι πραγματικοί μισθοί μειώνονται και, ακόμη χειρότερα, όταν χάνονται εκατομμύρια θέσεις εργασίας και η φτώχεια κατατρώει τα μεσοστρώματα.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, καναρινιού στο ανθρακωρυχείο της Ευρώπης, γνωρίζουμε πλέον ότι η χρηματοοικονομική βοήθεια είναι αναγκαία αλλά δεν αρκεί. 
Χρειάζονται επειγόντως ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης και μαζί ένας ριζικά νέος τρόπος διαβίωσης, που θα διακρίνει σαφώς την ευημερία από τη σπατάλη, την αξιοπρέπεια από τη χλιδή, που θα προκρίνει τον γενναιόδωρο δημόσιο χώρο έναντι του κανιβαλικού πλουτισμού της αγέλης. 
Μιλάμε για ηθική και πνευματική ανασυγκρότηση. Μα πώς αλλιώς; 
Η κρίση, το βλέπουμε, δεν αφορά μόνο οικονομικά μεγέθη, αφορά ανθρώπους, ψυχές, αφορά τη βιόσφαιρα. 
Η αλλαγή παραδείγματος βίου είναι προαπαιτούμενο της βιώσιμης ανάπτυξης: αυτό πρέπει να κατανοήσουμε, αυτό να απαιτήσουμε, από τους εαυτούς μας, την πολιτική, τον πνευματικό κόσμο.

*από την Καθημερινή

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Η εκπρόσωπος Τύπου των ΟΠ, Ελεάννα Ιωαννίδου για την πολιτική συγκυρία

Η εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου κατά τη διάρκεια της σημερινής συνέντευξης Τύπου του κόμματος, εν όψει της συνεδρίασης του Πανελλαδικού Συμβουλίου στην Θεσσαλονίκη, σχολίασε τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις:

"Το Σαββατοκύριακο συνεδριάζει στη Θεσσαλονίκη το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων, άλλωστε οι εργασίες του διεξάγονται κάθε μήνα σε διαφορετική πόλη στο πλαίσιο μιας φιλοσοφίας αποκέντρωσης. 
Το αντικείμενο της συνεδρίασης αφορά στην πολιτική συγκυρία και την διατύπωση ολοκληρωμένων προτάσεων για μια πράσινη φορολογική μεταρρύθμιση, για τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, την στρατηγική του κόμματος για την επόμενη περίοδο και την υποστήριξη εναλλακτικών πρωτοβουλιών κοινωνικής οικονομίας.
Η Κυβέρνηση Παπαδήμου διαψεύδει ακόμα και τους πιο καλόπιστους, τόσο με την πολυπρόσωπη και δυσκίνητη σύνθεση της, στην οποία μετέχουν από τη μια πλήρως αποτυχημένοι υπουργοί και από την άλλη ακροδεξιοί λαϊκιστές, όσο και με τις προγραμματικές δηλώσεις, που κινούνται σε πλαίσιο συνέχειας μιας αποτυχημένης πολιτικής. 
Τα παραδείγματα Παπακωνσταντίνου και Παπουτσή είναι τα πλέον εύγλωττα, αφού στην περίπτωση τους η κριτική δεν περιορίζεται σε πολιτικές διαφωνίες αλλά στις κραυγαλέες αποτυχίες τους. 
Δεν μπορεί να επιβραβεύεται ο πρώτος, όταν μόλις την τελευταία μέρα της προηγούμενης θητείας του, πέρασε τρεις φωτογραφικές ρυθμίσεις τις οποίες καταδίκασε το σύνολο του περιβαλλοντικού κινήματος. 
Ούτε ο δεύτερος, που σε πασιφανείς περιπτώσεις χρήσης χημικών και αστυνομικής βίας αρνείται τη σύσταση ΕΔΕ ή -κι όταν αυτές διενεργούνται- παραβλέπει τα πορίσματα τους.
Η παρουσία σ’ αυτήν του ως τώρα Υπουργού Οικονομικών, που η πραγματικότητα μονίμως διαψεύδει τους προηγούμενους στόχους και δηλώσεις του, απλώς σηματοδοτεί τη πρόθεση της κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν να συνεχίσουν στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο. 
Δυστυχώς ακόμα και τώρα, οι ανάγκες της κοινωνίας και η βιωσιμότητα της χώρας δεν λαμβάνονται υπόψη. 
Το πολιτικό σύστημα δίνει για άλλη μια φορά προτεραιότητα σε εφήμερους επαίνους από τις αγορές και τους δανειστές και όχι σε μια οικονομία, που επιδιώκει την κάλυψη πραγματικών αναγκών, την προαγωγή των συλλογικών αγαθών έναντι των ατομικών λύσεων. 
Αν και σήμερα δεν επενδύσουμε στην ταυτόχρονη διέξοδο από την περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική κρίση δεν μπορεί να υπάρξει κανένα μέλλον για μας και για τα παιδιά μας."

Για περισσότερες πληροφορίες: 6932 705289

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Οι "πράσινοι" της Ευρώπης συντονίζονται


της Αν-Σοφί Μερσιέ
©Le Monde - Προοδευτική Πολιτική

Όποιος επισκέπτεται ένα συνέδριο του «ευρωπαϊκού πράσινου κόμματος» (EGP), βάζει «τὸν δάκτυλον εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων» όσον αφορά ορισμένα γεγονότα. Στους διαδρόμους συναντούμε αυτή την «πράσινη διεθνή», όπου συνυπάρχουν Σενεγαλέζοι, Νεοζηλανδοί, Γεωργιανοί και Βέλγοι αντιπρόσωποι. Tα μάλλινα γιλέκα πλέον εξέλιπαν, και τρώμε κι άλλα πράγματα εκτός από βιολογικό κατσικίσιο τυρί.
Γι' αυτή την τέταρτη συνάντησή τους (από τις 11 ως τις 13 Νοεμβρίου 2011, στο Παρίσι) οι πολλές εκατοντάδες συμμετέχοντες περνούν την ώρα τους συζητώντας σε στρογγυλά τραπέζια ή συμμετέχουν σε συζητήσεις κρατώντας σημειώσεις και με τα ακουστικά στα αυτιά, σε μεγάλες αίθουσες συνεδριάσεων,. Σημαίνει άραγε αυτό πως δεν υπάρχει πλέον καμία διαφορά μεταξύ της συνάντησης αυτής και των αντίστοιχων των Γάλλων, Βέλγων και Γερμανών σοσιαλδημοκρατών ή συντηρητικών;Όχι ακριβώς.
Στο EGP καλλιεργείται ακόμα η ουτοπία: στο περίπτερο της εσπεράντο υπάρχουν πάντα κάποιοι αντιπρόσωποι πρόθυμοι να εξηγήσουν την ιστορία αυτής της γλώσσας, να αφηγηθούν το πρώτο τηςσυνέδριο, το 1905 στην Μπουλόν-Σιρ-Μερ (στο Πα-Ντε-Καλέ) ή τις πιθανότητες να παρακολουθήσεις έναν κύκλο εσπεράντο στη Βουλγαρία. «Αξίζει πραγματικά τον κόπο», μου λέει ένας Ιταλός.
Οι διοργανωτές πρόβλεψαν επίσης έναν οδηγό νυκτερινής διασκέδασης για τους συμμετέχοντες, στους οποίους περιλαμβάνεται, όπως αρμόζει, ένας κατάλογος με τα «πιο συμπαθητικά» μπαρ ομοφυλοφίλων.

Συζητήσεις στις σκάλες

Στους διαδρόμους πετιούνται διάφορα «Έι Σεργκέι» και διάφορα «Τζέιν, so nice to see you again!» και χαιρετιόμαστε με θέρμη. Στις σκάλες διεξάγονται ατέρμονες συζητήσεις. Αυτή η οικειότητα δεν έχει τίποτα το περίεργο: οι οικολόγοι είναι το πρώτο κίνημα που οργανώθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ήδη από το 1984.

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Πως σκέφτονται οι ευρωπαίοι Πράσινοι: "Οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης δε σημαίνουν αναγκαστικά πολιτική αδυναμία"

Συνέντευξη του Πασκάλ Κανφίν* στην Monde: «Une croissance faible ne nous condamne pas à l'impuissance»
©Le Monde - Προοδευτική Πολιτική

Κλερ Γκουελό (Claire Guélaud, CG): Η μείωση του βασικού επιτοκίου της «ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας» (ΕΚΤ) και το αποτέλεσμα της συνόδου του G20 αρκούν να αποφευχθεί η επιστροφή της ύφεσης στην Ευρώπη;

Πασκάλ Κανφέν (Pascal Canfin, PC): Αν συνεχιστούν στην Ευρώπη οι πολιτικές λιτότητας, οι υφεσιακές τους επιπτώσεις θα είναι πολύ εντονότερες από τις συμβολικές δεσμεύσεις του G20 ή τη μείωση του επιτοκίου της ΕΚΤ, που ήδη βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά.
Αν το δούμε ευρύτερα, αν συνυπολογίσουμε τα περιβαλλοντικά προβλήματα και την διαπίστωση πως προ πολλού η αύξηση του ΑΕΠ δε σημαίνει βελτίωση της ποιότητας ζωής, οι πλούσιες χώρες ας προετοιμαζόμαστε για μια μακρά περίοδο χαμηλών -ακόμα και μηδενικών- ρυθμών ανάπτυξης.
Η Εύα Ζολί (Eva Joly) εξάλλου έχει θεμελιώσει τον εναλλακτικό της προϋπολογισμό στην υπόθεση για ανάπτυξη της τάξης του +0.8%, πολύ χαμηλότερη από τις αρχικές κυβερνητικές προβλέψεις. Για μας, αυτό είναι ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας. Δεν έχει νόημα να φτιάχνουμε κυβερνητικά προγράμματα πάνω σε πλασματικές και μη ρεαλιστικές προβλέψεις για την ανάπτυξη. Σημειώνω πως η «ένωση για ένα λαϊκό κίνημα» (UMP) και οι σοσιαλιστές δεν ακολουθούν αυτό το απλό κριτήριο υπευθυνότητας.

CG: Αλλά με ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 0.8%-1% για το 2012, μπορούμε να φτάσουμε σε έλλειμμα χαμηλότερο του 3% ως το 2013;

PC: Η τήρηση του ραντεβού του 2013 είναι ανέφικτη, διότι θα απαιτούσε μέτρα λιτότητας που θα προκαλούσαν ύφεση πολύ χειρότερη του αναμενομένου. Τα φορολογικά έσοδα θα συρρικνώνονταν σε τέτοιο βαθμό που το έλλειμμα θα επιδεινωνόταν! Αυτό ακριβώς βλέπουμε να συμβαίνει ήδη στην Ελλάδα.

Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2011

Tο πρόβλημα της Ευρώπης δεν είναι ό,τι συνέβη, αλλά αυτό που δεν συνέβη: η δημιουργία μιας κοινής ευρωπαϊκής κυβέρνησης

Εξευρωπαϊζοντας την Ευρώπη ή Υμνος στον Φεντεραλισμό
του Γιόσκα Φίσερ*, ΤΟ ΒΗΜΑ – The Project Syndicate, 2.11.11


Η ευρωζώνη βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, επειδή μόνο εκεί, στο βασίλειο του δεύτερου πιο σημαντικού νομίσματος μετά το δολάριο, μπορεί η κρίση να χτυπήσει μία αδύναμη «δομή», και όχι ένα κράτος με πραγματική ισχύ. 
Είναι μια δομή που χαραμίζει την εμπιστοσύνη που έχουν πολίτες και αγορές στην ικανότητά της να επιλύει συγκρούσεις – την ώρα που σπρώχνει το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα στο χείλος της καταστροφής. 
Με άλλα λόγια, η χρηματοπιστωτική κρίση αντανακλά τώρα μια πολιτική κρίση της ευρωζώνης – μια κρίση που θέτει εν αμφιβόλω την ίδια την ύπαρξη του ευρωπαϊκού σχεδίου στο σύνολό του. 
Αν αποτύχει η νομισματική ένωση της Ευρώπης, δεν θα απομείνει σχεδόν τίποτα από την κοινή αγορά, ή από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις συνθήκες. 
Θα πρέπει να ξεγράψουμε έξι δεκαετίες επιτυχημένης ευρωπαϊκής ενοποίησης, με άγνωστες επιπτώσεις.
Αυτή η αποτυχία θα συνέπιπτε με την ανάδυση μιας νέας παγκόσμιας τάξης, καθώς δύο αιώνες δυτικής υπεροχής φτάνουν στο τέλος τους. 
Η δύναμη και ο πλούτος μετακινούνται προς τις χώρες της Ανατολικής Ασίας και προς άλλες αναδυόμενες χώρες, ενώ η Αμερική θα απασχολείται με τα δικά της προβλήματα και θα στρέφεται από τον Ατλαντικό προς τον Ειρηνικό. 
Αν οι Ευρωπαίοι δεν φροντίσουν για τα συμφέροντά τους τώρα, κανείς δεν θα το κάνει για αυτούς. Αν η Ευρώπη δεν γίνει σήμερα ο κυρίαρχος της ίδιας της μοίρας της, θα γίνει το άθυρμα των νέων παγκόσμιων δυνάμεων.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...