Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ: Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ύπατο

Ο πρόεδρος των Ευρωπαίων Πρασίνων μιλάει στην εφημερίδα  ΤΟ ΒΗΜΑ   για την αναχρονιστική πολιτική της Μέρκελ και τα λάθη του Γ. Παπανδρέου

Συνέντευξη στον Νίκο Χειλά: 
"Η κατάρα της Ελλάδας": αυτόν τον τίτλο χρησιμοποίησε πρόσφατα το περιοδικό Der Spiegel για να συνοψίσει το φαινομενικά άλυτο πρόβλημα των ελληνικών χρεών. Αλλοι τίτλοι δεν ήταν καλύτεροι. Ο πιο πρωτότυπος ήταν ίσως εκείνος της FAZ, που αντί για κείμενο είχε μια φωτογραφία με χειρουργικά εργαλεία (για το «κούρεμα» εξυπακούεται της «Hellas»). Ακόμη πιο δυσοίωνες ήταν οι συζητήσεις στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, όπου η πτώχευση της Ελλάδας μονοπωλούσε τις συζητήσεις. Μπροστά σε τέτοιον ορυμαγδό η φωνή του πρώην «τρομερού παιδιού» της ευρωπαϊκής Αριστεράς και σημερινού προέδρου της ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ ακούγεται σχεδόν νηφάλια. Αυτό διεγείρει περισσότερο την όρεξη για προβληματισμό από ό,τι όλα μαζί τα κέντρα παραγωγής «κατάρας», ενισχύοντας και την υποψία ότι οι Βρυξέλλες δεν χρησιμοποιούν τη χρεοκοπία ως νέα στρατηγική επιλογή αλλά, προς το παρόν ακόμη, «μόνο» ως απειλή που αποβλέπει στο να θρυμματίσει και την τελευταία αντίσταση της ελληνικής κυβέρνησης.

Το μεσημέρι της Παρασκευής ο τίτλος της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας Handelsblatt ήταν: "Η Ελλάδα υπό εκκαθάριση". Οι κυβερνήσεις και οι τράπεζες της ευρωζώνης, αναφερόταν στο άρθρο, έβαλαν ήδη σε εφαρμογή το «σχέδιο Β». Πιστεύετε και εσείς ότι η χρεοκοπία είναι ήδη καθ’ οδόν;
  • Όχι, δεν το πιστεύω. Αυτό που ισχύει όμως είναι ότι τα συσσωρευμένα χρέη είναι τόσο τεράστια που θα πρέπει να βρεθούν έξυπνοι τρόποι για την εξυπηρέτησή τους. Η ιδέα της εκκαθάρισης δεν έχει νόημα. Αυτή τη στιγμή τρέχουν οι διαπραγματεύσεις σχετικά με το μέγεθος του “κουρέματος” των ιδιωτών δανειστών. Ο στόχος θα πρέπει να είναι η Ελλάδα να ξαναθέσει σύντομα την οικονομία της σε τροχιά ανάπτυξης.
Πολλοί ζητούν και τη συμμετοχή των κρατών δανειστών, καθώς και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στο «κούρεμα»…
  • Φυσικά και πρέπει να συμμετάσχουν σε ανάλογο βαθμό.
Δεν δείχνει το νέο δεύτερο μνημόνιο με τις αγριότητές του ότι η τρόικα εξωθεί την Ελλάδα να βγει από μόνη της από την ευρωζώνη;
  • Αυτό δεν μπορώ να το κρίνω αυτή τη στιγμή. Σίγουρο είναι ωστόσο ότι κάθε λύση που κάνει αφόρητη την κατάσταση του πληθυσμού είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Το πρόβλημα είναι ότι οι αναγκαίες περικοπές που επιβάλλει η τρόικα γίνονται με τόση βιασύνη που δεν επιτρέπουν ταυτόχρονα την εξυγίανση και την ανάπτυξη της οικονομίας. Από την άλλη, βέβαια, η ελληνική κοινωνία θα έπρεπε να δηλώσει ευθέως τι βάρη είναι πρόθυμη να σηκώσει. Το να λέει μόνο “όχι” σε όλα δεν αποτελεί απάντηση. Ως τώρα πάντως η κοινωνία απορρίπτει καθετί που αποφασίζει η κυβέρνηση. Αυτό αναπαράγει τα αδιέξοδα.
Μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης παραπονιέται ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε άτυπο προτεκτοράτο. Ορισμένες δηλώσεις, όπως εκείνη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των γερμανών Χριστιανοδημοκρατών Φόλκερ Κάουντερ, ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να στείλει έναν κομισάριο στην Αθήνα για να βάλει τάξη ενισχύουν αυτή την εντύπωση.
  • Η πρόταση του Κάουντερ για την αποστολή ενός αρμοστή στην “ελληνική επαρχία” είναι φυσικά ανώμαλη. Το πραγματικό ζητούμενο είναι η σωστή οργάνωση της συνεργασίας ανάμεσα στην Επιτροπή των Βρυξελλών και στην ελληνική κυβέρνηση. Όχι επιτήρηση αλλά μετάδοση τεχνογνωσίας από την Ευρωπαϊκή Ενωση που θα οδηγήσει σε μια λελογισμένη διοικητική μεταρρύθμιση. Η επιτυχία εξαρτάται όμως από τη συμπεριφορά του “δότη”: ο όποιος “ύπατος” θα αποτύχει οικτρά, ο αλληλέγγυος υποστηρικτής θα επιτύχει.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Οι βασικές ομιλίες στο συνέδριο των Πράσινων στο Βερολίνο "Η Ελλάδα σε κρίση", με μετάφραση




Η σημερινή κρίση στην Ελλάδα είναι πρωτίστως μια χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος. Η Ελλάδα δεν είναι φτωχή χώρα, διαθέτει ένα σημαντικό δυναμικό. Αλλά κυβερνιέται πολύ άσχημα. Σε αυτό ευθύνη έχουν και τα κυρίαρχα ΜΜΕ, όπως επίσης και τα μέλη της πολιτικής ελίτ. Οι προσκεκλημένοι στο συνέδριο με θέμα «Η Ελλάδα σε κρίση», ρωτήθηκαν για την πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ευθύνη, για τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική δημοκρατία και η κοινωνία και τους τρόπους που μπορεί να συμμετέχει επιτυχώς σε μια ενοποιημένη Ευρώπη. 



Κώστας Σημίτης, Daniel Cohn Bendit

Γιώργος Σταθάκης, Νίκος Χρυσόγελος, Νίκος Χαριτάκης κ.ά.

Γιάννης Βούλγαρης, Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, Καλλιόπη Σπανού κ.ά.


Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Γιατί με τους Οικολόγους Πράσινους

του Γιώργου Καραμέρου*

Για να μιλήσουμε ανοιχτά: δημοσιογράφος είμαι και δημοσιογράφος παραμένω. Η Β' Αθήνας είναι για μένα ο χώρος που κατοικώ και αναπνέω σήμερα αλλά και μετά τις εκλογές.

Στα 20 χρόνια στη δουλειά, μιλούσα πολιτικά, σκεφτόμουν πολιτικά μέχρι που σιχάθηκα την παλιά πολιτική και είπα να στραφώ στην αληθινή ζωή που απαιτεί κάτι άλλο: στον αέρα που αναπνέουμε, στην ενέργεια που μας ζεσταίνει και μας μετακινεί, την ελεύθερη γη που απέμεινε στις πόλεις μας.

Καλλιεργώ ελάχιστα σε ένα μικρό κηπάριο στο Μαρούσι αλλά ποτέ δεν πέτυχα παραγωγή γιατί είναι ανήλιαγο. Το παλεύω. Πάω στην δουλειά μου με ένα χιλιάρι ιαπωνικό αυτοκίνητο 12 ετών ή με το ποδήλατο -αν και θα ήθελα να έχω ένα υβριδικό που να μην κοστίζει 25,000 ευρώ για να μπορώ να το αγοράσω. Υπάρχουν, αλλά κανείς δεν κάνει κάτι για να φτάσουν στην Ευρώπη και την Ελλάδα μπας και χαλάσει η αγορά του αυτοκινήτου για τους δανειστές μας. Ανακυκλώνω αλλά θέλω να ξέρω ποιοι οικονομούν από τον κόπο μου στους μπλε κάδους. Ζυγίζω τώρα το χειμώνα λίγο το καλοριφέρ και λίγο το κλιματιστικό αν και θα ήθελα να έχω ένα φωτοβολταϊκό στην ταράτσα μου που να μη χρειαστεί να δανειστώ από την τράπεζα για αυτό και για να μην ξαναπληρώσω τίποτα στη ΔΕΗ.

Χρωστάω ένα στεγαστικό (όπως ίσως και συ) και θέλω haircut γιατί όλα μειώθηκαν εκτός από τα χρέη και τους φόρους μας. Πληρώνω το χαράτσι για ένα σπίτι που ανήκει ουσιαστικά στην τράπεζα αλλά το πληρώνω εγώ.

Θέλω να δώσω στα παιδιά μου όμως ένα καλύτερο και όχι πλουσιότερο... 2020. Πιο απλό. Με λιγότερα αλλά σωστά. Σαν και αυτά που μεγάλωσε η γενιά μου και οι λίγο παλαιότεροι.

Πιστεύω στην απομεγέθυνση, γιατί σε ένα πλανήτη με 7 δις πληθυσμό έναντι 2 πριν λίγες δεκαετίες δεν γίνεται αλλιώς. Η ανάπτυξη όπως τη εννοούν είναι βέβαιος θάνατος. Ζω στη συλλογικότητα και τις τοπικές δράσεις, προσπαθώ τουλάχιστον.

Σιχαίνομαι το πετρέλαιο και τα ορυκτά και θέλω μια ανεμογεννήτρια και ένα φωτοβολταϊκό σε κάθε στέγη, όχι μόνο μια κεραία τηλεόρασης. Γι' αυτό ενισχύω τους «οικολόγους πράσινους» (ΟΠ).

Στο κόμμα των οικολόγων είμαι φίλος από το 2009. Κάθισα διάβασα τα προγράμματα, είδα τις ιδέες και άφησα αυτά τα τελευταία δύο χρόνια μια τελευταία ευκαιρία στο ΠΑΣΟΚ που πίστεψαν οι γονείς μου -και τους βλέπω τώρα προδομένους, να παίρνουν πετσοκομμένη τη σύνταξη τους με τα μπουφάν μέσα στο σπίτι. Οργίζομαι. Δεν κατέβηκα με τους «αγανακτισμένους», αν και πιστεύω στην αμεσοδημοκρατία. Έβλεπα ότι κάποιοι το εκμεταλλεύονται και το οδηγούν στο κενό.

Οι «πράσινοι» δεν έχουν αρχηγό. Ρώτησα την επικεφαλής της εκλογικής εκστρατείας Ιωάννα Κοντούλη αν έχει κάποια ΜΚΟ (κάτι που συνηθίζεται στους κεντροαριστερούς χώρους με πρωταθλητή σε αυτά τον ΓΑΠ) ή αν έχει θολή άποψη για το «μακεδονικό». «ΜΚΟ δεν έχω, και έχω δύο παλικάρια που υπηρέτησαν στα σύνορα για την Ελλάδα, ποιος θα μου παραστήσει εμένα τον πατριώτη;», με κοίταξε αγριεμένη διαλύοντας τις αμφιβολίες των πολλών και τις δικές μου.

Μου είπαν φίλοι: γιατί δεν πας με τον Κουβέλη, με τον Θεοδωράκη, ή με τον Καμμένο! «36 χρόνια πολιτικός», «87 χρονών άνθρωπος που αγαπώ», «20 χρόνια βουλευτής και υπουργός του Καραμανλή», τους απάντησα και για τις τρεις περιπτώσεις αντίστοιχα.

Τιμωρώ τα δυο μεγάλα κόμματα αλλά με ψήφο περιεχομένου, όχι αντί- σκέτο.

Καλή αντάμωση!


Γιώργος Καραμέρος είναι δημοσιογράφος
*Αναδημοσίευση από την ppol.gr και το bloggr

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Για το κείμενο "η πολιτική οικολογία στις εκλογές"

του Νίκου Ράπτη*

Ενόψει του εκλογικού συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων (ΟΠ) συγγράψαμε μαζί με δύο φίλους (τους Ορέστη Κολοκούρη και Γιώργο Δημητρίου) ένα σχέδιο εκλογικής διακήρυξης υπό τον τίτλο «η πολιτική οικολογία στις εκλογές». Το κείμενο αυτό έχει ενδιαφέρον διότι συνυπογράφεται από τρία μέλη των ΟΠ που σηματοδοτούν διαφορετικές τάσεις και ρεύματα ιδεών του χώρου, που συνήθως αντιπαρατίθεντο στον άξονα δεξιά-αριστερά. Αποτελεί άρα εκ των πραγμάτων αναίρεση των κατεστημένων πολιτικών διαιρέσεων -και από την άποψη αυτή αφορά και τη γενικότερη πολιτική συζήτηση στη χώρα, πέραν των στενών ορίων των ΟΠ.

Στο σημείωμα αυτό θα ήθελα να διευκρινίσω ορισμένα στοιχεία του κειμένου αυτού, ώστε να διευκολυνθεί η σχετική συζήτηση και να ληφθούν συνετότερες αποφάσεις.

Η πρώτη παρατήρηση αφορά το σκοπό που έχει ένα παρόμοιο διακηρυκτικό κείμενο. Μια εκλογική διακήρυξη καλείται να εξυπηρετήσει ορισμένους στόχους:

(α) να προσφέρει στα μέλη και τα στελέχη του κόμματος και τους ψηφοφόρους μια απλή, τεκμηριωμένη και ουσιαστική «αφήγηση» για τα προβλήματα και τη λύση τους, διαμέσου της οποίας διαφαίνονται και οι πολιτικές προτεραιότητες του κόμματος. Η πολιτική είναι πάντα ζήτημα ιεράρχησης των προτεραιοτήτων -ή δεν είναι τίποτα.
(β) να «εικονογραφεί» την αφήγηση αυτή με μερικά πολύ απτά και συγκεκριμένα μέτρα, που χωρίς να εξαντλούν τη λύση των προβλημάτων (κάθε άλλο!) προσφέρουν μολοταύτα μία «γεύση» για τις πολιτικές που προκρίνει το κόμμα (τις «εικονογραφήσεις» αυτές τις ονομάζουμε «νησίδες»)
(γ) να τεκμηριώνει την ανάγκη ύπαρξης (και υπερψήφισης) αυτού του κόμματος, τονίζοντας την ιδιαιτερότητά και την ιδιοπροσωπία του.
Έτσι, στο κείμενο που παρουσιάσαμε εμφανίζεται μια αφήγηση για την Ευρώπη και τις κοινωνικές αναφορές του κόμματος, για τη στάση του κόμματος απέναντι στην εσωτερική πολιτική διάταξη και τη διεθνή θέση της χώρας.

Ευρωπαϊκή προοπτική

Όσον αφορά τη στάση των ΟΠ στο ευρωπαϊκό εγχείρημα, προκρίνονται δύο «νησίδες», που περιγράφουν ουσιαστικά μια ομοσπονδιακή Ευρώπη: ζητείται «η αναμόρφωση των συνθηκών» και η «αιρετή ηγεσία σε θεσμούς όπως η "ευρωπαϊκή επιτροπή" και το "ευρωπαϊκό συμβούλιο"» [1] και η αλλαγή του ρόλου της «ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας» (ΕΚΤ) ώστε να εξελιχθεί σε ουσιαστικό «δανειστή της υστάτης στιγμής», σαν την αμερικανική ομοσπονδιακή τράπεζα(FED) [2].
Ο «ευρωπαϊσμός» που προκρίνεται εδώ, ενώ είναι ριζοσπαστικά φεντεραλιστικός (ή μάλλον εξαιτίας αυτού) δεν καταντάει στις γονυκλισίες προς τις πολιτικές επινοήσεις των διαφόρων διευθυντηρίων των Βρυξελλών και του άξονα «Μερκοζί», που είναι ενδημικά στα «φιλοευρωπαϊκά» κόμματα -ιδίως τη «δημοκρατική συμμαχία» (ΔΗΜΣΥΜ), τη «δημοκρατική αριστερά» (ΔΗΜΑΡ), τα απομεινάρια της φιλελεύθερης ΝΔ, του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ κ.λπ.
Από την άλλη, οι ΟΠ διαχωρίζουν με σαφήνεια τη στάση τους από τον αντιευρωπαϊσμό, είτε όψιμο (της νέας ηγεσίας της ΝΔ και του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ), είτε παραδοσιακό (του ΚΚΕ και του «πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ) που (υποτίθεται πως) αναζητούν λύσεις στην «εθνικά υπερήφανη» πορεία εκτός Ευρώπης: «η λύση στην κρίση θα είναι ευρωπαϊκή και πλανητική ή δε θα υπάρξει» διαβάζουμε στο κείμενο.

Κρίση χρέους

Όσον αφορά την ελληνική κρίση χρέους, διατυπώνεται η άποψη πως πρόκειται για μια καθεστωτική κρίση του μεταπολιτευτικού συστήματος, με κοινωνικό, θεσμικό, οικονομικό και πολιτικό πρόσημο

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Η Πολιτική Οικολογία στις επόμενες εκλογές

Εισήγηση προς την Επιτροπή Στρατηγικού Σχεδιασμού των Οικολόγων Πράσινων ενόψει του εκλογικού συνεδρίου της 21-22 Ιανουαρίου 2012 και της σύνταξης εκλογικής διακήρυξης του κόμματός μας

των Γιώργου Δημητρίου, Ορέστη Κολοκούρη, Νίκου Ράπτη

Στις επερχόμενες εκλογές οι Έλληνες πολίτες καλούμαστε να λύσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας και να αλλάξουμε πορεία.



Ι. Το στίγμα των Οικολόγων Πράσινων


Οι ΟΠ συμμετέχουμε σε αυτές τις εκλογές:
-ως πολίτες και όχι ως επαγγελματίες της πολιτικής·
-ως φορείς λύσεων, όχι ως συνθηματολόγοι και αρνητές.

Η φιλοσοφία μας και οι προτάσεις μας πηγάζουν από ένα σύστημα πολιτικών αξιών και ιδανικών που σχετίζονται άμεσα με τη βιωσιμότητα της χώρας μας, της Ευρώπης, αλλά και ολόκληρης της Γης.



ΙΙ. Λύνουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν:


-Κλείνοντας το κεφάλαιο της Ελλάδας της διαφθοράς και της παραοικονομίας, της διαρκούς ύφεσης και των οριζόντιων περικοπών, της παροχής «προστασίας» στους ισχυρούς και τους «ημέτερους» του κατεστημένου.
-Αλλάζοντας την πολιτική κι εμπιστευόμενοι νέες δυνάμεις, από πολίτες και όχι επαγγελματίες πολιτικούς, που προέρχονται από την κοινωνία και αναφέρονται σε αυτήν.
-Τιμωρώντας τα κατεστημένα κόμματα που οδήγησαν την πατρίδα στη σημερινή οδυνηρή και εξευτελιστική της κατάσταση.



ΙΙI. Αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες του παρόντος


Κρίση χρέους: κρίση παρασιτισμού και εσόδων
Η σημερινή δεινή μας θέση οφείλεται στη σκόπιμη, μεθοδευμένη και ιδιοτελή διάλυση του παραγωγικού ιστού της οικονομίας και την αντίστοιχη μετατροπή της διαφθοράς, της παραοικονομίας, της μαφιόζικης οικονομίας και της λεηλασίας του περιβάλλοντος στις κατεξοχήν πλουτοπαραγωγικές δραστηριότητες της κατεστημένης οικονομίας.

Στοιχείο αυτής της διαδικασίας είναι η προστασία, από το νομοθετικό πλαίσιο, τα μίντια και την κατεστημένη πολιτική, των εισοδημάτων που προέρχονται από τις κυρίαρχες αισχροκερδείς δραστηριότητες. Σύμφωνα με οικονομικές μελέτες ελληνικών τραπεζών, αυτή η πολιτική αφαιρεί από τα έσοδα της πολιτείας και τη χρηματοδότηση των συλλογικών αγαθών τουλάχιστο 5-6 δις ευρώ το χρόνο!
Αυτός είναι ο λόγος που προτείνουμε για την επόμενη τετραετία:
-«πάγωμα» της φορολόγησης της εργασίας στα σημερινά επίπεδα και
-συνεχή αύξηση του ποσοστού της μισθοδοσίας επί του ΑΕΠ.

Η εμμονή της κατεστημένης πολιτικής και των μίντια στην «περικοπή των δαπανών» αντανακλά πάνω από όλα την αγωνία του μεταπολιτευτικού καθεστώτος να μη θιγούν τα κατεστημένα συμφέροντα -καθώς και τους σχεδιασμούς να αξιοποιήσει την κατεδάφιση του δημοσίου και την εκποίηση των συλλογικών αγαθών προς οικονομικό και κομματικό του όφελος! Όπως υπονόμευσαν τον κρατικό μηχανισμό με τα ρουσφέτια και τον πελατειασμό, έτσι επιχειρούν τώρα, με τις ίδιες λογικές και μεθόδους, να αξιοποιήσουν τη διαδικασία εκποίησης του κράτους: στην Ελλάδα, κινδυνεύει να επαναληφθεί ό,τι συνέβη στη μετασοβιετική Ρωσία επί Γιέλτσιν (Yeltsin)!

Η ελληνική οικονομία δε χρειάζεται τυφλές και οριζόντιες περικοπές, αλλά:
-«πράσινες» επενδύσεις για παραγωγική και βιώσιμη οικονομία και
-ριζική αναδιοργάνωση και χρηματοδότηση των κοινωνικών παροχών, με κριτήριο την παροχή υγείας, ασφάλειας, εκπαίδευσης, μέσων μετακίνησης και ποιότητας ζωής στην κάθε Ελληνίδα και τον κάθε Έλληνα.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Αμεση νομοθέτηση ορίου για το εξασθενές χρώμιο στο νερό

Tου Γιάννη Zαμπετάκη*
από την Ημερησία
Στην συνέντευξη Τύπου των Οικολόγων Πράσινων (Ο.Π.) στις 11.1.2012 αναδείχθηκαν δύο μείζονος σημασίας ζητήματα για τη δημόσια υγεία:
Α. Η ύπαρξη του καρκινογόνου εξασθενούς χρωμίου σε εμφιαλωμένα νερά και
Β. Οι «τρύπες» των ελεγκτικών μηχανισμών στα τρόφιμα και τα ποτά.

Η ανησυχία μας είναι μεγάλη για δύο λόγους:
1. Τα επίπεδα του εξασθενούς χρωμίου που βρέθηκαν σε εταιρείες εμφιαλωμένων νερών είναι εξαιρετικά υψηλής επικινδυνότητας για τη Δημόσια Υγεία και ειδικά για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού (έγκυες γυναίκες, βρέφη και παιδιά) και
2. Φαίνεται ότι υπάρχει από την πλευρά της πολιτείας μια περίεργη «omerta» για το συγκεκριμένο θέμα. Φαίνεται ότι καμιά υπηρεσία δεν θέλει να εμπλακεί με το θέμα αυτό. Και γιατί να θέλει να εμπλακεί όταν πρόκειται για μια ένωση άκρως τοξική για την οποία το ΥΠΕΚΑ επίσημα έχει αποδεχθεί την τοξικότητά της από τις 7.2.2011 αλλά ακόμη και σήμερα η πολιτεία κωφεύει στις εκκλήσεις μας για θεσμοθέτηση διακριτού ορίου για το εξασθενές χρώμιο στο νερό;

Συγκεκριμένα, η επίσημη θέση του ΥΠΕΚΑ όπως εκφράστηκε με το Δελτίο Τύπου στις 7.2.2011 «Κύρια συμπεράσματα της Συνδιάσκεψης για το Εξασθενές Χρώμιο στο Νερό» είναι ότι «…παρά τις εγγενείς αδυναμίες και ασάφειες των επιδημιολογικών και τοξικολογικών ερευνών, για τις οποίες έγινε εκτενής αναφορά, φαίνεται ότι έχουν συγκεντρωθεί αρκετές ενδείξεις που να υποδεικνύουν ότι το εξασθενές χρώμιο μπορεί να είναι καρκινογόνο και με την κατάποση (…)Τα υπάρχοντα διεθνή όρια για το ολικό χρώμιο δεν είναι βέβαιο ότι εγγυώνται την προστασία τηςδημόσιας υγείας…».

Σύμφωνα με τα νέα τοξικολογικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Δεκέμβρης 2011), την επίσημη θέση της EPA Καλιφόρνια (Ιούλιος 2011 για τιμή στόχο 0,02 μg/l) και την τρέχουσα επιστημονική γνώση σχετικά με το εξασθενές χρώμιο, τη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη (που ζητά τη θεσμοθέτηση διακριτού ορίου για το εξασθενές χρώμιο από τις 6.12.2011), την Εθνική και Κοινοτική Νομοθεσία για το Νερό (Αρχή της Προφύλαξης) καθώς και πληθώρα αποφάσεων Ελληνικών Δικαστηρίων, δεν υπάρχει πλέον καμιά επιστημονική αμφιβολία σχετικά με την επικινδυνότητα νερού με εξασθενές χρώμιο.

Aνάλυση
Με δεδομένη λοιπόν την καρκινογόνο, τερατογόνο και μεταλλαξιογόνο δράση του εξασθενούς χρωμίου, πρέπει άμεσα η πολιτεία και οι ελεγκτικοί της μηχανισμοί να αναλύσουν όλα τα εμφιαλωμένα νερά για εξασθενές χρώμιο και να δημοσιοποιήσουν τα αποτελέσματα. Επίσης, το υπουργείο Υγείας πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα της γειτονικής Ιταλίας (όπου το όριο για το εξασθενές χρώμιο σε επιφανειακά νερά που προορίζονται για παροχή πόσιμου νερού είναι 5 μg/l) και να νομοθετήσει άμεσα όριο για το εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό για όλη τη χώρα αλλά και για τα εμφιαλωμένα νερά. Σήμερα, το ζητούμενο είναι η άμεση νομοθέτηση μιας ανάλογης ΚΥΑ για όλα τα νερά της χώρας! Διότι είναι επιστημονικά τουλάχιστον άτοπο να δεχόμαστε την καρκινογόνο, τερατογόνο και μεταλλαξιογόνο δράση του εξασθενούς χρωμίου στον Ασωπό (και να θέτουμε αυστηρά όρια εκεί!)αλλά να την αγνοούμε εκκωφαντικά (!) σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός Ασωπού.

* Eπίκουρου καθηγητή Xημείας Tροφίμων και Lead Auditor, EKΠA
izabet@chem.uoa.gr
www.zabetakis.net

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Συνέντευξη τύπου των Οικολόγων Πράσινων για την ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό, δικτύου και εμφιαλωμένο

Επιτακτικό το αίτημα για θέσπιση ξεχωριστού πανελλαδικού ορίου για το εξασθενές χρώμιο στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου

ΠΟΣΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΟΥ ΠΙΝΟΥΜΕ; 
Συνέντευξη Τύπου για την ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο νερό πoυ πίνουμε διοργάνωσαν σήμερα οι Οικολόγοι Πράσινοι, επιδιώκοντας να συμβάλλουν στην ουσιαστική προστασία της δημόσιας υγείας στη χώρα μας. Στη Συνέντευξη παρουσιάστηκαν πρόσφατες ενέργειες, έρευνες και πρωτοβουλίες του κόμματος και τα αποτελέσματά τους σχετικά με την ύπαρξη εξασθενούς χρωμίου στο πόσιμο νερό, δικτύου αλλά και εμφιαλωμένου, καθώς και προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των αρμόδιων οργάνων της Πολιτείας για την προστασία της δημόσιας υγείας.
Να σημειωθεί ότι το εξασθενές χρώμιο έχει αναγνωριστεί ως καρκινογόνο για τον άνθρωπο από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όμως οι περισσότερες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, εξακολουθούν να μην διαθέτουν ελάχιστο επιτρεπόμενο όριο για το πόσιμο νερό. Ως αποτέλεσμα, η έλλειψη τέτοιου ορίου δημιουργεί ελλιπή έλεγχο του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, θέτοντας σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και παραπλανώντας τους καταναλωτές ως προς την ασφάλεια του νερού που χρησιμοποιούν.

Στη χώρα μας, η επικίνδυνη αυτή ουσία έχει εντοπιστεί στα νερά περιοχών όπως η κοιλάδα του Ασωπού στη Βοιωτία, η Μεσσαπία στην κεντρική Εύβοια και η Νοτιοανατολική Θεσσαλία, αλλά και σε εμφιαλωμένα νερά, στα οποία στρέφονται οι καταναλωτές για περισσότερη ασφάλεια και ποιότητα.
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι πιστεύουν πως ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορεί να έρχεται σε δεύτερη προτεραιότητα. Σε καιρούς που βλέπουμε τα εισοδήματά μας να μειώνονται, το να χάνουμε και τα συλλογικά μας αγαθά, όπως η δημόσια υγεία, θα μας κάνει δυο φορές φτωχότερους» ανέφερε ο συνεκπρόσωπος τύπου του κόμματος Τάσος Κρομμύδας, ξεκινώντας τη συνέντευξη τύπου.

Αναλύοντας τις επιστημονικές πτυχές του θέματος και τις ενέργειες που έκαναν οι ΟΠ, ο Νίκος Μάντζαρης, χημικός μηχανικός και σύμβουλος του ευρωβουλευτή των ΟΠ τόνισε: «Η κατανάλωση εμφιαλωμένου νερού είναι για πολλούς επιλογή αλλά για κάποιους συμπολίτες μας αναγκαιότητα λόγω της ακαταλληλότητας του νερού δημόσιας χρήσης σε διάφορες περιοχές της χώρας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν περιοχές με πρόβλημα εξασθενούς χρωμίου στο δίκτυο ύδρευσης, όπου οι κάτοικοι για χρόνια κατέφευγαν στο εμφιαλωμένο νερό».
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι, θορυβημένοι από τις φήμες που ακούγονταν σχετικά με την παρουσία εξασθενούς χρωμίου σε εμφιαλωμένα νερά αποφασίσαμε να διερευνήσουμε το θέμα πιο συστηματικά. Έχοντας επίγνωση ότι για πρακτικούς λόγους δε θα μπορούσαμε να είμαστε εξαντλητικοί στην έρευνα μας, επιλέξαμε 9 ετικέτες με πρωταρχικό κριτήριο τις πωλήσεις τους. Μετά την άρνηση του Γενικού Χημείου του Κράτους να αναλύσει τα δείγματα (3 ανά ετικέτα) ως προς την παρουσία εξασθενούς χρωμίου, τα στείλαμε σε διαπιστευμένο ιδιωτικό εργαστήριο. Υπήρξαν 3 ετικέτες που είχαν εξασθενές χρώμιο πάνω από το όριο ανίχνευσης της μεθόδου (1.5 ppb). 2 από αυτές μάλιστα είχαν συγκεντρώσεις στη γειτονιά των 20 ppb με μέγιστη τιμή τα 22 ppb. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαιώθηκαν με δεύτερη σειρά μετρήσεων 1 μήνα αργότερα στις 3 ετικέτες που παρουσίασαν το πρόβλημα, οι οποίες έδειξαν πρακτικά τα ίδια πράγματα».

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Διορία στην κυβέρνηση για Ασωπό - Το Συμβούλιο της Ευρώπης ζητεί γραπτώς τη θέση της για το ζήτημα έως τις 3 Φεβρουαρίου 2012


της Λίνας Γιάνναρου*

Μια -τελευταία;- απόπειρα να βγάλει τη χώρα μας από τον ύπνο του δικαίου όσον αφορά την υπόθεση της ρύπανσης του Ασωπού με επικίνδυνα απόβλητα πραγματοποιεί το Συμβούλιο της Ευρώπης. Κάνοντας παραδεκτή την προσφυγή που είχαν καταθέσει εναντίον της Ελλάδας η Διεθνής Ομοσπονδία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου σχετικά με την παραβίαση του δικαιώματος στην υγεία των κατοίκων, των δήμων γύρω από τη βιομηχανική ζώνη των Οινοφύτων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης δίνει διορία στην ελληνική κυβέρνηση να καταθέσει γραπτώς τη θέση της επί του ζητήματος έως τις 3 Φεβρουαρίου 2012.

Η πληγή του Ασωπού παραμένει ανοικτή για περισσότερο από μια δεκαετία. Μολονότι αναλύσεις έχουν δείξει σοβαρότατη μόλυνση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων της περιοχής μεταξύ άλλων και με εξασθενές χρώμιο, η ελληνική πολιτεία δεν έχει προβεί σε κανένα ουσιαστικό μέτρο οχύρωσης της υγείας των περίπου 200.000 κατοίκων των επτά δήμων της βιομηχανικής ζώνης. Οπως επισημαίνουν τα μέλη των οργανώσεων για τα δικαιώματα των ανθρώπων, μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί κάποια επιδημιολογική μελέτη προκειμένου να αξιολογηθούν οι υγειονομικοί κίνδυνοι από την έκθεση στο τοξικό νερό, δεν έχει υιοθετηθεί σχέδιο διαχείρισης του υδρογραφικού δικτύου της λεκάνης του Ασωπού όπως προβλέπει η ευρωπαϊκή οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα, ενώ δεν έχουν καθοριστεί όρια για τα ποσοστά εξασθενούς χρωμίου. Την ίδια ώρα, μολονότι από τις 31 Μαΐου 2010 με τη νέα κοινή υπουργική απόφαση για τον Ασωπό (41 χρόνια μετά τη δημιουργία της βιομηχανικής ζώνης) καθορίστηκε πλαίσιο για την απόρριψη βιομηχανικών αποβλήτων, η έλλειψη ελέγχων από τα αρμόδια όργανα καθιστά τα μέτρα κενό γράμμα.

«Επιτρέποντας την άτυπη και άναρχη ανάπτυξη της βιομηχανικής ζώνης των Οινοφύτων και μη ασκώντας κανέναν έλεγχο για τα τοξικά απόβλητα που εδώ και δεκαετίες καταλήγουν στον Ασωπό οι ελληνικές αρχές έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή 200.000 ανθρώπων», είχε επισημάνει μετά την κατάθεση της προσφυγής εναντίον της Ελλάδας ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου κ. Γ. Κτιστάκις. «Είναι καιρός να βάλουμε τέλος στο οικολογικό και ανθρώπινο αυτό σκάνδαλο». Οι οργανώσεις βασίζουν την προσφυγή τους στην υπόθεση ότι η Ελλάδα έχει παραβιάσει το άρθρο 11 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη για το δικαίωμα στην υγεία, γεγονός που έγινε δεκτό από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Σημειώνεται ότι στις 3 Οκτωβρίου 2011 ο υπουργός ΠΕΚΑ Γ. Παπακωνσταντίνου είχε επισκεφθεί την περιοχή του Ασωπού δεσμευόμενος ότι στο άμεσο μέλλον θα ολοκληρώνονταν οι ενέργειες για την εξασφάλιση της υγείας των κατοίκων και της προστασίας του περιβάλλοντος. Ανάμεσα στα μέτρα που είχαν ανακοινωθεί ήταν η ίδρυση τομέα επιθεωρητών περιβάλλοντος στα Οινόφυτα για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των βιομηχανιών, κάτι που μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί.

Αλλοιωμένα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά λαχανικών

Μολονότι το τοξικό φορτίο που δέχεται σήμερα η λεκάνη του Ασωπού είναι σημαντικά μειωμένο σε σχέση με λίγα χρόνια νωρίτερα -αποτέλεσμα περισσότερο της συνεχούς εγρήγορσης των κατοίκων της περιοχής-, νέα στοιχεία έρχονται να καταδείξουν την πολύπλευρη επίδραση που έχει στον υδροφόρο ορίζοντα η συνεχιζόμενη ρύπανση. Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Food and Nutrition Sciences τον περασμένο Δεκέμβριο, τρόφιμα που καλλιεργούνται στην επίμαχη περιοχή εμφανίζουν ελαφρώς αλλοιωμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Ειδικότερα, όπως προέκυψε από ανάλυση δειγμάτων από τρόφιμα-βολβούς, τα καρότα του Ασωπού έχουν στατιστικώς σημαντικά μικρότερα επίπεδα β-καροτενίου σε σχέση με τα δείγματα από άλλες περιοχές, ενώ οι πατάτες έχουν επίσης μειωμένα επίπεδα λουτεΐνης. Οπως συμπεραίνουν οι ερευνητές, η παρουσία βαρέων μετάλλων στα καρότα και τις πατάτες έχει προκαλέσει μεταβολή στα επίπεδα των καροτενοειδών, των αντιοξειδωτικών ουσιών που απαντώνται στα τρόφιμα.


* http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_05/01/2012_468189 


Οι Οικολόγοι Πράσινοι για την κωλυσιεργία της πολιτείας στο θέμα του εξασθενούς χρωμίου

Ειδήσεις - Δελτία Τύπου
Δευτέρα, 19 Δεκ. 2011, 16:03

Σχολιάζοντας, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων την πρόσφατη έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη για την κωλυσιεργία της πολιτείας στο θέμα του εξασθενούς χρωμίου, η συνεκπρόσωπος τύπου Ελεάννα Ιωαννίδου, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι διεκδικούμε με αιτήματά μας στις αρμόδιες αρχές εδώ και χρόνια την θέσπιση ξεχωριστού ορίου για το εξασθενές χρώμιο στα επίπεδα του ανιχνεύσιμου. Στην αναγκαιότητα αυτή συμφώνησε και ο Συνήγορος του Πολίτη που επιβεβαιώνει την εγκληματική καθυστέρηση της κυβέρνησης στην εφαρμογή ενός σχεδίου για την εξασφάλιση καθαρού πόσιμου νερού στην Ελλάδα. Η αναβλητική στάση όλων των αρμόδιων υπουργών, περιβάλλοντος και υγείας, εδώ και χρόνια σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα εγείρει ερωτηματικά τόσο για την επάρκεια όσο και για τα κίνητρά τους. Η αποτροπή της κατανάλωσης εξασθενούς χρωμίου μέσα στο νερό είναι ένα σοβαρότατο ζήτημα δημόσιας υγείας που δεν επιδέχεται περαιτέρω ολιγωρίες».




















Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Οικολόγοι Πράσινοι: Σε αναζήτηση επικεφαλής

του Σπύρου Σγούρου*

Η συζήτηση που έχει ξεκινήσει στους ΟΠ για τον/τους επικεφαλής του κόμματος για τις ερχόμενες εθνικές εκλογές, μέχρι τώρα διεξάγεται με χαρακτηριστικά πολιτικού μάρκετιγκ, για να μην πω καλλιστείων. Να είναι νέος, να είναι γυναίκα, να «γράφει στο γυαλί», να είναι πολλοί, να είναι ένας, είναι μερικά από τα στοιχεία που κατατίθενται και συζητούνται.
Μια συζήτηση αποκλειστικά τεχνική, αντί να προηγηθεί μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση, για τα χαρακτηριστικά και την κατεύθυνση που πρέπει να έχουν οι ΟΠ και στην συνέχεια να συζητηθεί ποιος ή ποιοι θα μπορούσαν να εκφράσουν καλύτερα αυτή την πολιτική.

Μερικές διαπιστώσεις

1. Η εμφάνιση των ΟΠ πριν μερικά χρόνια στην κεντρική πολιτική σκηνή (ουσιαστικά το 2009 με την εκλογή ευρωβουλευτή και την συμμετοχή στις εθνικές εκλογές λίγους μήνες μετά), ήταν μάλλον λιγότερο απαιτητική από τους πολίτες, καθώς ήταν η πρώτη ουσιαστική εμφάνιση των ΟΠ σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο και κανένας δεν απαιτούσε πολλά. Έτσι μερικές γενικές αναφορές οικολογικής πολιτικής και συμπαθητικά νέα πρόσωπα, ήταν όπως φαίνεται αρκετά, για να δώσει ένα σημαντικό ποσοστό των πολιτών την ευκαιρία στους ΟΠ, να μπουν και αυτοί στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, για να δοκιμάσουν τις ιδέες τους και να προσπαθήσουν να συμβάλλουν σε μια οικολογικοποίηση της πολιτικής.
Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει καθώς οι ΟΠ εκπροσωπούνται πλέον στο ευρωκοινοβούλιο, αλλά και σε περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια. Επιπλέον οι συνθήκες οικονομικής αλλά και ευρύτερης κοινωνικής και οικολογικής κρίσης που επικρατούν τόσο στην χώρα μας όσο και στην Ευρώπη, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη, όχι ποια για γενικόλογες απόψεις και αναλύσεις, αλλά για προτάσεις εφαρμοσμένης πράσινης πολιτικής.
Σε αυτό το πλαίσιο και παρά το πολύ θετικό κλίμα τόσο εσωτερικά (καθώς στις συνθήκες αυτές αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις) αλλά κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι ΟΠ υπολείπονται κατά πολύ των απαιτήσεων της κοινωνίας και δεν έχουν καταφέρει να αποτελέσουν και σε εκλογικό επίπεδο μια σημαντική εναλλακτική λύση, σύμφωνα τουλάχιστον με τις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις.

2. Όπως σε όλα τα κόμματα, έτσι και στους ΟΠ, υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε μια σειρά θεμάτων (κύριων ή δευτερευόντων) μόνο που δυστυχώς, στους ΟΠ αυτό δεν γίνεται μέχρι τώρα, σε επίπεδο συγκροτημένων πολιτικών τάσεων ή ρευμάτων.

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2012

Δεν είναι η κρίση αλλά οι πολιτικοί που μας δημιουργούν κατάθλιψη...

του Γιώργου Παπασπυρόπουλου

Η κρίση είναι παγκόσμια -για τη Δύση πάντα. Το ίδιο μοντέλο εφαρμόστηκε σε όλες τις δυτικές οικονομίες και αυτό είναι που καταρρέει τώρα  -άλλοι, τα πάνε πολύ καλύτερα, χωρίς να μπορείς να πεις σε καμιά περίπτωση ότι οι οικονομίες τους δεν είναι καπιταλιστικές: Ασία και Νότιος Αμερική "αναπτύσσονται", ανεβάζουν το ΑΕΠ τους, δημιουργούν μεσαία τάξη και καταναλωτισμό.
Στη Δύση, όσοι είχαν μια στοιχειώδη δημοσιονομική τάξη βιώνουν την κρίση πιο ελαφρά εξαρτώμενοι τελείως αλλά και συμβάλλοντας το κατά δύναμη στις όποιες προτάσεις διεξόδου.
Στην χώρα μας, που βρέθηκε όχι τυχαία στο μάτι του κυκλώνα, πρώτη από τους πρώτους, η κατάσταση είναι ιδιάζουσα: μαζί με το παγκοσμιοποιημένο δυτικό μοντέλο τρέχει άλλο ένα -εκείνο της καθυστερημένης αστικοποίησης, της συντεχνιακής κρατικοδίαιτης κατανομής πόρων και επιδοτήσεων, του κράτους ομήρου των κομμάτων και παροχέα καταφυγίου όχι στην κοινωνία της εργασίας αλλά στην κοινότητα των ημετέρων ασχέτως αξίας και δικαίου.
Το μοντέλο αυτό κατέρρευσε μεν με τα πρώτα μπουμπουνητά της κρίσης αλλά, έχει αυξηθεί τόσο τις  δεκαετίες της μεταπολίτευσης σαν νοοτροπία αλλά και σαν οικονομική πραγματικότητα που παραμένει ως ο μόνος πυλώνας αναφοράς - οι ίδιοι άνθρωποι, χωρίς να έχουν καταλάβει τίποτα από την κρίση παρά μόνο πως να βγάλουν εγκαίρως τα λεφτά τους έξω και πότε να τα επαναφέρουν για να έχουν το μέγιστο όφελος -ανεξαρτήτως της τύχης της χώρας- συνεχίζουν να διαφεντεύουν τις τύχες του τόπου.
Υπουργός οικονομικών και υποψήφιος αρχηγός του ενός κυβερνητικού κόμματος είναι ό άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από κάθε νομική θεμελίωση του πελατειακού κράτους. Πιθανός αυριανός πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός του κόμματος που φρόντισε για πέντε ολόκληρα χρόνια, τώρα πρόσφατα, να βουλιάξουμε βαθύτερα στα χρέη και τα ελλείμματα.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...