Τετάρτη, 5 Σεπτεμβρίου 2012

Το Πράσινο κόμμα έχει το όραμα που μπορεί να μας βγάλει από αυτούς τους ταραγμένους καιρούς

της Νάταλι Μπένετ

Χτες δέχτηκα την ύψιστη τιμή και την μεγάλη ευθύνη να εκλεγώ ηγέτης του Πράσινου Κόμματος Αγγλίας και Ουαλίας (GPEW).

Η συγκυρία είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για το «πράσινο» κόμμα. Σε ολόκληρη την Βρετανία οι ψηφοφόροι αναζητούν νέες απαντήσεις. Θέλουν να κατανοήσουν γιατί στην 6η πλουσιότερη οικονομία στην κόσμο εκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια, αβεβαιότητα για το μέλλον και ανησυχία για το μέλλον των παιδιών τους.
Ξέρουν πως μετά από δεκαετίες ανάπτυξης βασισμένης στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές και το λιανεμπόριο, με εμπεδωμένη την πολύωρη εργασία και την εργασιακή ανασφάλεια, η Βρετανία διαθέτει τα πιο δυστυχισμένα παιδιά στον αναπτυγμένο κόσμο, εξαιρετικά πολλούς ανθρώπους που πάσχουν από άγχος και ψυχικές ασθένειες, ανθρώπων που δεν είναι βέβαιοι πως θα συνεχίσουν να έχουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους.
Και ξέρουν πως ολόκληρη η οικονομία μας στηρίζεται στην μεταχείριση της Γης λες κι είναι ορυχείο ή χωματερή και των φτωχών σαν σκουπίδια.
Κατανοούν πως οι προσεγγίσεις του 20ού αιώνα, ο νεοφιλελευθερισμός, η παγκοσμιοποίηση, οι εξαγωγές επιχειρήσεων και η αισχροκέρδεια των χρηματαγορών δεν μπορούν να συνεχιστούν.Αυτό το μοντέλο ξεπεράστηκε.

Κι όμως, το Εργατικό κόμμα, που με τόση άνεση καλούσε τους ανθρώπους να γίνουν «αηδιαστικά πλούσιοι», που έσπευδε να ιδιωτικοποιήσει υπηρεσίες του «εθνικού συστήματος υγείας» (NHS) κι ενθάρρυνε την απορρύθμιση της παιδείας δεν άλλαξε γραμμή –απλά θέλει να γίνονται οι περικοπές λίγο πιο αργά από ότι η κυβερνητική Συμμαχία.
Μόνο το GPEW οραματίζεται ριζική αλλαγή. Κατανοεί πως χρειάζεται να επενδύσουμε στο μέλλον, στην στέγαση, την εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Οι περικοπές απλά σπρώχνουν περισσότερο κόσμο στο ταμείο ανεργίας, ενώ αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερες δουλειές και παροχή βασικών υπηρεσιών -υγεία, κοινωνική πρόνοια, εκπαίδευση και φτηνή στέγη. Αλλά για να χρηματοδοτηθούν αυτές οι επενδύσεις χρειάζεται ...να συλλέξουμε επαρκείς φόρους από τις πολυεθνικές και τους πλούσιους, αντί να τους προσφέρουμε φοροαπαλλαγές ή να τους επιτρέπουμε να κρύβουν δισεκατομμύρια στους φορολογικούς παραδείσους.
Αυτές οι επενδύσεις θα επιτρέψουν την αναδιάρθρωση της οικονομίας μας ώστε να προετοιμαστούμε για έναν κόσμο χαμηλών ανθρακικών εκπομπών, επαναπατρισμού των επιχειρήσεων και των διατροφικών αποθεμάτων, να καταστήσουμε την Βρετανία ηγέτιδα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τις επαγγελματικές ευκαιρίες και την κοινωνική ασφάλεια. Όλα αυτά μπορεί να οικοδομηθούν με πυλώνα έναν χρηματοπιστωτικό τομέα προσαρμοσμένο σε αυτήν την αποστολή, βασισμένο σε μικρές, τοπικές, συνεργατικές τράπεζες.

Αντί για γιγάντιες πολυεθνικές χρειάζεται να ευνοήσουμε συνεργατικές, μικρές επιχειρήσεις, εμπεδωμένες στις κοινότητές τους, που να ικανοποιούν τις ανάγκες τους. Και χρειαζόμαστε νόμους που θα εξασφαλίζουν ισχυρή παρουσία στα συνδικάτα στους εργασιακούς χώρους -μια σημαντική αλλαγή σε σχέση με τη σημερινή κακοπληρωμένη και ευκαιριακή εργασία.
Το GPEW επίσης αποδέχεται πως χρειάζεται να αναγνωρίσουμε πως μερικοί άνθρωποι θα χρειάζονται χείρα βοηθείας, πιθανόν για ολόκληρη την ζωή τους. Τα κοινωνικά επιδόματα είναι βασικό συστατικό στοιχείο κάθε αξιοπρεπούς κοινωνίας, και χρειάζεται να βρίσκονται σε επίπεδα που εξασφαλίζουν ανθρώπινη διαβίωση. Η δαιμονοποίηση των δικαιούχων των επιδομάτων αυτών, το χονδροειδώς άδικο διαγνωστικό τεστ ανικανότητας της «άτος», οι δραστικές περικοπές των επιδομάτων ανικανότητας προς εργασία, είναι όλα βήματα προς την λάθος κατεύθυνση.
Οπότε το GPEW προσφέρει νέες απαντήσεις στους ψηφοφόρους που τις αναζητούν, πράγμα που σημαίνει πως ζούμε σε καιρούς που προσφέρουν σπάνιες πολιτικές ευκαιρίες.
Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές του Λονδίνου ήμασταν καθαρά το τρίτο κόμμα. 
Στα Ουεστ Μίντλαντς, για να αναφερθώ σε ένα μόνο παράδειγμα, πολλαπλασιάσαμε τους αιρετούς μας συμβούλους, ενώ μετά την εκλογή της Καρολάιν Λούκας (Caroline Lucas) ως βουλευτού του Μπράιτον Πάβιγιον, δείχνουμε πως μπορούμε να εκλέξουμε αιρετούς σε μονοεδρικές περιφέρειες σε κάθε επίπεδο.
Στη διετή θητεία μου, σκοπεύω να συμβάλλω στην εκλογή πολύ περισσότερων «πράσινων» σε δημοτικά συμβούλια παντού στην Αγγλία και την Ουαλία και να μας δω να πολλαπλασιάζουμε τους ευρωβουλευτές μας το 2014, ώστε πολύ περισσότεροι ψηφοφόροι να διαθέτουν «πράσινο» αιρετό εκπρόσωπο. Αυτή θα είναι η βάση για την πετυχημένη συμμετοχή μας στις βουλευτικές εκλογές από το 2015 και μετά.
Βλέπουμε πολλούς Φιλελεύθερους ψηφοφόρους να μας προσεγγίζουν, αλλά ξέρουμε επίσης πως η εκλογική βάση των Εργατικών είναι πολύ ασταθής. Πολλοί από όσους κλίνουν να υπερψηφίσουν το κόμμα των Μπλερ (Blair) - Μπράουν (Brown) - Μίλιμπαντ (Miliband) μπορεί τελικά να μας ψηφίσουν με ενθουσιασμό, αν συνειδητοποιήσουν πως έχουν αυτήν την δυνατότητα.
Είναι σαφές πως ζούμε σε ταραγμένους καιρούς, αλλά το μήνυμα των «πράσινων» είναι πως μπορούμε να βγούμε από αυτούς ισχυρότεροι, με μια κοινωνία με περισσότερη δικαιοσύνη, ισότητα και ισορροπία, και καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους. 


*H Nathalie Bennett είναι δημοσιογράφος, ηγέτιδα του «πράσινου κόμματος Αγγλίας και Ουαλίας»
*από τον Guardian και την Προοδευτική Πολιτική








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...