Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Πρόταση δημιουργίας ενός Οικολογικού και Κοινωνικού Φόρουμ

Να στοχαστούμε και να εμπνεύσουμε

Συνάντηση στη Βλάστη στις 14-15 Ιουλίου 

Σε μικρή απόσταση από την Πτολεμαΐδα (24 χλμ.), στο κέντρο της Δυτικής Μακεδονίας, βρίσκεται η Βλάστη (ή το Μπλάτσι κατά το παλιό όνομα

Μετά από προσπάθειες χρόνων, μετά από αγώνες, συλλογικούς και προσωπικούς, μέσα στην κοινωνία και μέσα στους θεσμούς, το οικολογικό κίνημα στη χώρα μας κατάφερε να μπολιάσει πολλές από τις πράσινες ιδέες και τις εναλλακτικές αξίες στη συνείδηση σημαντικού τμήματος των Ελλήνων πολιτών. Κατάφερε, επίσης, να συγκροτήσει έναν αυτόνομο πολιτικό πόλο, τους Οικολόγους Πράσινους, που πέτυχε το 2009 να εκλέξει τον πρώτο Έλληνα Πράσινο ευρωβουλευτή και το 2010 να αναδείξει μια σειρά από εκπροσώπους του στην Αυτοδιοίκηση.

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 17ης Ιουνίου, όμως, σήμαιναν και την καθίζηση της εκλογικής επιρροής των Οικολόγων Πράσινων, σε ποσοστά συγκρίσιμα με αυτά των ευρωεκλογών του 2004. Είναι όμως στο χέρι μας να κάνουμε την ήττα αυτή συγκυριακή και ανατάξιμη; Μάλλον ναι, γιατί την ίδια στιγμή το διεθνές Πράσινο Κίνημα δείχνει μία διαρκή ανοδική τάση, με τις Πράσινες λύσεις να αποδεικνύονται όλο και περισσότερο επίκαιρες.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θα μπορούσαν, εάν είχαν πετύχει ένα ικανοποιητικό ποσοστό, να συνεισφέρουν σε μία ριζική στροφή της οικονομίας και στη ριζική μεταρρύθμιση του διεφθαρμένου πελατοκεντρικού κράτους. Αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι Πράσινοι, με βαθειά πίστη στην ομοσπονδιακή Ευρώπη της οικολογίας, της αλληλεγγύης και των δικαιωμάτων των πολιτών, αναδεικνύονται σε δύναμη που μπορεί να συνεισφέρει και σε αλλαγή κρίσιμων πολιτικών, εξέλιξη που μπορεί να βοηθήσει και την Ελλάδα.
Σε αναζήτηση μιας αξιόπιστης Πράσινης φωνής

Η σημαντική καθίζηση που καταγράφηκε, δεν θα πρέπει να αφεθεί να υπονομεύει κόπους χρόνων για την καθιέρωση μιας αξιόπιστης Πράσινης φωνής και τις πολιτικές δυνατότητες της ελληνικής Οικολογίας. Δεν ισχύει ότι στην οικονομική κρίση είναι «πολυτέλεια» η απασχόληση με την οικολογία και το περιβάλλον. Αντίθετα, τα περιβαλλοντικά και οικολογικά ζητήματα βρίσκονται στην καρδιά της συζήτησης για την κρίση. Το γεγονός ότι ακόμα και μέλη των ΟΠ θέτουν τέτοιο ζήτημα, δείχνει απλώς ότι είναι επιφανειακή η κατανόηση της ζωτικής σχέσης του οικολογικού-πράσινου επιχειρήματος με την οικονομία.

Για το ότι οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν κατάφεραν να προσελκύσουν τελικά παρά ένα σκληρό πυρήνα, φταίει η έλλειψη ξεκάθαρου κεντρικού πολιτικού λόγου και θέσεων, οι μεγάλες οργανωτικές αδυναμίες, η δυσκολία έμπνευσης των μελών και των φίλων, η αδυναμία να πείσουν ότι αποτελούν μια πραγματικά εναλλακτική πολιτική λύση. Παρά τις προσπάθειες, δεν εκφράστηκε ικανοποιητικά ο πράσινος λόγος και η διακριτότητα του χώρου, ούτε πάρθηκαν πολιτικές πρωτοβουλίες που θα εξέπεμπαν ένα ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα, το οποίο καθοριζόταν κυρίως από προσπάθειες συμβιβασμού διαφορετικών προσεγγίσεων εντός του κόμματος. Την ίδια στιγμή, άλλοι όμοροι χώροι κατάφεραν να ενσωματώσουν την πράσινη ρητορική, χωρίς οι ΟΠ να μπορέσουν ...να εξηγήσουν στην κοινωνία τις ζωτικές τους διαφορές και να τις συνδέσουν με την κρίση.

Η ενδημική παθογένεια του οικολογικού χώρου, η έλλειψη πολιτικής κουλτούρας, ο αρχέγονος φατριασμός, οι χωρίς πολιτικούς όρους συμφωνίες, η μη στήριξη της περιφερειακής διάστασης κ.α. κόστισαν στη διάθεση προσφοράς πολλών μελών των ΟΠ.

Αξίζουμε ένα καλύτερο μέλλον

Οι Οικολόγοι Πράσινοι αξίζουν μια καλύτερη μοίρα. Χρόνιες αδυναμίες που δεν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα αλλά και ανοχή σε απαράδεκτες συμπεριφορές, έχουν βασική συνεισφορά στο αποτέλεσμα των εκλογών. Θα πρέπει, λοιπόν, να ανοίξουμε έναν ειλικρινή διάλογο για το τι έφταιξε και πώς θα το διορθώσουμε.

Επιμένουμε ότι οι οικολογικές αρχές είναι αναγκαίες για να βγει η Ελλάδα από την κρίση. Και είναι φανερό ότι, για να βρουν τη θέση που τους αξίζει, πρέπει να αλλάξουν πολλά μέσα στον ίδιο το φορέα της πολιτικής οικολογίας, τους Οικολόγους Πράσινους:

· Οι έννοιες της αξιοκρατίας και της λογοδοσίας πρέπει να τεθούν στο κέντρο των οργανωτικών τους αρχών, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση όλων των στελεχών και των οργάνων ως προς την αποτελεσματικότητά τους.

· Θα πρέπει να υπάρξουν καταστατικές δικλείδες ασφαλείας, που θα προστατέψουν το χώρο, αλλά ταυτόχρονα θα τον κάνουν και πιο φιλικό στη συμμετοχή νέων ατόμων.

Η ακτινοβολία των οικολογικών-πράσινων ιδεών μπορεί να υπάρξει μόνο όταν εξασφαλιστεί και μια ακτινοβολία των εσωτερικών λειτουργιών. Τότε η εσωτερική θετικότητα θα λειτουργήσει και εξωτερικά.

Να πιάσουμε το νήμα από την αρχή

Όλα τα ζητήματα, από την προηγούμενη περίοδο μέχρι τη σημερινή καθίζηση, πρέπει να τεθούν και να συζητηθούν από την αρχή. Να ξαναδούμε πιθανά φαινόμενα αλαζονείας ή κακών εκτιμήσεων, που οδήγησαν σε απώλειες μελών και φίλων. Αλλά και να μιλήσουμε με πολιτικούς όρους και χωρίς προσωπικές εμμονές.

Όταν οι πολίτες την 6η Μαΐου άφησαν τους ΟΠ εκτός Βουλής, όταν ελάχιστοι στην ηγεσία του κόμματος έκαναν οποιαδήποτε αυτοκριτική ή έδειξαν διάθεση να αλλάξουν στάση, τα περισσότερα μέλη έδωσαν τη δεύτερη μάχη με κατεβασμένα φτερά. Στελέχη που τίμησαν το κόμμα με αυταπάρνηση και ουδέποτε συμμετείχαν σε εσωκομματικές εντάσεις, επέλεξαν να αποχωρήσουν ή να αδρανοποιηθούν.

Αυτός ο κόσμος, όμως, εξακολουθεί να πιστεύει στην ανάγκη ύπαρξης και ανάπτυξης ενός μαζικού και σοβαρού Πράσινου κόμματος στη χώρα μας, που θα στηρίζει και θα στηρίζεται σε ένα αναπτυγμένο κοινωνικό κίνημα και όχι στις ευκαιριακές ψήφους διαμαρτυρίας. Είναι πολλοί αυτοί που έβλεπαν στους ΟΠ μία έντιμη φωνή, εκτιμούν τα επιτεύγματα του διεθνούς πράσινου κινήματος και σέβονται τα επιτεύγματα μιας 30ετίας του οικολογικού-πράσινου κινήματος στη χώρα μας και την απολύτως θετική εικόνα της οικολογίας που δημιούργησαν στην ελληνική κοινωνία.

Να διδαχθούμε από τα λάθη μας

Είναι φανερό ότι και οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν υψηλούς στόχους αλλά κουβαλούν και αναπαράγουν στο εσωτερικό τους πολλές από τις κακοδαιμονίες της ελληνικής κοινωνίας. Πώς όμως μπορούν να υπάρξουν αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες αν δεν είναι ώριμα τα μέλη ώστε όχι απλά να συμμετέχουν, αλλά και να συζητούν για τις διαφωνίες τους και τα αρνητικά στοιχεία στις προσωπικότητες των συντρόφων τους χωρίς να καταλήγουν σε ψυχοφθόρες αντιμαχίες άνευ ουσίας; Πώς μπορούν να υπάρξουν συλλογικές και αλληλέγγυες λειτουργίες χωρίς αμοιβαία εμπιστοσύνη; Πώς μπορούμε να προχωράμε χωρίς να αυτοαναλύουμε τα λάθη μας;

Θα πρέπει να ξαναγυρίσουμε στα κοινωνικά κινήματα για να συζητήσουμε με τους πολίτες και να τους θέσουμε με τη δράση μας την απλή ερώτηση που κάνουμε και στον εαυτό μας: Είναι χρήσιμο ένα πράσινο κόμμα στην Ελλάδα; Μπορούν και πώς οι Οικολόγοι Πράσινοι να γίνουν αυτό που έχει ανάγκη η χώρα;

Αγώνες όχι απλά για την κοινωνία αλλά ΜΕ την κοινωνία

Ο οικολογικός-πράσινος πολιτικός χώρος θα πρέπει να ενισχύσει περισσότερο τους δεσμούς του με τα κοινωνικά κινήματα και τους τοπικούς περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς αγώνες. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αμελήσει και τις επαφές του με τους θεσμικούς φορείς, με επιμελητήρια, συνδικάτα, επαγγελματικές οργανώσεις, πολιτιστικούς φορείς κτλ. Αλλά στη σημερινή συγκυρία, θα πρέπει να ενισχύσει θεωρητικά και πρακτικά τις πρωτοβουλίες για αστικές καλλιέργειες, οικο-κοινότητες, καταναλωτικούς συνεταιρισμούς, συνελεύσεις γειτονιάς και προφανώς όλες τις πρωτοβουλίες κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας που ήδη αναπτύσσονται.

Θα πρέπει να υποστηριχτεί η συγκρότηση και ανάπτυξη ομάδων με καλό θεωρητικό υπόβαθρο αλλά και με πρακτικό αποτέλεσμα, που στη σημερινή κρίση εκτιμάται πολύ περισσότερο από τους πολίτες. Αυτό σημαίνει ανάπτυξη πρωτοβουλιών και δράσεων σε όλους τους τομείς των πράσινων εναλλακτικών προτάσεων: προστασία βιότοπων, καλλιέργειες, δίκτυα ανταλλαγών, μουσική, θέατρο, κατασκευές, συνεταιριστικές ΑΠΕ, σεμινάρια για απόκτηση πρακτικών γνώσεων, συνεπιβατισμό, διατροφική υγεία, αυτοάμυνα, εναλλακτικές διακοπές, κλπ. Επίσης, χρειάζεται φρεσκάδα και «νέους» ανθρώπους, ηλικιακά και ψυχικά και φυσικά χώρο για να δράσουν πρωτοβουλιακά.

Με λογισμό και μ’ όνειρο

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μιαν άλλη πορεία. Και πριν απ’ όλα, έχουμε ανάγκη να συζητήσουμε με ψυχραιμία και νηφαλιότητα, με λογισμό και μ’ όνειρο. Υπάρχει ζωτική ανάγκη, άτομα με σημαντικές εμπειρίες από τους Οικολόγους Πράσινους και τα κινήματα, τους αγώνες μέσα κι έξω από τους θεσμούς, να διαμορφώσουν ένα δημιουργικό χώρο κοινού διαλόγου και δράσης. Αυτό μπορεί να γίνει από μέλη και μη μέλη των ΟΠ, μέσα από τη δημιουργία ενός Οικολογικού και Κοινωνικού Φόρουμ, όπου όλοι και όλες θα καταθέσουν τις κοινές τους αγωνίες και σκέψεις και θα αναζητήσουν τρόπους ανασυγκρότησης του Πράσινου κινήματος στην Ελλάδα.

Έχουμε ανάγκη όσο τίποτε άλλο να εμπνευστούμε αλλά και να εμπνεύσουμε όσους και όσες πιστεύουν ότι ο 21ος αιώνας είναι ο αιώνας των Πράσινων ιδεών και των εναλλακτικών προτάσεων, στη σκέψη και στη ζωή, σε προσωπικό και συλλογικό, σε πολιτικό και κοινωνικό, σε τοπικό και πλανητικό επίπεδο.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, από κοντά, να τα πούμε και να γνωριστούμε καλύτερα, στο Φεστιβάλ της Γης, που διοργανώνει η «Οικοτοπία» στο ορεινό χωριό της Βλάστης στο Ν. Κοζάνης, στις 14 και 15 Ιουλίου.

Το Φεστιβάλ ξεκινάει την Πέμπτη 13.7 και αποτελεί έναν πολύχρονο πετυχημένο θεσμό, με συμμετοχή πολλών ανθρώπων, που έλκονται από πρακτικές εκφράσεις της καθημερινής οικολογίας. Περισσότερα στα www.oikotopia.gr και http://www.facebook.com/events/493162860710531/

Πρωτοβουλία για ένα Οικολογικό και Κοινωνικό Φόρουμ,

Τηλ. επικοινωνίας: 6939398969

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...