Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη - CISD



Μια νέα προσπάθεια για την προστασία του περιβάλλοντος ξεκίνησε, με πρωτοβουλία της Μαργαρίτας Καραβασίλη.  Το CISD, Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, ιδρύθηκε την 1η Οκτωβρίου 2012 με σκοπό να στηρίξει τον πολίτη στις διεκδικήσεις του για μια ανάπτυξη που θα εγγυάται βιώσιμη οικονομία, κοινωνική συνοχή και προστασία του περιβάλλοντος. Αντιγράφουμε από την σελίδα του Παρατηρητηρίου Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη:

"Η αρχική, κλειστή, Ομάδα ξεκίνησε με τη συνάντηση ατόμων με κοινό όραμα να συμβάλλουν στην αλλαγή κατεστημάνων νοοτροπιών και στην συνειδητοποίηση - από τον Έλληνα Πολίτη - των αρχών της αειφόρου ανάπτυξης, με σκοπό να συμβάλουν στον αγώνα για την κατάκτησή της.
Τα αρχικά Μέλη αυτής της Ομάδας συμφώνησαν σε ένα ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΧΩΝ και την 1η Οκτωβρίου 2012 πραγματοποίησαν την πρώτη, Ιδρυτική, τους Συνέλευση, κατά την οποία ενέκριναν και ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ για την ίδρυση μιας ΑΣΤΙΚΗΣ, ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ με τίτλο: "ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗ".
Επιπλέον ενέκριναν και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Πρώτη Πρόεδρος του CISD εξελέγη η Μαργαρίτα Καραβασίλη.
http://www.facebook.com/groups/cisd.mp/

Ακολουθεί το Πλαίσιο Αρχών:
Επειδή
Η υποβάθμιση του φυσικού χώρου και της ποιότητας ζωής μας αποτελεί συνέπεια της συνεχιζόμενης και εντεινόμενης διαχρονικής καταστροφής από την εντατική και ανορθολογική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, αλλά και από την επιβολή μη βιώσιμων προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης, που ανέτρεψαν – σταδιακά – πολιτισμικές αναφορές και πανανθρώπινες αξίες.
Οι μέχρι σήμερα πολιτικές και πρακτικές κινούνται στο χώρο είτε της θεωρητικής πολιτικολογίας, είτε της σκόπιμης αδιαφορίας για την ολοκληρωμένη διαχείριση των συστατικών της ισόρροπης εξέλιξης,
Το δυναμικό του Ανθρώπου και ειδικά των Ελλήνων Πολιτών, παραμένει αναξιοποίητο και σκόπιμα καθοδηγείται είτε σε αδράνεια είτε στην παθητική αποδοχή στοχευμένων επιλογών μεμονωμένων συμφερόντων,
Η κρίση που βιώνουμε στον τόπο μας δεν αποτελεί θλιβερό προνόμιο μόνο των Ελλήνων Πολιτών, αλλά και του πληθυσμού του πλανήτη,
Η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης των Ελλήνων Πολιτών στα κατεστημένα συστήματα αποτελεί τροχοπέδη κάθε δημιουργικής προοπτικής και δράσης και ταυτόχρονα αφορμή για ασυνείδητες, σπασμωδικές αντιδράσεις, που ευκαιριακά χειραγωγούνται από κάθε είδους συμφέροντα,
Η ανάγκη για μια πορεία ριζικής αλλαγής και προσαρμογής στα διαφοροποιούμενα δεδομένα για τη βελτίωση των όρων ποιοτικής εξέλιξης που επηρεάζουν την επιβίωση του ανθρώπου είναι περισσότερο από ποτέ υπαρκτή και εκφράζεται αδιαλείπτως από ανθεκτικές κοινωνικές ομάδες,
Η απαίτηση για μια συνεκτική και σταθερή πορεία προόδου, που θα εγγυάται σταθερότητα, ασφάλεια και ισορροπία ανάμεσα στην οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον, είναι πλέον κοινή συνισταμένη μιας διαρκώς αυξανόμενης μερίδας της κοινωνίας των πολιτών.

Εμείς που συναποδεχόμαστε το παρόν Πλαίσιο Αρχών
  • Επιθυμούμε τη συνέχιση της επιβίωσης του Ανθρώπου, ενδημικού και κοινωνικού είδους του πλανήτη και ειδικότερα του Έλληνα Πολίτη, με συνθήκες ποιότητας και αξιοπρέπειας.
  • Επιδιώκουμε, υπό το φως της επιστημονικής ανάλυσης, την αποκατάσταση ισορροπίας στη δυναμική των σχέσεων του τρίπολου Περιβάλλον – Κοινωνία – Οικονομία και την υπεράσπιση, όχι απλά της «φύσης», αλλά κύρια του «ζώντος κόσμου».
  • Είμαστε βέβαιοι ότι ...

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Νίκος Χρυσόγελος: "Αυτό που προτείνω είναι η επανίδρυση των Οικολόγων Πράσινων"

Συνέντευξη/συζήτηση του ευρωβουλευτή των ΟΠ, Νίκου Χρυσόγελου στον Νίκο Ράπτη και την Προοδευτική Πολιτική

Νίκος Ράπτης (NΡ): Το πρώτο ερώτημα αφορά το διακύβευμα του επικείμενου συνεδρίου των Οικολόγων Πράσινων (ΟΠ). Και ειδικότερα όσον αφορά τις σχέσεις των ΟΠ με τους Ευρωπαίους Πράσινους, πιστεύεις πως θα ακουστούν φωνές που να ζητάνε την αποστασιοποίηση των Ελλήνων ΟΠ από τους Ευρωπαίους ομοϊδεάτες τους;

Νίκος Χρυσόγελος (ΝΧ): Νομίζω πως ως ΟΠ έχουμε μπει σε έναν νέο πολιτικό κύκλο και πρέπει να δούμε ποια είναι η στρατηγική μας ενόψει της επόμενης περιόδου, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά της συγκυρίας στην οποία βρισκόμαστε.
Οι Οικολόγοι-Πράσινοι οφείλουμε να μην είμαστε κοινωνικό περιθώριο, ούτε εξάρτημα άλλων πολιτικών χώρων, αλλά να πείσουμε πως έχουμε μια διακριτή στρατηγική. Ο καθένας αντιλαμβάνεται πως αυτή η στρατηγική δεν μπορεί παρά να αποτελεί τμήμα της γενικότερης στρατηγικής των Ευρωπαίων Πράσινων
Γυρνώντας σε όλη την Ελλάδα, η εμπειρία μου είναι ότι οι ΟΠ θα μπορούσε να είναι ένα κόμμα του 10%. Εάν εκφράσουν το κενό που υπάρχει σήμερα στην πολιτική. Αν δηλαδή δώσουν μια εναλλακτική πρόταση που ασκεί μεν κριτική σε όσα συμβαίνουν σήμερα αλλά κυρίως προωθεί λύσεις στα προβλήματα, λύσεις που αφορούν και το σήμερα -πώς δηλαδή να επιβιώσουν οι άνθρωποι- αλλά και μια στρατηγική για την Ελλάδα –δηλαδή ποιος θα είναι ο ρόλος της Ελλάδας στην Ευρώπη, ποια θα είναι η οικονομία της Ελλάδας, πώς θα εξασφαλισθεί η κοινωνική της συνοχή, ποια είναι η στρατηγική μας για την απασχόληση... Στο επίπεδο αυτό υπάρχει ένα τεράστιο κενό.

Όταν λέω πως θα μπορούσαν να είναι ένα κόμμα του 10% το λέω έχοντας πλήρη γνώση και επίγνωση, ακριβώς διότι συζητώ με κοινωνικούς φορείς, παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών κ.λπ. οι οποίοι πραγματικά κατανοούν πως οι ΟΠ θα μπορούσαν να μην είναι ένα κόμμα που καταγράφεται στη συλλογική συνείδηση ως ένα κόμμα που ασχολείται απλά με «το περιβάλλον» ή μιλάει αποσπασματικά.

Αυτό όμως συμβαίνει πως και σαν κόμμα πρέπει να αλλάξουμε, να εκφράσουμε ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας. Να μην είμαστε ένα περιθωριακό κομμάτι της, ούτε ένα εξάρτημα άλλων πολιτικών χώρων, αλλά κυρίως να πείσουμε πως έχουμε μια διακριτή στρατηγική. Ο καθένας αντιλαμβάνεται πως αυτή η στρατηγική δεν μπορεί παρά να αποτελεί τμήμα της γενικότερης στρατηγικής των Ευρωπαίων «πράσινων».
Οι «πράσινοι» διεθνώς είναι ακριβώς μια δύναμη που:
  • επιδιώκουν την ευρωπαϊκή ενοποίηση και θέλουν να οδηγήσουν σε μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία των πολιτών,
  • προτείνουν βασικές αλλαγές στα θέματα της οικονομίας,
  • έχουν στρατηγική στα ζητήματα της κοινωνικής Ευρώπης και προφανώς
  • εκπροσωπούν ένα διαφορετικό όραμα αλλά και μια ρεαλιστική λύση στα σημερινά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).
Αν πράγματι εμείς, ως ΟΠ, θέλουμε να παίξουμε αυτόν τον ρόλο στην Ελλάδα, τότε πρέπει να γίνουμε πόλος έλξης για έναν πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων που έχουν μείνει πλέον κομματικά άστεγοι, ανθρώπων που είναι ενεργοί σε κοινωνικό επίπεδο, και ανθρώπων που ασφαλώς μπορεί να έχουν περάσει ή να μην έχουν περάσει από άλλα κόμματα στο παρελθόν, αλλά αντιλαμβάνονται πως αυτό το ευρύτερο όραμα των Ευρωπαίων «πρασίνων» είναι ελκυστικό και για την Ελλάδα.

ΝΡ: Στις δημόσιες τοποθετήσεις σου αναφέρεσαι το τελευταίο διάστημα συχνά στον «τρίτο δρόμο». Σχετίζεται αυτή σου η τοποθέτηση με τις συζητήσεις που γίνονται για την διαμόρφωση ενός «τρίτου πόλου»;

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Μια Πράσινη οπτική στο Δημοσιονομικό Σύμφωνο


Το Ευρωπαϊκό Δημοσιονομικό Σύμφωνο στοχεύει στο συντονισμό των δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών μελών της ΟΝΕ ώστε να εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών τους. Η ύπαρξη ενός τέτοιου Συμφώνου κινείται στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ενώ το συγκεκριμένο θεωρούμε ότι, παρά τα προβλήματά του, αποτελεί σημαντικό βήμα προόδου σε σχέση με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Στη συνέχεια παρουσιάζουμε την άποψή μας για ορισμένα σημαντικά θέματα που περιλαμβάνονται στο Σύμφωνο. Για κάποια από αυτά θεωρούμε τις ρυθμίσεις θετικές και για κάποια άλλα αρνητικές, κάτι που θα φανεί από τη σύντομη ανάλυση που ακολουθεί.
  • Πολύ σημαντικό σημείο του Συμφώνου αποτελεί η διάκριση που γίνεται ανάμεσα στο Δομικό / Διαρθρωτικό έλλειμμα και στο Κυκλικό και το Συνολικό έλλειμμα, για τα οποία τίθενται ξεχωριστοί στόχοι και όρια. Το δομικό έλλειμμα είναι αυτό που οφείλεται στη δομή της οικονομίας κάθε κράτους – μέλους, ενώ το κυκλικό στην τρέχουσα φάση της οικονομίας, αποτυπώνοντας το αν βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης ή ύφεσης. Στην πράξη, η διάκριση δεν είναι εύκολη και εμπεριέχει μια σειρά παραδοχών για την εκτίμηση ενός υποθετικού μεγέθους με αποτέλεσμα διαφορετικοί οργανισμοί να δίνουν διαφορετικό επιμερισμό του ελλείμματος. Επομένως θα χρειαστεί μέσω της EUROSTAT να θεσπιστεί συγκεκριμένη μέθοδος υπολογισμού του δομικού ελλείμματος. Παραμένει όμως ένα εξαιρετικά χρήσιμο μέγεθος. Για παράδειγμα η εκτίμηση του ΟΑΣΑ είναι ότι η Ελλάδα θα έχει μηδενικό δομικό έλλειμμα το 2013. Τυχόν επίσημη αποδοχή αυτής της εκτίμησης θα επέβαλε ένα διαφορετικό πακέτο μέτρων επικεντρωμένο λιγότερο σε περαιτέρω υφεσιακά δημοσιονομικά μέτρα και περισσότερο σε αναπτυξιακά.
  • Το Σύμφωνο, θέτοντας όρια για το Δομικό και για το Συνολικό έλλειμμα, περιορίζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να λειτουργούν με ελλείμματα και αντίστοιχα την πιθανότητα να συσσωρεύουν χρέη μέσω του δανεισμού. Τα υπέρογκα δημόσια χρέη καταλήγουν αργά ή γρήγορα σε βίαιη λιτότητα, όπως μάθαμε με οδυνηρό τρόπο τα τρία τελευταία χρόνια. Το κοινωνικό κράτος καταρρέει και τα πρώτα θύματα είναι οι ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες και οι νέοι, που βλέπουν τη ζωή τους να διαγράφεται ζοφερή, χωρίς καν να έχουν μετάσχει στο “πάρτυ” που προηγήθηκε. Η δέσμευση σε ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, τουλάχιστον ως προς το δομικό τους κομμάτι, είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την προάσπιση της διαγενεακής δικαιοσύνης, που αποτελεί ζήτημα αιχμής για το χώρο της πολιτικής οικολογίας.
  • Ενώ το όριο του 0,5-1% για το δομικό έλλειμμα κρίνεται σωστό ως τάξη μεγέθους, το όριο του 3% για το συνολικό έλλειμμα, απομεινάρι της Συνθήκης του Μάαστριχτ, είναι αποδεδειγμένα ανέφικτο και υπερβολικά περιοριστικό για την οικονομική πολιτική κάθε κράτους – μέλους, ειδικά σε περιόδους ύφεσης όπως η σημερινή. Παρόλο που το ίδιο το Σύμφωνο δεν επιβάλει συγκεκριμένες πολιτικές, αυτού του είδους οι περιορισμοί, σε συνδυασμό με την έλλειψη περαιτέρω βημάτων οικονομικής ενοποίησης (όπως η κοινή νομισματική πολιτική και ο ομοσπονδιακός προϋπολογισμός με δυνατότητα μεταβιβάσεων), οδηγούν στον τύπο της λιτότητας που βιώνει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και το “υφεσιακό σπιράλ”.
  • Το Σύμφωνο περιορίζει το ρόλο της ευρωβουλής εισάγοντας αυτόματους και δικαστικούς μηχανισμούς σε περιπτώσεις υπερβάσεων. Τέτοιοι μηχανισμοί εκ πρώτης όψεως παραπέμπουν σε “δημοκρατικό έλλειμμα”. Φαίνεται όμως να είναι απαραίτητοι για να ξεπεραστεί η τάση των εκλεγμένων θεσμικών εκπροσώπων να ασκούν λαϊκίστικες πολιτικές μετακυλώντας τα βάρη στους επόμενους. Ας μην ξεχνάμε πως ο αυτοπεριορισμός (π.χ. μέσω συνταγματικών προβλέψεων) συνιστά θεμελιώδες χαρακτηριστικό όλων ανεξαιρέτως των δημοκρατικών καθεστώτων.
  • Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα του Συμφώνου, δε συνδέεται τόσο με τους περιορισμούς που θέτει όσο με το γεγονός ότι οι όροι “ύφεση” και “ανάπτυξη” εξακολουθούν να συνδέονται μόνο με την οικονομική μεγέθυνση, δηλαδή την οικονομική δραστηριότητα. Το πρόβλημα αυτό δεν συνδέεται άμεσα με το ίδιο Σύμφωνο, όσο με τον τρόπο μέτρησης του ΑΕΠ. Ως γνωστόν ο δείκτης αυτός έχει καταλήξει να θεωρείται ως αντιπροσωπευτικός της συνολικής κοινωνικής ανάπτυξης και ευημερίας και αποτελεί τη βάση για τη χάραξη πολιτικής. Στη πραγματικότητα όμως εκφράζει αποκλειστικά την οικονομική δραστηριότητα ενώ δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη περιβαλλοντικές και κοινωνικές παραμέτρους, ουσιαστικές για την ποιότητα της ζωής και την ευημερία της κοινωνίας
Στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία η Ευρώπη καλείται να επιλέξει μεταξύ της διάλυσης και της περαιτέρω ενοποίησης. Το Σύμφωνο μπορεί να απέχει πολύ από το φεντεραλιστικό όραμα, αλλά παραμένει μια επιλογή στην κατεύθυνση αυτή και βάση για να πάμε παραπέρα. Σε αυτή την κατεύθυνση ο ρόλος της πολιτικής οικολογίας μπορεί να είναι καθοριστικός. Πιο συγκεκριμένα προτείνουμε:
  1. Να υποστηριχτεί και να ενισχυθεί η πρωτοβουλία που έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για νέους τρόπους μέτρησης της ανάπτυξης, πέρα από το ΑΕΠ. Η αντικατάσταση του ΑΕΠ ως εργαλείου χάραξης πολιτικής, με έναν δείκτη που θα ενσωματώνει την περιβαλλοντική και κοινωνική διάσταση, δηλαδή θα έχει αναφορές στη βιώσιμη ανάπτυξη και όχι στην οικονομική μεγέθυνση, δίνει ελπίδες για μια συνολική αλλαγή των πολιτικών, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.
  2. Να επιδιωχτεί, εκτός από τον περιορισμό των ελλειμμάτων, και ο περιορισμός του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της κάθε χώρας. Αν και σε γενικές γραμμές η αύξηση του ΑΕΠ συνοδεύεται από αύξηση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, υπάρχουν περιπτώσεις χωρών με ψηλό ΑΕΠ και σχετικά χαμηλό αποτύπωμα. Αντίθετο παράδειγμα αποτελεί φυσικά η Ελλάδα, που μέσα από την ξέφρενη κατανάλωση δανεικών κατά την προ-κρίσης εποχή, κατάφερε να πετύχει μια από τις χειρότερες επιδόσεις αποτυπώματος παγκοσμίως. Μόνο αν αξιοποιήσουμε θετικά τα μαθήματα της παρούσας οικονομικής κρίσης, θα μπορέσουμε να βάλουμε τα θεμέλια για την απαρχή ενός νέου τύπου ανάπτυξης, που δεν θα στοχεύει απλά στην οικονομική μεγέθυνση αλλά στην ευημερία των πολιτών.

* υπογράφεται από τους/τις  Αλέκα Μελιάδου, Αλέξανδρο Αποστόλου, Αλέξανδρο Λαλάκο, Γιάννη Γεωργίου, Γιώργο Παπασπυρόπουλο, Δημήτρη Κουτσουρέλη, Δημήτρη Παπαπκωνσταντίνου, Έλενα Μπότση, Ιωάννη Καραμήτρο, Κωνσταντίνο Κατώπη, Νίκο Μυλωνά, Νίκο Ράπτη 

* έχει κατατεθεί στον προσυνεδριακό διάλογο των Οικολόγων Πράσινων

Η αλήθεια για τα "ληγμένα" τρόφιμα

του Γιάννη Ζαμπετάκη*
Το κείμενο που ακολουθεί είναι από την στήλη “Επωνύμως” στο Ποντίκι όπου θα μπορείτε να διαβάζετε τακτικά κείμενα σχετικά με τα τρόφιμα…
ΓΖ
Η αλήθεια για τα "ληγμένα" τρόφιμα

Στη χώρα της φαιδρής πορτοκαλιάς, έχουμε φτάσει στα τέλη του 2012 και ακόμα δεν έχουμε βρει ως επιστημονική και παραγωγική κοινότητα μιας «ευνομούμενης» χώρας (που θέλει να λέγεται και «ευρωπαϊκή»…) αν το παστεριωμένο γάλα μπορεί να έχει 5, 10 ή… 25 μέρες διατηρησιμότητας.
Κι όμως το ερώτημα «πόσες μέρες μπορεί να διατηρηθεί το γάλα;» είναι τόσο απλό για έναν επιστήμονα τροφίμων όσο είναι το «πόσο κάνει 2 φορές το 10;» για ένα παιδάκι της Τρίτης Δημοτικού (ο γιος μου γελά όταν ακούει κάτι τόσο εύκολο)…
Ανάλογα γέλια θα ακούγονταν και από τους επιστήμονες τροφίμων σχετικά με το γάλα!
Πέρα από τις «διαφωνίες των γαλακτοπαραγωγών με το ΥπΑΝ» που διαβάζω, αυτό που πρέπει να εξετάσουμε μια και καλή είναι τούτο: να μελετήσουμε τα πιο πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα καθώς και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, να ορίσουμε ποιο είναι το αποδεκτό μικροβιακό φορτίο στο παστεριωμένο γάλα και ποια όρια αποδοχής τού θέτουμε.
Σε όλη την Ευρώπη, το παστεριωμένο γάλα έχει διατηρησιμότητα 10 ολόκληρες ημέρες, ενώ εδώ μόνο 5! Άρα ή οι Ευρωπαίοι αυτοδηλητηριάζονται ή κάτι στραβό γίνεται στη χώρα μας. Κι επειδή μου φαίνεται απίθανο να αυτοδηλητηριάζονται μαζικά οι «κουτόφραγκοι», μάλλον κάτι άλλο γίνεται…
Το ελληνικό γάλα σίγουρα δεν είναι τόσο πιο πολύ επιβεβαρυμένο σε ολική μικροβιακή χλωρίδα σε σχέση με το ευρωπαϊκό. Άρα, είναι πραγματικά άτοπο να έχουμε στην Ελλάδα μόνο 5 μέρες shelf life αντί 10. Το πρόβλημα δεν είναι επιστημονικό, αλλά καθαρά πολιτικό. Αλλά κρατώντας το πενθήμερο ως διατηρησιμότητα, μένει «κλειστή» η αγορά, μειώνεται ο ανταγωνισμός και εν τέλει χαμένος είναι ο τελικός καταναλωτής, μιας και πληρώνει το τελικό προϊόν έως και δυο φορές πάνω από τον μέσο Ευρωπαίο… Και μετά μας φταίει η τρόικα και όχι το κακό μας το κεφάλι…

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Επίκουρος Καθηγητής Χημείας Τροφίμων ΕΚΠΑ

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2012

ΑΧΕΛΩΟΣ, ΤΟ ΧΘΕΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ - ημερίδα στις 20/10: Σ' ένα κοινό τραπέζι όλοι

Σάββατο 20/10/12 και ώρα 11 π.μ.
Στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λαρισαίων

Δελτίο Τύπου
Σ' ένα κοινό τραπέζι όλοι,
ΑΧΕΛΩΟΣ, ΤΟ ΧΘΕΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ
Οι Οικολόγοι Πράσινοι επανερχόμαστε στο θέμα του Αχελώου, που αποτελεί σημείο αιχμής της πολιτική μας, διοργανώνοντας σχετική ημερίδα στις 20/10 υπό την αιγίδα της Πολιτικής Κίνησης Λάρισας και της Θεματικής Ομάδας Περιβάλλοντος των Οικολόγων Πράσινων. Αφορμή οι πρόσφατες απαντήσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί των 14 προδικαστικών ερωτημάτων που είχε υποβάλλει το Συμβούλιο της Επικρατείας και ο ανοιχτός διάλογος επί των σχεδίων διαχείρισης των υδάτων τόσο στη λεκάνη απορροής του Πηνειού, όσο και του Αχελώου. Σκοπός μας, η έγκυρη και ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών της Θεσσαλίας, μέσα από ορθή επιχειρηματολογία και γόνιμο διάλογο χωρίς παρωπίδες.
Το χθες του Αχελώου είναι γνωστό. Η εκτροπή του προβάλλεται ως η μαγική λύση για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας εδώ και σχεδόν έναν αιώνα! Μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί μερικά από τα έργα, όλα προς την πλευρά του Αχελώου, χωρίς κανένα από αυτά να βρίσκεται σε λειτουργία. Ο συνδυασμός του υπέρογκου κόστους, του μεγέθους των έργων, αλλά και της επεισοδιακής ιστορίας του όλου εγχειρήματος, δικαιολογούν πλήρως το χαρακτηρισμό του έργου εκτροπής του Αχελώου ως «φαραωνικό».
Το αύριο του Αχελώου παραμένει θολό και αβέβαιο. Παρά το γεγονός ότι το έργο της εκτροπής έχει σταματήσει τρεις φορές από το Συμβούλιο της Επικρατείας, πολλοί φορείς και πολιτικοί της Θεσσαλίας εξακολουθούν να προβάλουν τον Αχελώο ως τη λύση για να «ξεδιψάσει» ο κάμπος. Μοιραία λοιπόν το μέλλον του είναι συνδεδεμένο με το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας. Τα ακριβή μεγέθη του προβλήματος δεν είναι γνωστά ελλείψει επικαιροποιημένων δεδομένων. 
Είναι όμως γεγονός ότι το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας είναι πολύ μεγάλο, με εμφανείς συνέπειες σε όλο τον θεσσαλικό κάμπο, όπως η δραματική πτώση της στάθμης των υδροφορέων, καθιζήσεις, υφαλμύρωση, υποβάθμιση των εδαφών, νιτρορρύπανση.

Γι' αυτό ως Οικολόγοι Πράσινοι καλούμε όλους σε ένα κοινό τραπέζι στην ημερίδα :
Αχελώος, το χθες, και το αύριο
Σάββατο 20/10/12 και ώρα 11 π.μ.
Στο Χατηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Λαρισαίων
Οι ομιλητές που θα συμμετάσχουν είναι :
Νικήτας Μυλόπουλος Αν. καθηγητής Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Κίμων Χατζημπίρος Αν. καθηγητής ΕΜΠ, Ντίνος Διαμάντος Πρόεδρος ΤΕΕ, Νίκος Χρυσόγελος ευρωβουλευτής ΟΠ, ο Σπύρος Δανέλης ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Χονδρός μέλος γραμματείας τμήματος περιβάλλοντος ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, και η Νίκη Φούντα βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Αιτωλοακαρνανίας.
Οι ευρωβουλευτές θα μεταφέρουν τις απόψεις του ευρωκοινοβουλίου και συγκεκριμένα ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων κ. Νίκος Χρυσόγελος θα ενημερώσει για την Ευρωπαϊκή Πολιτική για το νερό και τις θέσεις του Ευρωκοινοβουλίου, ο Ντίνος Διαμάντος θα μεταφέρει τις απόψεις για την δημιουργία του έργου του Αχελώου, ο Νικήτας Μυλόπουλος θα αναφερθεί στη Θεσσαλική λειψυδρία και τις εμμονές μας, ο Κίμων Χατζημπίρος θα αναφερθεί στην εκτροπή του Αχελώου ως προσπάθεια «διόρθωσης της φύσης», ο Γιώργος Χονδρός θα αναφερθεί για τον Αχελώο : το τέλος ενός μύθου, και η Νίκη Φούντα θα μεταφέρει τις απόψεις της Αιτωλοακαρνανίας

Για την ΠΚ Λάρισας
Ο Συντονιστής Κούτσικος Κωνσταντίνος
Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας http://ecogreenslarissa.blogspot.com/

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Σκουριές Χαλκιδικής: Η (αυτο)καταστροφή πρέπει να σταματήσει!

Ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου για την υλοτόμηση στις Σκουριές Χαλκιδικής 
Το ζήτημα της υλοτόμησης δάσους στην περιοχή Σκουριές στη Χαλκιδική για να διευκολυνθεί η εξόρυξη χρυσού από την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» φέρνει στο Ευρωκοινοβούλιο με κατεπείγουσα γραπτή ερώτησή του προς την Κομισιόν ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, Νίκος Χρυσόγελος.
Πρόκειται για την έναρξη της υλοτόμησης αρχέγονου δάσους συνολικής έκτασης 3.273 στρεμμάτων στις Σκουριές και 857 στρεμμάτων στον Κοκκινόλακκα για την κατασκευή χώρου απόθεσης επικινδύνων αποβλήτων. 
Σύμφωνα, όμως, με την απόφαση παραχώρησης δάσους, η έναρξη της υλοτόμησης προϋποθέτει την ύπαρξη Ειδικής Έγκρισης Επέμβασης του δασικού νόμου καθώς και Έγκρισης Τεχνικής Μελέτης για όλα τα σχεδιαζόμενα υποέργα. 
Από όλα αυτά, όμως, υπάρχει μόνο η Έγκριση Τεχνικής Μελέτης για το “υποέργο Σκουριές” που επιτρέπει αποκλειστικά και μόνο τη διαμόρφωση της κύριας οδού πρόσβασης του μεταλλείου Σκουριών και την κατασκευή ράμπας και φρέατος του υπόγειου μεταλλείου Σκουριών. Αλλά ακόμα και για να εγκριθούν αυτές οι Τεχνικές Μελέτες προϋποτίθεται η ύπαρξη εγκεκριμένου Επενδυτικού Σχεδίου που επίσης δεν υπάρχει.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνει και ο Γενικός Διευθυντής Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης που διευκρινίζει προς το αρμόδιο Δασαρχείο Αρναίας ότι «η υπηρεσία σας θα επιτρέψει τις επεμβάσεις που αφορούν, τόσο τους χώρους που καταλαμβάνουν αυτά καθαυτά τα έργα, όσον και τους χώρους επεμβάσεων που εξαρτώνται άμεσα από αυτά (πχ δρόμοι προσπέλασης σε αυτά κλπ) και θα εκδώσει τα ανάλογα πρωτόκολλα εγκατάστασης υλοτομικών εργασιών μόνο μετά την προσκόμιση των εγκεκριμένων μελετών των προσαρτημάτων 3,4 και 5 του υποέργου “Μεταλλευτικές Εγκαταστάσεις Σκουριών”», που όμως δεν υπάρχουν.
Παρόλα αυτά μετά από μεσολάβηση υπηρεσίας του ΥΠΕΚΑ το δασαρχείο Αρναίας υποχρεώθηκε να επιτρέψει την εκτέλεση των υλοτομικών εργασιών, η οποία έχει ήδη ξεκινήσει και προχωρά με ταχείς ρυθμούς.
Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά: 
«Η υλοτόμηση του αρχέγονου δάσους ήδη ξεκίνησε και μάλιστα παράτυπα. 
Πέρα από την προφανή και αδιαπραγμάτευτη ανάγκη τήρησης της νομιμότητας, είναι επείγουσα ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν βοηθάει τη χώρα ακόμα και αυτή την περίοδο της κρίσης η προώθηση επενδύσεων που καταστρέψουν μια περιοχή μακροχρόνια. 
Η χώρα χρειάζεται επενδύσεις αλλά αυτές πρέπει να είναι προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, και σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να προσθέσουμε στο δημοσιονομικό χρέος περισσότερο κοινωνικό και περιβαλλοντικό χρέος. 
Η εξόρυξη χρυσού είναι μια εξαιρετικά ρυπογόνος οικονομική δραστηριότητα που υπονομεύει το μέλλον των περιοχών στις οποίες ασκείται. Σε κάθε περίπτωση οι επενδύσεις πρέπει να έχουν την αποδοχή των τοπικών κοινωνιών και το όφελος να είναι φανερό και για τη χώρα και για την κοινωνία. 
Αυτή η επένδυση έχει ξεσηκώσει την αντίδραση της κοινωνίας, τις αντιρρήσεις πολλών φορέων, ενώ έχει αμφισβητηθεί τεκμηριωμένα το επιχείρημα ότι προσφέρει οφέλη άλλα από αυτά για την εταιρία. Οι υποσχέσεις για προσλήψεις σε μια περιοχή που πλήττεται από την ανεργία δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ανυπολόγιστη καταστροφή των φυσικών πόρων της Χαλκιδικής που ξεκίνησε να συντελείται αυτές τις μέρες. 
Είναι στο χέρι μας να βρούμε εναλλακτικές λύσεις που θα αντιμετωπίζουν και το οξύ πρόβλημα της ανεργίας αλλά και την προοπτική βιώσιμης ανάπτυξης, αρκεί να υπάρξει η πολιτική βούληση να τις αναζητήσουμε! 
Προτάσεις που συνδυάζουν οικονομική δραστηριότητα, κοινωνικό όφελος, προστασία του περιβάλλοντος και δημιουργία θέσεων εργασίας υπάρχουν, εμποδίζεται όμως η προώθησή τους γιατί κυριαρχεί η αντίληψη ότι η κρίση θα αντιμετωπιστεί με επιστροφή σε εποχές όπου η προστασία του περιβάλλοντος θεωρούνται εμπόδιο και όχι ευκαιρία. 
Είναι επικίνδυνο ότι η περιβαλλοντική πολιτική δέχεται τόσο δημόσια όσο και μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες πρωτοφανή επίθεση. Θα είναι εγκληματικό αν μαζί με το οικονομικό χρέος προσθέσουμε και ένα ακόμα μεγαλύτερο περιβαλλοντικό χρέος στα παιδιά μας. Σε κάθε περίπτωση αυτό δεν πρέπει να γίνει άλλη μια φορά χωρίς ξεκάθαρη συζήτηση με τους πολίτες για το αν είναι διατεθειμένοι να δεχτούν παρόμοιες επιλογές»

(Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης)

Μια μίνι διαβούλευση για την εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική


Η συζήτηση έγινε στο ανοικτό φόρουμ της Μεταρρυθμιστικής Αριστεράς, μετά από πρωτοβουλία της Μαρίας Βιτωράκη. Εξελίχθηκε σε μίνι διαβούλευση, όπως έγραψε η Μαργαρίτα Καραβασίλη και περιέχει όλον τον σχετικό προβληματισμό και ικανή πληροφόρηση για να προχωρήσει κάποιος/α σε μια νηφάλια εκτίμηση ενός δύσκολου θέματος σαν και αυτό. Αναδημοσιεύουμε την συζήτηση για κάθε ενδιαφερόμενο:

Μαρία Βιτωράκη
Αγαπητοί φίλοι θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω την άποψη σας για το θέμα της επένδυσης της εταιρείας "Ελληνικός Χρυσός" στην Χαλκιδική, αν φυσικά έχετε ενημέρωση για το θέμα (και λίγο χρόνο για να γράψετε την γνώμη σας στην ομάδα).


Thanassis Papadopoulos Ξεκινηστε απο εδω ...δεν ειναι κακη αρχη
http://aristrouth.blogspot.gr/2012/10/blog-post_12.html?m=1

eco blog: Σκουριές Χαλκιδικής: πόλεμος αντί διαβούλευσης; aristrouth.blogspot.com


George J. Prokopakis Να θυμίσω πως τον Φεβρουάριο 1989 επρόκειτο να γίνει η έναρξη του έργου από την κρατική ΜΕΤΒΑ. 
Ο Άκης Τσοχατζόπουλος θα έκοβε κορδέλες και τέτοια. Η σεμνή τελετή ματαιώθηκε παρά την ισχυρή παρουσία των ΜΑΤ υπό την απειλή επεισοδίων από κατοίκους της περιοχής. 
Μετά μας τελείωσε η ΜΕΤΒΑ, το έργο πέρασε στην TVX και τώρα στον "Ελληνικό Χρυσό".


George J. Prokopakis Το εισαγωγικό παραπάνω, είναι χρήσιμο για να δούμε τι ψάχνεις. 
Χρυσός υπάρχει, άρα μπορεί να υπάρξει όφελος. Ο χρυσός είναι πολύ ψηλά, άρα το όφελος μπορεί να είναι μεγάλο. 
Τεχνολογία υπάρχει. Τεχνολογία που να προστατεύει το περιβάλλον υπάρχει. Μπορεί καθένας να μιλάει για διάφορα πράγματα. Όπως, π.χ., για κάθε καιροσκόπο επενδυτή που βλέπει την ευκαιρία και έρχεται.
Πρόκειται για στοιχειωμένο έργο. Έχουν χαθεί στα 30 χρόνια δεκάδες εκατομμυρίων. Από διαφόρους, συμπεριλαμβανομένου και του δημοσίου. Όχι σε κόστος ευκαιρίας, αλλά σε ζεστό χρήμα.
Τι ψάχνεις λοιπόν;


Μαρία Βιτωράκη Aρα πρέπει να προχωρήσει... 
Το θέμα φυσικά είναι και πως θα ωφελήσει μακροπρόθεσμα τις τοπικές κοινωνίες και την τοπική οικονομία. 
Οι αντιδράσεις των κατοίκων είναι αδικαιολόγητες? 
Επίσης υπάρχει η ένσταση απο ορισμένους επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι είναι αδύνατον να αποφευχθούν οι επικίνδυνες για το περιβάλλον τεχνολογίες.


Alex Zonas Αν δοθεί άδεια και οι πολίτες είναι σαν κέρβεροι από πάνω, ίσως αποδώσει. Αλλά που είναι αυτοί οι πολίτες;


Giorgos Papaspiropoulos Τελικά η διαβούλευση που δεν πραγματοποιήθκε ήταν βασικό ζήτημα. 
Τώρα για όλους τους επαναστάτες χωρίς αιτία, η Χαλικδική έχει γίνει ο τόπος της επόμενης μάχης - κάτι σαν την Κερατέα. 
Δύσκολο να γίνει κάτι νηφάλιο χωρίς να ανοίξουν κεφάλια - η περιοχή δεν προσφέρεται. 
Δεν ξέρω αν υπάρχει περίπτωση να το πάρουμε από την αρχή, εκεί που κόπηκε από ανοησίες των τότε διαχειριστών της εξουσίας.


Giorgos Papaspiropoulos Η περιοχή πράγματι θα υποστεί μεγάλες αλλοιώσεις. Θα γίνει εργοτάξιο. Η μη χρήση κυανίου έχει εναλλακτική ή είναι λόγια;


Μαρία Βιτωράκη Μακάρι να υπήρχε Γιώργο! Φοβάμαι ότι είναι κάπως αργά αλλά ίσως είναι και ευκαιρία να γίνει μια αρχή με μια πραγματική διαβούλευση.


Μαρία Βιτωράκη Υπάρχει εναλλακτική τεχνολογία για το κυάνιο, με αρκετά μεγαλύτερο κόστος. Ολα αυτά θα έπρεπε να συζητηθούν με νηφαλιότητα.


Giorgos Papaspiropoulos Στο μεταξύ έχει αρχίσει η εύκολη οδός:http://www.gopetition.com/petitions/%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%83-%CF%83.html Αλλά χωρίς εναλλακτική αυτή φαίνεται εύκολη και μόνη οδός - όταν η δημοκρατία δεν λειτουργεί αναλαμβάνουν οι "ειδικο"ί στην πολιτική αντίσταση. Πως θα γίνουν άλλες συζητήσεις τώρα; Μόνο αν ανασταλούν ξανά οι εργασίες. Αλλιώς ΜΑΤ και Συριζα - οικολογικός αυτήν την φορά...

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΚΟΜΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ!www.gopetition.com
Απαιτώ να ανακληθεί άμεσα η απόφαση για υλοτόμηση ΟΛΩΝ των εκτάσεων που περιλαμβ...


Giorgos Papaspiropoulos Η συζήτηση με νηφαλιότητα είναι που λείπει. Φρόντισαν Μαρία για αυτό οι λαϊκιστές δεξιάς και αριστεράς.


Thanassis Papadopoulos Αν τα παρακάτω ειναι ακριβή και διασταυρωμένα για ποιο θέμα ακριβώς συζητάμε ;

Σύμφωνα με την Άδεια Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) η οποία εγκρίθηκε από το ΥΠΕΚΑ :
1. Για την εν λόγω μεταλλευτική δραστηριότητα απαγορεύτηκε πλήρως η χρήση κυανίου...
2. Έχουν τεθεί οι πλέον αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι για την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και καθορίστηκε η χρήση των πλέον "ακριβών" και σύγχρονων τεχνολογιών...

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Νίκος Χρυσόγελος: Ευρώπη και Ελλάδα πρέπει να δομήσουν σε νέες βάσεις τη σχέση τους

9-11 Νοεμβρίου πάνω από 20 ευρωβουλευτές, οι συμπρόεδροι της ομάδας των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, πράσινοι βουλευτές σε εθνικά κοινοβούλια, κάποιοι πράσινοι υπουργοί και 350-500 στελέχη των πράσινων από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες θα βρεθούν στην Αθήνα για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην ελληνική κοινωνία και ταυτόχρονα να απαιτήσουν την ανάδειξη της Ευρώπης της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Θα μπορούσε το γεγονός αυτό να αποτελέσει το ξεκίνημα νέων κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών στην Ελλάδα για την διαμόρφωση του “τρίτου δρόμου” και μιας συμμαχίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα αλλάξουν την πορεία των εξελίξεων στη χώρας μας. Η πρόκληση είναι εδώ κι αφορά το μέλλον της χώρας αλλά και την ίδια την επιβίωση της χώρας.
Οι σχέσεις της Ευρώπης και της Ελλάδας δεν βασίζονται σε ισορροπημένες προσδοκίες και απαιτήσεις
του Νίκου Χρυσόγελουευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων/ Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο:
Η Ευρώπη δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών (και όχι μόνο σε σχέση με την ελληνική κρίση), παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει, τον αυξανόμενο ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου, την πρωτοφανή υλική ευημερία – σε σύγκριση με άλλες περιοχές του κόσμου - και το γεγονός ότι για πρώτη φορά, μετά από πολλούς αιώνες, στην καρδιά της Ευρώπης δεν υπάρχει πόλεμος για 50-60 συνεχή χρόνια.
Το ευρώ μετατράπηκε από κοινό νόμισμα που θα ένωνε σε εργαλείο διχασμού και διαχωρισμού. 
 Η Ευρώπη πρέπει να προχωρήσει μπροστά αλλιώς θα διαλυθεί, δεν είναι και δεν μπορεί να είναι μόνο ένα ταμείο ή μια αγορά. Έπρεπε να είναι, ήδη, ένας ενιαίος κοινωνικός, φορολογικός, οικονομικός και πολιτικός χώρος δημοκρατικά νομιμοποιημένος.
Η Ελλάδα δεν έχει αντιληφθεί τις ευρωπαϊκές δυνατότητες αλλά και υποχρεώσεις της.
Για την ελληνική κοινωνία και το πολιτικό σύστημα η Ευρώπη ήταν για πολλά χρόνια η παχιά αγελάδα που θα μπορούσαμε να αρμέγουμε αιωνίως. Μάλιστα, κάποια στιγμή κορυφώθηκε η λογική “πάρετε όσα μπορείτε περισσότερα από τους κουτόφραγκους, είναι εκεί για να μας πληρώνουν”. 
Τι σημασία έχει που αυτό οδήγησε σε έκρηξη της διαφθοράς και της απάτης! Τεράστια ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά πακέτα διατέθηκαν συχνά με αναποτελεσματικό τρόπο και χωρίς ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Δεν υπήρξε πολιτική κοινωνικής συνοχής και σύγκλισης μεταξύ των περιφερειών αλλά και στο εσωτερικό κάθε περιφέρειας και σε αρκετές περιπτώσεις οι ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις διεύρυναν αντί να μειώσουν την απόκλιση μεταξύ των κοινωνικών ομάδων όχι μόνο σε επίπεδο εισοδημάτων αλλά και κοινωνικών υποδομών. Ο σχεδιασμός και η αξιολόγηση αποτελεσμάτων παραμένουν ακόμα και σήμερα, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, έννοιες άγνωστες στην διοίκηση αλλά και στην κοινωνία.

Τα στερεότυπα που έχουν διαμορφωθεί σε μεγάλο τμήμα της κοινής γνώμης ευρωπαϊκών χωρών αλλά και σε θεσμικούς παράγοντες καθώς και οι υπεραπλουστεύσεις εμποδίζουν τον χειρισμό της βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης με όρους επίλυσης κι όχι τιμωρίας. Παρόμοια στερεότυπα κυριαρχούν και σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης (πχ όλοι μας επιβουλεύονται, θέλουν το κακό μας γιατί είμαστε ανυπότακτοι κα). 
Η άγνοια και η αντίφαση ...

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

Σκουριές Χαλκιδικής: πόλεμος αντί διαβούλευσης;



Γράφει* η Μαργαρίτα Καραβασίλη, πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη ( cisd ) για το θέμα που ανέκυψε στις Σκουριές Χαλκιδικής με το έγγραφο-εντολή υλοτόμησης του δάσους σε έκταση περίπου 4.000 στρεμμάτων για την εγκατάσταση του χρυσωρυχείου:

Εισαγωγή:
Οι προκλητικές συμπεριφορές, πολύ δε περισσότερο οι συκοφαντίες και ο «πόλεμος» των εντυπώσεων, από όπου και αν προέρχονται, και για όποιους λόγους εκπορεύονται, δεν δικαιώνουν τον όποιο αγώνα.
Επιπλέον, οι απολύτως κατανοητοί λόγοι της οργής μερίδας πολιτών της Χαλκιδικής δε δικαιώνουν τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίζονται στην περιοχή, αν και αιτιολογούνται απολύτως, καθώς οι χειρισμοί του ΥΠΕΚΑ δεν ήταν οι κατάλληλοι ... 
Θυμίζω ότι ενώ είχε αποφασισθεί να πραγματοποιηθεί ανοικτή, δημόσια, διαβούλευση, μάλιστα στη βάση της μηδενικής λύσης, και ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη οι διαδικασίες προετοιμασίας της, "κάποιοι" υπηρεσιακοί έστειλαν την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για γνωμοδότηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, λίγο πριν τις εκλογές (Καλλικράτης) !!!
Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη κατά την προεκλογική περίοδο (διαμάχη Βλαχόπουλου - Πάχτα) και ακόμη πιο δύσκολη με την επικράτηση του Πάχτα ! 
Η διαβούλευση ματαιώθηκε, μετά από πολιτικές εντολές, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει καμία ολοκληρωμένη ενημέρωση όλων των πολιτών και κανένας διάλογος, που θα μπορούσε να φέρει σημαντικά αποτελέσματα κύρια στον τομέα της κοινωνικής συνοχής και του κοινωνικού ελέγχου.
Αποδείχθηκε ότι η έλλειψη σωστής πληροφόρησης και συμμετοχής των πολιτών ή/και η πολλές φορές καθοδηγούμενη παραπληροφόρηση οδηγούν αναπόφευκτα στην πόλωση που αναχαιτίζει κάθε παραγωγική δυναμική των κοινωνικών ομάδων, που στην περίπτωση της Χαλκιδικής έχει ήδη πολύ σοβαρές συνέπειες, ενώ παράλληλα συμβάλλει στη διαιώνιση του μακρόχρονου μαρασμού της περιοχής, στη συνέχιση της πλήρους απαξίωσης κάθε ελπίδας επίτευξης μιας πραγματικής τοπικής αειφόρου ανάπτυξης ...

Δυστυχώς ούτε η Πολιτεία, αλλά ούτε και οι Πολίτες δεν φάνηκαν αντάξιοι των περιστάσεων.
Δυναμίτισαν και ακύρωσαν τον ανοικτό, ουσιαστικό, διάλογο αφήνοντας πρόσφορο «έδαφος» στο λαϊκισμό και σε θλιβερά «φαινόμενα» σαν αυτά που γνωρίζει η περιοχή και οδηγώντας σε ενέργειες που απειλούν την κοινωνική συνοχή.
Ανάλογες είναι και οι αιτίες και οι πρακτικές που συνέβαλαν στην κρίση που περνά σήμερα ο τόπος, κρίση που υφίστανται δραματικά οι ασθενέστεροι.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Σύμφωνα με την Άδεια Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) η οποία εγκρίθηκε από το ΥΠΕΚΑ :
1. Για την εν λόγω μεταλλευτική δραστηριότητα απαγορεύτηκε πλήρως η χρήση κυανίου...
2. Έχουν τεθεί οι πλέον αυστηροί περιβαλλοντικοί όροι για την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και καθορίστηκε η χρήση των πλέον "ακριβών" και σύγχρονων τεχνολογιών...
3. Προϋπόθεση για την υλοποίηση της επένδυσης είναι, εκτός άλλων σημαντικών, η εκ των προτέρων πλήρης αποκατάσταση της ιστορικής περιβαλλοντικής ζημιάς (από την εξόρυξη - εποχής Μποδοσάκη και TVX...)
4. Η εξόρυξη στις Σκουριές είναι ΥΠΟΓΕΙΑ και όχι επιφανειακή και αυτό απαιτεί το άνοιγμα μιάς "τρύπας" διαμέτου 700 μέτρων προκειμένου να διανοιχτούν οι υπόγειες στοές, καθώς και η χρήση ενός χώρου, περίπου 1.800 στρ., για τη διάθεση των αποθέσεων, εκτάσεις που διαδοχικά θα αποκαθίστανται
κλπ....
ΤΟ ΠΛΕΟΝ ΖΩΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΔΙΑΡΚΗΣ - ΣΕ ΒΑΘΟΣ - ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΒΗΜΑ... ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΘΕΙ Η ΟΡΘΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΕΘΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΙΚΑΝΟΙ !!! 
ΕΠΙΠΛΕΟΝ Η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ) ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΤΕΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΚΑ ΩΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ (περίπου 6% του πραγματικού κέδρους ετησίως) - ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΑ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ !!!
Χαλκιδική - Μεταλλευτικές δραστηριότητες: Όσα γνωρίζω
της Μαργαρίτας Καραβασίλη*

Η συμμετοχή μου στην υπόθεση περιβαλλοντικής αδειοδότησης για ανάπτυξη νέων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στη Χαλκιδική, αναφέρεται στην περίοδο που είχα θεσμικό ρόλο στο ΥΠΕΚΑ, από τη θέση της Ειδικής Γραμματέως Επιθεώρησης Περιβάλλοντος (ΕΓΕΠΕ) και Ενέργειας, αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της Ειδικής Γραμματείας, που, σύμφωνα με το άρθρο 6, του Ν. 3818/2010, είναι η επίβλεψη και παρακολούθηση της εφαρμογής της κείμενης περιβαλλοντικής & ενεργειακής νομοθεσίας και ...

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Κατανάλωση ενέργειας: Η ελληνική οικονομία συνεχίζει να είναι η πιο σπάταλη και ρυπογόνος μεταξύ των "παλιών" χωρών της ΕΕ

Γράφημα από την μελέτη της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία) για την Ηλεκτρική Ενέργεια (Κατανάλωση)http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-themes?p_param=A0301&breadcrump_parameter=SIN03

Δείτε σχετικά την ανακοίνωση των Οικολόγων Πράσινων Λέσβου:
Να προχωρήσουμε αποφασιστικά στην αλλαγή του ενεργειακού μας μοντέλου  http://lesvosgreens.blogspot.gr/2012/10/blog-post_8.html

Όλα έτοιμα για την 17η Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος στην Αθήνα, στις 8 - 11 Νοεμβρίου

Σε λίγες μέρες οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ξεκινούν για την Αθήνα για να συμμετάσχουν στην Σύνοδό τους, να δείξουν την αλληλεγγύη τους στην Ελλάδα και να προβάλλουν την πράσινη πρόταση εξόδου από την κρίση - οι εκδηλώσεις ξεκινούν στις 8 και τελειώνουν στις 11 Νοεμβρίου:

Στην Αθήνα με το τρένο!
Το Athens Express αναχωρεί από τις Βρυξέλλες στις 31 Οκτωβρίου για να φτάσει μια εβδομάδα αργότερα στην Αθήνα. Τα διάφορα δίκτυα του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος - Το Δίκτυο των Υποστηρικτών σε συνεργασία με την Ομοσπονδία των Νέων Ευρωπαίων Πράσινων και του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πράσινων της Τρίτης Ηλικίας - θα ταξιδέψουν μαζί, και θα συναντηθούν με πράσινους ακτιβιστές κατά μήκος της διαδρομής.
Θα κάνει στάσεις στην Πράγα, το Ζάγκρεμπ, την Βουδαπέστη, το Βουκουρέστι, και την Σόφια πριν φτάσουμε στην Αθήνα. Σε όλες αυτές τις πόλεις σχεδιάζουμε να κάνουμε κάποιες δραστηριότητες υποστήριξης για τους τοπικούς πράσινους: μια ενέργεια, ένα συμβάν, ένα εργαστήριο, ή μια συνέντευξη Τύπου. Συνεργαζόμαστε στενά όλοι μαζί για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα από αυτές τις ενέργειες, και οι προετοιμασίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη αυτή τη στιγμή.

Αν θα θέλατε να συμμετέχετε στο Athens Express, μην διστάσετε να στείλετε ένα email στο joline.suijkerbuijk @ europeangreens.eu . Αλλά να το κάνετε γρήγορα, επειδή υπάρχουν μόνο λίγες θέσεις ακόμη.

Ακολουθήστε μας στην περιοδεία μας σε όλη την Ευρώπη μέσω του blog του ΕΠΚ τον δικτυακό τόπο, όπου θα δημοσιεύσουμε όλα τα γεγονότα, τις φωτογραφίες, τα βίντεο, και τις σχετικές ιστορίες. Για περισσότερες πληροφορίες, μεταβείτε στη σελίδα Athens Express, όπου θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις ημερομηνίες και τη διαδρομή.

Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα, 17ο Φθινοπωρινό Συμβούλιο, Αθήνα, Νοέμβριος 9 - 10

Αθήνα 2012, Το Πρόγραμμα της Συνόδου


Τόπος διεξαγωγής: Ξενοδοχείο Divani Caravel, Βασ. Αλεξάνδρου 2, 161 21 Αθήνα
Είσοδος του κοινού ελεύθερη στις ανοικτές συνεδριάσεις
Πέμπτη 8 Νοεμβρίου
Από 9:00 εως 19:00
Παγκόσμιος Συντονισμός των Πρασίνων, συνάντηση πρόσωπο-με-πρόσωπο   
(Κεκλεισμένων των θυρών αρχής γενομένης από την Τετάρτη 7 του Νοεμβρίου)
11:00
Άνοιγμα Εγγραφών Εγγραφή εδώ 
12:30 - 13:30
Γεύμα
13:30 - 18:30Συνάντηση του  Βαλκανικού Δικτύου
Παρασκευή, 9, Νοεμβρίου

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Και στο "βάθος" ...καύση; Όχι ευχαριστώ!

http://www.ecorec.gr/econew/images/stories/PDF/Prasini_Protasi_PESDA_Attikis.pdf

Ερώτηση του Νίκου Χρυσόγελου για τη διαχείριση των απορριμμάτων της Αττικής
Το ζήτημα του κακού σχεδιασμού της διαχείρισης των απορριμμάτων της Περιφέρειας Αττικής φέρνει στο Ευρωκοινοβούλιο με γραπτή ερώτησή του ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων /Ομάδα των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, Νίκος Χρυσόγελος με δεδομένο ότι ο προς υλοποίηση σχεδιασμός αφορά 4 έργα διαχείρισης 1.350.000 τόνων σύμμεικτων στερεών αποβλήτων ετησίως για 23-27 χρόνια, με κόστος μελέτης και κατασκευής €430 εκατ και συνολική αξία σύμβασης €1-€1,5 δις. Πρόκειται για τεχνολογίες που οδηγούν σε παραγωγή 600.000 τόνων RDF και SRF ετησίως.
Η αρμόδια διυπουργική Επιτροπή για την παρακολούθηση εφαρμογής του Σχεδιασμού Διαχείρισης Αποβλήτων, προσφάτως αποφάσισε την ενίσχυση του Άξονα 4 του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον-Αειφόρος Ανάπτυξη» για χρηματοδότηση έργων διαχείρισης στερεών αποβλήτων, στο πλαίσιο αναθεώρησης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ καθώς και τη στήριξη της υλοποίησης μέσω Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Αυτές οι τεχνολογίες όμως φωτογραφίζουν καύση και μεγάλη οικονομική επιβάρυνση των πολιτών και των δήμων

Όπως τονίζεται στην ερώτηση, ο σχεδιασμός δεν εξηγεί τι ακριβώς θα γίνεται με το παραγόμενο RDF και SRF (600.000 τόνοι το χρόνο), ούτε πως αυτές οι τεχνολογικές επιλογές θα συμβάλλουν στην επίτευξη των δεσμευτικών για τη χώρα στόχων της Οδηγίας 98/2008. Επίσης, δεν έχει ληφθεί υπόψη η δυναμική μείωσης των παραγόμενων απορριμμάτων λόγω οικονομικής κρίσης (εκτιμάται ότι η παραγωγή ΑΣΑ θα επανέλθει στα επίπεδα του 2009 μετά από μια δεκαετία) ούτε η αύξηση της ανακύκλωσης. Δεν τίθενται ποσοτικοί στόχοι πρόληψης ή εκτροπής υλικών πριν την τελική επεξεργασία, ενώ η δέσμευση των δήμων για 25 χρόνια εμποδίζει την ανάπτυξη πρωτοβουλιών κοινωνικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων που εμφανίζουν τον τελευταίο καιρό δυναμική στη χώρα.

«Η χρήση των συρρικνούμενων πόρων του δημοσίου αλλά και ευρωπαϊκών πόρων για την εφαρμογή τέτοιων ακριβών τεχνολογιών μεγάλης κλίμακας δεν συνάδει ούτε με την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και των πολιτών, ούτε με την ιεράρχηση μεθόδων διαχείρισης απορριμμάτων που προβλέπονται από τις ευρωπαϊκές Οδηγίες, ούτε με την κοινή λογική», δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος. «Και τα πράγματα δεν τελειώνουν εδώ. Η παραγωγή 600.000 τόνων SRF και RDF από τις σχεδιαζόμενες μονάδες δεν μπορεί παρά να οδηγήσει στην καύση που θα στοιχίσει κι άλλα χρήματα, τα οποία θα επιβαρυνθεί ο Έλληνας πολίτης με παραπάνω από έναν τρόπους, ιδιαίτερα όμως μέσα από τα τέλη καθαριότητας που θα πληρώνει για δεκαετίες. Δεν είναι δυνατόν να προχωράμε στην υλοποίηση αυτού του “σχεδιασμού" χωρίς καν να έχει ληφθεί υπόψη η “πράσινη πρόταση” που έχουν καταθέσει περιβαλλοντικές οργανώσεις, η οποία είναι σαφώς φθηνότερη, μπορεί να υλοποιηθεί γρηγορότερα και είναι πλήρως συμβατή τόσο με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες όσο και με τους εθνικούς μας στόχους. Είναι επείγουσα ανάγκη να επαναξιολογηθεί ο σχεδιασμός για τη διαχείριση απορριμμάτων στην Περιφέρεια Αττικής, στη βάση των νέων δεδομένων μειωμένης παραγωγής απορριμμάτων, δίνοντας έμφαση στη διαλογή στην πηγή που θα εφαρμοστεί με έργα μικρότερης κλίμακας και όχι στη διαχείριση σύμμεικτων απορριμμάτων. Η βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων δεν είναι πλέον οικολογική ευαισθησία αλλά οικονομική αναγκαιότητα και επιλογή επιβίωσης μεγάλου ποσοστού του πληθυσμού. Δεν επιτρέπεται η σπατάλη δημόσιων πόρων σε εποχή κρίσης και η μακροχρόνια δέσμευση των πολιτών σε υψηλά τέλη καθαριότητας την στιγμή που αυξάνεται η φτώχεια, ενώ η ανεργία εκτινάσσεται στα ύψη».

(Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της ερώτησης)
Θέμα: «Διαχείριση Απορριμμάτων στην Αττική»

Την υλοποίηση του έργου «Μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση, τεχνική διαχείριση και λειτουργία 4 Μονάδων Επεξεργασίας Απορριμμάτων στην Αττική» αποφάσισε ο ΕΣΔΝΑ υποβάλλοντας αίτημα προς την Ειδική Γραμματεία ΣΔΙΤ . Πρόκειται για 4 έργα διαχείρισης 1.350.000 τόνων σύμμεικτων ΑΣΑ ετησίως για 23-27 χρόνια, με κόστος μελέτης και κατασκευής €430 εκατ και συνολική αξία σύμβασης €1-€1,5 δις. Πρόκειται για τεχνολογίες που οδηγούν σε παραγωγή 600.000 τόνων RDF και SRF ετησίως, χωρίς όμως να έχει ανακοινωθεί τι θα γίνεται αυτό. Σε κανένα σημείο του σχεδιασμού των 4 έργων δεν εξηγείται πως ...

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Οι τοπικές κοινωνίες και το κοινό καλό

Η έννοια "τοπικότητα" και "τοπική κοινωνία" τείνει στην χώρα μας να γίνει όργανο στα χέρια των λαϊκιστών και των τοπικιστών κάθε είδους και απόχρωσης. Ακόμη και η οικολογική αρχή "σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά" έχει αποκτήσει στα χέρια των "τοπικών κινημάτων" το αντίστροφο νόημα: "σκέψου τοπικιστικά κι άσε τους άλλους να κουρεύονται". Κανένα πρόβλημα δεν φαίνεται να έχουν οι "τοπικές κοινωνίες" (όπως αυτοχαρακτηρίζονται τουλάχιστον) στο να φορτώνονται η Κοζάνη όλο το δηλητήριο από την εξόρυξη λιγνίτη και τα εργοστάσια της ΔΕΗ ή η Φυλή από την υπερχειλισμένη χωματερή. Αρκεί να είναι στην αυλή του γείτονα. Η έννοια του κοινού καλού απουσιάζει όταν σχεδιάζονται οι αντιδράσεις στα αιολικά ή φωτοβολταϊκά πάρκα. Μακριά από μας, τα βουνά μας και τα πτηνά μας - μακριά οι χωματερές και τα αντιαισθητικά πάρκα από τα ωραία μας αυθαίρετα με την αισθητική που βγάζει μάτι...
Η έννοια του κοινού καλού και της αλληλεγγύης όπως εκφράζεται στο παρακάτω παράδειγμα, θα έπρεπε να είναι και αρχή της οικολογικής προσέγγισης στη χώρα μας - πέρα από την πελατειακή πολιτική που έχει διαποτίσει πέραν των άλλων και τα "τοπικά κινήματα"...(eco blog) 
Το χρήμα δεν τ’ αγοράζει όλα (;)

του Νίκου Θεοδωράκη*

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω πριν λίγες μέρες μία εξαιρετική ομιλία από τον Michael Sandel, καθηγητή πολιτικής φιλοσοφίας στο Χάρβαρντ, απ’ αφορμής του καινούργιου του βιβλίου αναφορικά με τα πράγματα που δεν “αγοράζονται” (What money can’t buy). Στο πλαίσιο της ομιλίας του ανέφερε ορισμένα ενδιαφέροντα παραδείγματα στα οποία η εισαγωγή χρηματικών μεταβλητών σε μια κοινωνικά ηθική κατάσταση μπορεί εν τέλει να έχει αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο ομιλητής χρησιμοποίησε το κάτωθι παράδειγμα μεταξύ άλλων ώστε να προβάλει το ότι μερικές καταστάσεις χαρακτηρίζονται από την έννοια του κοινωνικού χρέους, της αυταπάρνησης και της προτεραιότητας του συλλογικού καλού.
Η Ελβετική κυβέρνηση λοιπόν το 1993 έψαχνε μια τοποθεσία για να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκη πυρηνικών αποβλήτων. Η τελικώς επιλεγείσα περιοχή ήταν το μικρό χωριό του Wolfenschiessen(πληθυσμού 2,100 κατοίκων) στο οποίο και θα γινόταν δημοψήφισμα για να αποφασίσουν οι κάτοικοι εάν επιθυμούν την εγκατάσταση της αποθήκης στην περιοχή τους. 
Οικονομολόγοι διεξήγαγαν έρευνες ώστε να παρακολουθήσουν την τάση των κατοίκων. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι έστω με οριακή πλειοψηφία (51%) το χωριό ήταν πρόθυμο να δεχθεί αυτή την σαφώς ανεπιθύμητη επιβάρυνση καθώς η αίσθηση κοινωνικού χρέους υπερνίκησε τον όποιο ενδοιασμό είχαν. 
Οι οικονομολόγοι λοιπόν αποφάσισαν να προσθέσουν ένα «κίνητρο» για να δουν την ανταπόκριση του χωριού εισάγοντας μια υποθετική κυβερνητική επιχορήγηση για κάθε κάτοικο του χωριού ως επιβράβευση της θυσίας τους. Το αποτέλεσμα τους άφησε όλους άφωνους καθώς το ποσοστό αποδοχής έπεσε δραματικά στο 25%. Η περαιτέρω αύξηση του οικονομικού κινήτρου δεν μετέβαλλε το ποσοστό αυτό ακόμη και όταν έφθασε τα 8,700 δολάρια κατ’ άτομο κατ’ έτος. 
Κατά τη διερεύνηση της ανεξήγητης αρχικά αυτής κατακόρυφης πτώσης, το συμπέρασμα ήταν ότι οι κάτοικοι θεώρησαν ως απόπειρα δωροδοκίας και προσβλητική την ανταμοιβή τους για κάτι που αντιμετώπιζαν ως κοινό καλό.

Θα αντιτείνετε εύλογα τι σχέση έχει ένα χωριό της Ελβετίας το 1993 με την Ελλάδα του 2012. 
Νομίζω πως μέσα από αυτή τη λιτή ιστορία αναδεικνύεται όλη η παθογένεια της χώρας μας εδώ και δεκαετίες η οποία –έστω εν μέρει- έχει οδηγήσει εμάς στην χρεωκοπία και την Ελβετία στη διεθνή καταξίωση και την οικονομική ευμάρεια. 
Όποτε κοινωνικές ομάδες κλήθηκαν να αποδεχθούν μια έστω και ελάχιστα δυσμενή αλλαγή για το κοινό καλό αυτές αντιστάθηκαν ανεξαιρέτως σθεναρά μέχρι τέλους, γνωρίζοντας ότι το πελατειακό πολιτικό σύστημα πάντοτε κάμπτεται στα αιτήματά τους και εν τέλει σχεδόν κανένας νόμος δεν εφαρμόζεται. 
  • Δεν είναι τάχα προς το συμφέρον του ευρύτερου κοινωνικού ιστού η απελευθέρωση επαγγελμάτων η οποία θα δημιουργήσει ουσιαστικές συνθήκες ανταγωνισμού και όχι ιδιότυπο ολιγοπώλιο; 
  • Δεν είναι τάχα προς το συμφέρον όλων μας η διεύρυνση του δικαστικού ωραρίου ώστε να εκδικάζονται περισσότερες αποφάσεις προκειμένου να αποσυμφορηθεί ο πολύπαθος χώρος της δικαιοσύνης και να δικαιωθούν συμπολίτες μας που βλέπουν τις υποθέσεις τους να εκκρεμούν σε σημείο που φθάνει την αρνησιδικία; 
  • Δεν είναι άραγε προς το συμφέρον της κοινωνίας η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η αδιάβλητη εκλογή τους στα ανώτατα ιδρύματα και η κατάργηση της σχέσης εξάρτησης με τις κομματικές νεολαίες; 
  • Δεν είναι άραγε προς το συμφέρον όλων η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και η αποδέσμευσή τους εφόσον αποδεδειγμένα δεν επιτελούν τη δουλειά τους επαρκώς ενώ χιλιάδες νέοι με άριστες σπουδές στοιβάζονται στις ουρές για μια δουλειά; 
  • Δεν είναι άραγε στο συμφέρον όλων η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής η οποία ξεκινά από την ατομική ευθύνη του καθενός να δηλώνει όλα τα εισοδήματά του στις αρμόδιες αρχές;
Εφόσον η απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα είναι ναι, ο συσχετισμός με το παράδειγμα του μικρού χωριού της Ελβετίας είναι αναπόφευκτος και οδυνηρός. 
Εκεί όχι μόνο προτίθεντο να αποδεχθούν κάτι που θα μπορούσε να είναι έως και επικίνδυνο για την υγεία τους, αλλά οι περισσότεροι εθίγησαν όταν τους προσφέρθηκε αντάλλαγμα γι’ αυτό.
Η ιστορία αυτή ενσαρκώνει την πραγματική έννοια της κοινότητας και της αλληλεγγύης. Κάτι που δυστυχώς στην Ελλάδα ελλείπει δραματικά τις τελευταίες δεκαετίες αφού το αισθητήριο της κοινωνικής συνοχής βρίσκεται σε μηδενικά επίπεδα. 
Με τα λεγόμενά μου δεν προτείνω να γίνουμε Ελβετία, αλλά ότι είναι καιρός να κοιτάξουμε και δίπλα μας, γύρω μας, και να διαπιστώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας. Ο εγωισμός και η λογική των συντεχνιών –μεταξύ άλλων παθογενειών- μας έφεραν ως εδώ, είναι η ώρα πια να κοιτάξουμε το μακροπρόθεσμο κοινωνικό συμφέρον από την βραχυπρόθεσμη ιδιοτέλεια μας. Άλλωστε αν δεν αλλάξουμε εμείς, η χώρα δεν αλλάζει.

*από το consensus

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

Οι βΑΠΕ στην Κρήτη (2): Περίπτωση Αποπηγάδι: Ποια είναι τελικά η οικολογική προσέγγιση στις ΑΠΕ;

Με αφορμή το κείμενο του Γιάννη Αρνέλλου "Οι βΑΠΕ στην Κρήτη" (βλ. προηγούμενη ανάρτηση) αναπτύχθηκε ένας διάλογος αλλά και μια πολεμική ανάμεσα στην ορθολογική οικολογική προσέγγιση της ανάπτυξης των ΑΠΕ στην χώρα μας, και της γνωστής στάσης "όχι σε όλα" με οποιαδήποτε δικαιολογία. Η τελευταία, ενισχύεται από τον "οικολογικό δογματισμό" που ενδημεί στα κινήματα "όχι σε μας, στην αυλή του γείτονα", που αντιμετωπίζουν με τοπικιστικά και μόνο κριτήρια θέματα μεγάλης σημασίας για τον οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας μας, συνεπικουρούμενα από μια αντίστοιχη στάση λαϊκιστικών πολιτικών δυνάμεων της δεξιάς και της αριστεράς που αδιαφορούν για εναλλακτικές λύσεις και εστιάζονται μόνο στα ανέξοδα όχι, για καθαρή ψηφοθηρία. Συχνά, επιβοηθητικό ρόλο σε αυτό το κύμα τυφλής αντίστασης στις ΑΠΕ, προσφέρουν και ΜΚΟ σαν την Ορνιθολογική με εκθέσεις που βρίθουν υπερβολών και μονοδιάστατης προσέγγισης ζητημάτων που χρειάζονται σφαιρική και όχι υπερβολικά μερική αντιμετώπιση. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η κόντρα για το αιολικό πάρκο στο Αποπηγάδι της Κρήτης. Αν μη τι άλλο, χαρακτηριστικό του που μπορούν να οδηγήσουν οι δογματισμοί και οι υπερβολές στην αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων από την ανάπτυξη οικολογικών εναλλακτικών τεχνολογιών.
Ευχαριστούμε τον Γιάννη Αρνέλλο για την βοήθειά του στην δημοσίευση των 2 κειμένων που ακολουθούν. Τα συμπεράσματα δικά σας (eco blog).
1. Το υπόμνημα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για το αιολικό πάρκο στον ορεινό όγκο Αποπηγάδι
Αθήνα, 21 Απριλίου 2010 Αρ. Πρωτ. 10/117

Αναγνωρίζουμε πως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας συμβάλλουν θετικά στην μείωση των αέριων ρύπων και στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Παρόλα αυτά σύμφωνα με την Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC/1998) αλλά και τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Βιοποικιλότητα για το 2010, αλλά και το 2050, στόχος είναι η μείωση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου αλλά παράλληλα και των περιορισμών των συνεπειών στην βιοποικιλότητα από τις δράσεις αντιμετώπισης της ή προσαρμογής της σε αυτήν.
Δεδομένου ότι οι εγκαταστάσεις Αιολικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής
Ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) έχουν επιπτώσεις τόσο στα οικοσυστήματα, κυρίως λόγω της
άμεσης απώλειας των ενδιαιτημάτων, όσο και στα είδη πουλιών, με την άμεση
θανάτωσή τους λόγω πρόσκρουσης, θεωρούμε ότι η προσέγγιση στην χωροθέτηση
των αιολικών πάρκων στην Ελλάδα θα πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις
επιπτώσεις στην βιοποικιλότητα. Εκτιμάται ότι ο σχεδιαζόμενος ΑΣΠΗΕ δεν λαμβάνει
υπόψη την οικολογική και ορνιθολογική αξία της περιοχής, έτσι όπως θα ήταν
αναμενόμενο για την ευαίσθητη περιοχή του ορεινού όγκου Αποπηγάδι.
Προστατευόμενα είδη πτηνών και οι περιοχές του δικτύου Natura 2000
H περιοχή του Αγ. Ζήνωνα (ορεινός όγκος Αποπηγάδι) αποτελεί σημαντικό χώρο τροφοληψίας (από την ισοϋψή των 600m και άνω) για είδη πτηνών προτεραιότητας όπως ο Γυπαετός (Gypaetus barbatus), το Όρνιο (Gyps fulvus), ο Χρυσαετός (Aquila chrysaetos) και ο Σπιζαετός (Hieraaetus fasciatus). Τα είδη αυτά φωλιάζουν στον πλησιέστερο ορεινό όγκο των Λευκών Ορέων, ο οποίος αποτελεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας με κωδικό GR4340014: «Εθνικός Δρυμός Σαμαριάς – Φαράγγι Τρυπιτής – Ψιλάφι – Κουστογέρακο» και Τόπο Κοινοτικής Σημασίας με κωδικό GR4340008: «Λευκά Όρη και Παράκτια Ζώνη» του ευρωπαϊκού δικτύου NATURA 2000
(επισυνάπτεται σχετικός χάρτης με τη θέση του αιολικού πάρκου και τις γειτονικές
Ζώνες Ειδικής Προστασίας).
Επομένως η γειτονική στον ορεινό όγκο Αποπηγάδι περιοχή φωλεοποίησης των ειδών προτεραιότητας προστατεύεται αυστηρά από την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας», ενώ τα προαναφερθέντα είδη προτεραιότητας προστατεύονται από την Οδηγία 2009/147/ΕΚ «περί της διατηρήσεως των άγριων πτηνών» για τα Άγρια Πουλιά (πρώην 79/409/ΕΟΚ), και μάλιστα με αυστηρότητα, καθώς ανήκουν στο Παράρτημα Ι αυτής. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία και διατήρηση των άγριων πουλιών και ιδιαίτερα των ειδών του Παραρτήματος Ι (1), εντός και εκτός των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (2). 
Επιπροσθέτως, όπως θα εξηγηθεί αναλυτικά παρακάτω, τα παραπάνω είδη, όντας αρπακτικά, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην εγκατάσταση και λειτουργία των αιολικών πάρκων, όπως έχει τεκμηριωθεί και στη μελέτη ...

Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2012

Οι βιομηχανικές ΑΠΕ στην Κρήτη


του Γιάννη Αρνέλλου*
Οι ΑΠΕ στην Κρήτη μετατράπηκαν από ευλογία σε κατάρα και από ελπίδα σε εφιάλτη μέσω του τρόπου που εξελίχτηκε η διαδικασία αδειοδότησης τους. Κύριος υπεύθυνος για αυτό είναι το κράτος (νομοθεσία διοίκηση ελεγκτικοί μηχανισμοί) που επέτρεψε  στις εταιρίες να έχουν την πρωτοβουλία και ταυτόχρονα περιόρισε τους πολίτες σε ρόλο άβουλων ιθαγενών.
Οι ΑΠΕ μπήκαν στο δίκτυο του νησιού με την μορφή αιολικών πάρκων   και φωτοβολταϊκών σταθμών αλλά από την νομοθεσία υπήρχε όριο για τις ΑΠΕ που εκτιμούσε ότι οι ΑΠΕ δεν μπορούν να συμμετέχουν στην παραγωγή άνω του 30% για λόγους αξιοπιστίας του δικτύου. Με το που οι αιτήσεις έφτασαν αυτό το όριο η ΡΑΕ σταμάτησε να δέχεται επιπλέον αιτήσεις. 
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχει δυνατότητα επένδυσης από μικρούς επενδυτές (στέγες)  ενώ ταυτόχρονα η δυνατότητα για φαραωνικές  επενδύσεις συνεχίστηκε μέσω προϋποθέσεων είτε διασύνδεσης είτε αποθήκευσης  της παραγόμενης ενέργειας. 
Ήδη όμως από την μία είχαν αρχίσει κάποιες αντιδράσεις που αφορούσαν αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα που εγκαταστάθηκαν και δημιούργησαν προβλήματα στους κατοίκους των περιοχών αλλά και η διαδικασία αδειοδότησης   είχε τέτοιες διαδικασίες που ουσιαστικά αν κάποιος δεν παρακολουθούσε μανιωδώς εφημερίδες και ανακοινώσεις από τις δημοτικές αρχές θα μπορούσε να βρεθεί να έχουν αδειοδοτηθεί αιολικά πάρκα στην ιδιοκτησία του χωρίς να το γνωρίζει. 
Το ειδικό καθεστώς των διακατεχόμενων εκτάσεων στην Κρήτη αλλά και η διοίκηση με την στάση της φέρει μεγάλη ευθύνη για το θέμα.
Το άλλο μεγάλο θέμα που αφορά τις Α/Γ κυρίως, από τις ΑΠΕ, είναι ότι η περιβαλλοντική νομοθεσία  ουσιαστικά είναι ένα ευχολόγιο που δρα με δύο τρόπους από την μία δεν διασφαλίζει την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος από την άλλη αφήνει το περιθώριο αυθαιρεσιών από την διοίκηση.
Σε αυτό το περιβάλλον πολλά επιχειρηματικά σχήματα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την δυνατότητα επένδυσης με ιδιαίτερα ευνοϊκές αποδόσεις. Η πίεση είναι μεγάλη.
Ένας σωστός σχεδιασμός θα περιελάμβανε την ομαλή διείσδυση των ΑΠΕ  στο νησί με φανερές διαδικασίες και κυρίως με εκ των προτέρων καθορισμένες θέσεις εγκατάστασης που θα μπορούσαν να δημοπρατούνται από τις τοπικές κοινωνίες προς τον όποιο επενδυτή. 
Όμως η ανικανότητα σε συνδυασμό με την διαφθορά που διέπουν το Ελληνικό κράτος, απέκλεισε έναν τέτοιο σχεδιασμό. Ειδικά για την Κρήτη υπήρξε αυτή η δυνατότητα από τα τέλη της δεκαετίας του 90.
Αντί αυτού επιλέχτηκε να προωθηθούν τα σχέδια εταιριών αρχικά στα φωτοβολταϊκά (δεν προτιμήθηκε η τοποθέτηση στις στέγες των σπιτιών αλλά η εγκατάσταση σε γεωργικές εκτάσεις  μεγαλύτερης κλίμακας) και κατόπιν  η χωροθέτηση των Α/Γ να γίνει σύμφωνα με το τι ζητούσαν οι εταιρίες. 
Την δεδομένη στιγμή έχουμε εταιρίες που στοχεύουν στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων φωτοβολταϊκών πάρκων και ηλιοθερμικών σταθμών με μόνο κριτήριο την  απόδοση της επένδυσης. (παλαιότερα υπήρχε και ένας οικολογικός προσανατολισμός που όμως έσβησε λόγω του ανταγωνισμού και των τεράστιων κεφαλαίων που απαιτούνται πλέον για τέτοιες επενδύσεις) 
Ταυτόχρονα έχουν εξελιχτεί αιτήσεις για την εγκατάσταση  τεράστιων επενδύσεων  (πολλαπλής παραγωγικότητας σε σχέση με την κατανάλωση στην Κρήτη) που έρχονται να υπερβούν κατά πολύ τις ανάγκες του νησιού με στόχο την εξαγωγή ρεύματος και με προϋπόθεση την διασύνδεση του νησιού με το δίκτυο της κεντρικής Ελλάδας. 
Επίσης έχουν εμφανιστεί και προτάσεις που αντί της διασύνδεσης προτείνουν την αποθήκευση της ενέργειας σε συστήματα δεξαμενών νερού από όπου θα παρέχεται η αποθηκευμένη ενέργεια στο δίκτυο με υδροηλεκτρική μορφή.
Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται το κίνημα κατά των βΑΠΕ όπου ενώ έχει ξεκινήσει από άτομα που απλά αντιδρούσαν στο να μπουν στην περιοχή τους Αιολικά Πάρκα με την ιδιοτελή λογική: "να μην μπουν στην αυλή μας να πάνε αλλού" κατόρθωσαν να συστρατεύσουν αρκετές ομάδες και πολίτες. Το κίνημα εξαπλώνεται σε όλη την Ελλάδα σταθερά αλλά υπάρχει και μία ποιοτική αλλαγή στα αιτήματα του. 
Αρχικά υπήρξε συνολική άρνηση σε όποια επένδυση ΑΠΕ (εκτός των μικρών οικιακών) και μάλιστα φαινόταν να αρνούνται και την όποια χρησιμότητα των ΑΠΕ. Συνομωσιολογικά σενάρια κατά της κλιματικής αλλαγής κατά της δυνατότητας των ΑΠΕ να παράγουν ενέργεια κλπ ήταν κυρίαρχα. 
Όμως η ανάγκη για διεύρυνση των υποστηριχτών του κινήματος οι συζητήσεις, οι ‘ζυμώσεις’ κλπ έχουν δημιουργήσει τις συνθήκες για μια οικολογική προσέγγιση του θέματος και μάλιστα με καθαρά πολιτικούς όρους που θέτουν σαν προϋπόθεση την ευμάρεια και την συνέχεια των τοπικών κοινωνιών. 
Οι οικολογικές και πολιτιστικές παράμετροι κάθε περιοχής αξιολογούνται και αυτό δρα ευνοϊκά  και σε άλλες δραστηριότητες και επιλογές των τοπικών κοινωνιών.
Όμως ακόμα και τώρα τα αιτήματα του κινήματος περιορίζονται στην άρνηση προτεινόμενων επενδύσεων και ουσιαστικά δεν αντιμετωπίζει το υπαρκτό πρόβλημα που είναι η εξάρτηση από ορυκτά καύσιμα
Το κύριο κριτήριο για να ενταχθεί μία πρόταση στα αιτήματα του κινήματος είναι το μέγεθος της και το ποιος την προτείνει και όχι αν προσφέρει στην Κρήτη ή όχι. Η δράση του κινήματος εστιάζεται σε ένδικα μέτρα , ακτιβισμούς και επικοινωνία μέσω διαδικτύου κυρίως. Ειδικά η επικοινωνία περιλαμβάνει και υπερβολές που σε κάποιο βαθμό ακυρώνουν την αποτελεσματικότητα του κινήματος.
Το κύριο θέμα όμως είναι το αν θα μπορούσε αυτό το κίνημα να εξελιχτεί και προς ποια κατεύθυνση. 
Ήδη έχει καταφέρει να νομιμοποιήσει την παρουσία και τον λόγο του και να καθυστερήσει κάποιες εγκαταστάσεις Αιολικών Πάρκων αλλά το κυριότερο είναι ότι έχει πετύχει να μην θεωρούνται τα σχέδια των όποιων εταιρειών σαν ευκαιρίες ανάπτυξης αλλά να είναι ξεκάθαρο στην πλειονότητα του κόσμου ότι οι εταιρείες ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος τους και όχι για τον τόπο και τους κατοίκους του. Αυτό κάνει την διοίκηση, τουλάχιστον ποιο επιφυλακτική στα διάφορα σχέδια και δυσκολεύει την πραγματοποίηση υπόγειων σχεδίων. 
‘Όμως από την άλλη πλευρά οι επενδυτές σε συνεργασία με την διοίκηση οδηγούνται σε ακόμα ποιο ακραίες επιλογές όπως το fast track που αν προχωρήσουν σαν επενδύσεις θα είναι ότι χειρότερο για την Κρήτη αφού καταστρέφουν το σύνολο σχεδόν του τοπίου και του φυσικού περιβάλλοντος στην Κρήτη με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει.
Υπό αυτό το πρίσμα το κίνημα ενάντια στις βΑΠΕ για να συνεχίσει να προσφέρει πρέπει να διατυπώσει πρόταση που ειδικά για την Κρήτη θα πρέπει να περιλαμβάνει τον ακραίο στόχο για πλήρη απεξάρτηση από ορυκτά καύσιμα και επίσης ότι οι θέσεις εγκατάστασης ΑΠΕ θα αποφασίζονται με βάση τα συμφέροντα του τόπου και όχι των επενδυτών καθώς επίσης το τίμημα που  θα αποδίδεται στις τοπικές κοινωνίες θα καθορίζεται από τις ίδιες. Το ίδιο μοντέλο θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στα περισσότερα νησιά της Ελλάδας.
Προϋπόθεση για τα παραπάνω είναι να απομονωθούν οι ιδιοτελείς φωνές που αρνούνται μόνο και μόνο για προσωπικά οφέλη και να κυριαρχήσουν οι λογικές α) σκέπτομαι παγκόσμια πράττω τοπικά β) δρω αντί του αντιδρώ μόνο. 
Φυσικά θα πρέπει να διαφυλαχτεί και ο πολυσυλλεκτικός χαρακτήρας του κινήματος που εξασφαλίζει την αυθεντικότητα και την δυναμική του.  
Ο στόχος λοιπόν του κινήματος που μέχρι στιγμής διατυπώνεται με όρους συναισθήματος και αντίδρασης σε προτάσεις που κάνει η μεριά των όποιων επενδυτών θα πρέπει να εξελιχτεί σε προσπάθεια ριζικής αλλαγής του θεσμικού πλαισίου εγκατάστασης των ΑΠΕ. 
Το θεσμικό πλαίσιο αυτή την στιγμή δίνει την πρωτοβουλία στις εταιρίες να επιλέγουν σε ποια θέση και τι μέγεθος επένδυσης θα προτείνουν. Αν όμως αυτό αλλάξει, αυτομάτως αλλάζουν και οι συσχετισμοί με αποτέλεσμα η πρωτοβουλία να ανήκει στους πολίτες και όχι στις εταιρίες όπως είναι τώρα.  
Η χρονική στιγμή είναι κρίσιμη
  • Αν περάσει η άποψη των εταιρειών η Κρήτη και κάθε μέρος με δυνατό αέρα και ήλιο θα γίνουν μπαταρίες και οι τοπικές κοινότητες έρμαια των εταιριών.
  • Αν αποτραπεί υπάρχει ελπίδα. .



*ο Γιάννης Αρνέλλος είναι στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

50 μήνες για να σώσουμε τον κόσμο


Τον Αύγουστο του 2008 είχε ξεκινήσει η καμπάνια http://www.onehundredmonths.org/ (με τη στήριξη και του New Economics Foundation).
Αντικείμενό της η ευαισθητοποίηση του κόσμου δεδομένου ότι σε 100 μήνες από τότε, ακόμα και με συντηρητικές εκτιμήσεις, θα είναι πλέον απίθανο να αποφύγουμε μια σημαντική αποσταθεροποίηση του παγκόσμιου κλίματος.

Ο Οκτώβριος 2012 αποτελεί το μέσο αυτής της αντίστροφης μέτρησης. Απομένουν μόλις 50 μήνες.
Με την αφορμή αυτή, η Guardian που όλο αυτό το διάστημα φιλοξενούσε κάθε μήνα σχετικό άρθρο του Andrew Simms, ζήτησε από 50 επιστήμονες και ακτιβιστές τις δικές τους προτάσεις και προτεραιότητες: http://www.guardian.co.uk/environment/interactive/2012/oct/01/50-months-climate-interactive

(ευχαριστούμε τον Τάσο Κρομμύδα για το παραπάνω κείμενο και την πληροφόρηση)

H Συλλογική μας Ευθύνη για ένα Βιώσιμο Μέλλον

της Μαρίας Βιτωράκη*
Ζούμε σε ξεχωριστούς και δύσκολους καιρούς! Κάθε μέρα που περνάει μετράει σαν χρόνος γιατί η δική γενιά είναι εκείνη που είτε θα ανταποκριθεί θετικά στην μεγάλη οικολογική πρόκληση είτε θα αποτύχει οδηγώντας τον πλανήτη και τις επόμενες γενιές στην κατάρρευση.
Η έντονη σε διάρκεια και επιπτώσεις οικονομική κρίση στην χώρα μας – αποτέλεσμα ενός σπάταλου, κοινωνικά άδικου, αντιπαραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης βασισμένου στον δανεισμό και στην ανούσια κατανάλωση είναι μόνο η μια όψη του νομίσματος! Η άλλη του όψη, που ίσως δεν είναι σε όλους εξίσου ορατή, αφορά στο περιβάλλον και στα οικολογικά αποθέματα της χώρας. 
Αυτό που ζούμε είναι εντέλει μια κρίση οικολογική, πολυεπίπεδη και δραματική!
Σε παγκόσμια κλίμακα οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι μόλις είκοσι χρόνια έμειναν για την μετάβαση στη νέα πράσινη εποχή, την εποχή που το σύνολο του ανθρώπινου πληθυσμού θα ζει και θα αναπτύσσεται με ένα τρόπο όχι παρασιτικό στο περιβάλλον όπως σήμερα, αλλά με σεβασμό στα άλλα είδη και στοχεύοντας στην μακροπρόθεσμη διατήρηση του πολύτιμου φυσικού κεφαλαίου (νερού, εδαφών, οικοσυστήματων, βιοποικιλότητας) που είναι η βάση της ζωής και της δικής μας ευημερίας.
Αυτή η νέα εποχή της εξοικονόμησης φυσικών πόρων και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δεν θα έρθει αν δεν αγωνιστούμε σήμερα συλλογικά και ατομικά για αυτήν, αν δεν αναλάβει ο καθένας από μας την ευθύνη που του αναλογεί αλλά και αν δεν παρθούν (συλλογικά) εκείνες οι αναγκαίες πολιτικές αποφάσεις αλλαγής του τρόπου παραγωγής και κατανάλωσης για να τιθασευτεί η κλιματική / οικολογική κρίση και να περιοριστεί σε ένα πλαίσιο που θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε βιώσιμα στο άμεσο μέλλον.
Η ίδια η κοινωνία των πολιτών πρέπει αναπτυχθεί περισσότερο, να ωριμάσει πολιτικά και να ηγηθεί των πρωτοβουλιών για μια πράσινη οικονομία!
Οι τοπικές κοινωνίες, οι φορείς πολιτών - ιδιαίτερα των περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένων πολιτών- μπορούν να έχουν ένα ουσιαστικό ρόλο στον οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας και της οικονομίας όταν εγκαταλείψουν την στάση του στείρου "όχι" που σήμερα ...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...