Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Τοπίο στην αιθαλομίχλη

Επίκαιρο Κείμενο Παρέμβασης της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, από τις 21 Ιανουαρίου 2013 (ένα χρόνο πριν): "Σχετικά με το περιβαλλοντικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί στα ελληνικά αστικά κέντρα από την εκτεταμένη καύση ξύλου και σχετικών προϊόντων/υλικών και τις επιπτώσεις του στο περιβάλλον και την υγεία"

1. Υπάρχει πραγματικό πρόβλημα με την ποιότητα του αέρα τον τελευταίο ενάμιση μήνα στα αστικά κέντρα;

Αυτό που παρατηρείται από τις αρχές Νοεμβρίου στα μεγάλα αστικά κέντρα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Ιωάννινα, Πάτρα και άλλες μεγάλες πόλεις είναι η οπτικά εμφανής επιδείνωση της ποιότητας του ατμοσφαιρικού αέρα, κυρίως τις βραδινές ώρες. Η μυρωδιά καμένου ξύλου και η παραγωγή μεγάλης ποσότητας αιωρουμένων σωματιδίων είναι ενδεικτική της προέλευσής τους από τζάκια και ξυλόσομπες. Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερο έντονο σε συνθήκες ατμοσφαιρικής σταθερότητας που χαρακτηρίζονται από άπνοια και την ανάπτυξη του φαινομένου της θερμοκρασιακής αναστροφής.

Η θερμοκρασιακή αναστροφή περιγράφει μια κατάσταση στην οποία, λόγω μη κανονικής μεταβολής της θερμοκρασίας με το ύψος, οι αέριες μάζες εγκλωβίζονται κοντά στην επιφάνεια της γης. Με αυτόν τον τρόπο οι αρχικές εκπομπές ρύπων αντί να διασπείρονται παραμένουν και οι ρύποι συσσωρεύονται.

Η θερμοκρασιακή αναστροφή συνήθως λαμβάνει χώρα τις νυχτερινές και πρώτες πρωινές ώρες. Η συσσώρευση των ρύπων που προκαλείται τις νυχτερινές ώρες, το πρωί με την επίδραση και της ηλιακής ακτινοβολίας επιτρέπει τις χημικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στο δευτερογενή σχηματισμό ακόμη πιο επικίνδυνων ρύπων.

Στα μεγάλα αστικά κέντρα, η μείωση της κυκλοφορίας με το αυτοκίνητο τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης, η αύξηση της χρήσης μέσων σταθερής τροχιάς και η εξάπλωση των ζωνών κατοικίας συνετέλεσαν στη βελτίωση της ποιότητας αέρα. Ωστόσο η παράμετρος των αιωρουμένων σωματιδίων είναι πάντα υψηλή και χρειάζεται μείωση ειδικά σε πόλεις, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.

2. Τι ρύποι παράγονται από τη χρήση διαφόρων μορφών ξυλείας και βιομάζας για θέρμανση και ποιες είναι οι ενδεχόμενες επιπτώσεις για την υγεία του ανθρώπου;

Από την καύση των καυσόξυλων, άλλης ξυλείας και διαφόρων μορφών pellets σε παραδοσιακά τζάκια, ενεργειακά τζάκια και ξυλόσομπες παράγονται αιωρούμενα σωματίδια, μονοξείδιο του άνθρακα, αλλά και άλλοι ρύποι (αναλόγως της περιεκτικότητας των διαφόρων προϊόντων pellets που κυκλοφορούν).

Συγκεκριμένα από την οικιακή καύση ξύλου παράγονται και προσροφούνται στα αιωρούμενα σωματίδια που εκπέμπονται πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και πολικές αρωματικές οργανικές ενώσεις, όπως φαινόλες και οξέα, αλλά και οι αντίστοιχες πολυκυκλικές ενώσεις τους, οι οποίες εκτός από ερεθιστικές για το αναπνευστικό σύστημα, ορισμένες είναι τοξικές και καρκινογόνες.

Επιπλέον από τη χρήση ακατάλληλης για καύση ξυλείας, όπως π.χ. καύση επίπλων ή δομικής ξυλείας εκπέμπονται πτητικές οργανικές ενώσεις. Μια παράμετρος που δεν έχει αναφερθεί, εκτός από τη ρύπανση του εξωτερικού περιβάλλοντος, είναι η ιδιαίτερη επιβάρυνση του αέρα του εσωτερικού χώρου στον οποίο γίνεται η καύση με τους επικίνδυνους ρύπους.

Τα αιωρούμενα σωματίδια που παράγονται από αυτές τις καύσεις ανήκουν στην κατηγορία των αναπνεύσιμων σωματιδίων που μέσω της αναπνοής φθάνουν στους επιθηλιακούς ιστούς των πνευμόνων και μπορούν να συγκρατηθούν, μεταφέροντας τις επικίνδυνες ενώσεις.

Πέρα από τις μακροχρόνιες επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία που περιλαμβάνουν την τοξική βιοσυσσώρευση, τη μεταλλαξογένεση και την καρκινογένεση, οι αυξημένες συγκεντρώσεις αιωρουμένων σωματιδίων με ρυπογόνο οργανικό υλικό δυσχεραίνουν την αναπνευστική λειτουργία και δημιουργούν μεγάλη επιβάρυνση σε ευαίσθητες πληθυσμιακές ομάδες όπως τα άτομα με άσθμα, οι ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι. Πέρα από την ενόχληση, την οσμή, τη δυσκολία οικιακών εργασιών όπως π.χ. το άπλωμα των ρούχων, η επιβάρυνση του αναπνευστικού συστήματος των ευαίσθητων ομάδων του πληθυσμού είναι η σημαντικότερη και πιο επικίνδυνη επίδραση του φαινομένου.

3. Πολλοί επιστήμονες επικαλούνται ότι τα σωματίδια από τα τζάκια και τις ξυλόσομπες είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνα από αυτά που εκπέμπονται από τους λέβητες πετρελαίου.

Για τη σύγκριση της επικινδυνότητας πρέπει να ληφθεί υπόψη το παραγόμενο θερμικό αποτέλεσμα και η δυνατότητα ελέγχου. Η σύγκριση των εκπομπών ενός συντηρημένου καυστήρα πετρελαίου που θερμαίνει μια πολυκατοικία 20 διαμερισμάτων και καταναλώνει νόμιμης προέλευσης πετρέλαιο με τις αντίστοιχες εκπομπές από 20 τζάκια/ξυλόσομπες, τόσο ως προς την επιβάρυνση στο περιβάλλον, όσο και ως προς το αποτέλεσμα θέρμανσης δεν αφήνει περιθώρια για συζήτηση.

Τα μικροσωματίδια που εκπέμπονται από καυστήρες και μηχανές εσωτερικής καύσης που χρησιμοποιούν πετρέλαιο είναι εγνωσμένης επικινδυνότητας, όπως έχει αποδειχθεί σε μελέτες. Όμως αντίστοιχης επικινδυνότητας, παρόλο που χαρακτηρίζονται από τελείως διαφορετική χημική σύσταση, είναι και τα μικροσωματίδια που εκπέμπονται από πηγές καύσης ξύλου, ιδιαίτερα όταν το υλικό που καίγεται δεν ελέγχεται για την καταλληλότητά του.
Επομένως και οι δύο τύπου εκπομπές στην ατμόσφαιρα ...

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Γιατί "Ευρώπη-Οικολογία"; Γιατί νέο πράσινο κόμμα;

από την κίνηση πολιτικής οικολογίας think Π

Γιατί πολιτική οικολογία;

1 Σήμερα μπορεί να είμαστε απορροφημένοι από την οικονομική κρίση, αλλά η βασική πρόκληση για την πατρίδα μας, την Ευρώπη και την ανθρωπότητα, τον 21ο αιώνα, είναι πώς θα συνταιριάξει η ευτυχία των ανθρώπων με τις αντοχές του πλανήτη. Πώς θα αντιμετωπιστεί η φτώχεια, η ανεργία και η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, με ένα αναπτυξιακό μοντέλο βασισμένο στην καινοτομία και την προστασία του περιβάλλοντος. Ιδίως η κλιματική αλλαγή, θα εξελιχθεί στη μεγαλύτερη πρόκληση που έχει αντιμετωπίσει ως σήμερα το ανθρώπινο είδος.

2. Από την άποψη αυτή, η πολιτική οικολογία είναι η αυθεντική πολιτική έκφραση του 21ου αιώνα. Ξεπερνά, αλλά και γονιμοποιεί όσα πρόσφεραν οι πολιτικές οικογένειες του 19ου και 20ού αιώνα: ο συντηρητισμός, ο φιλελευθερισμός, ο σοσιαλισμός. Το ζήτημα δεν είναι πια αν οι Πράσινοι είμαστε δεξιοί ή αριστεροί, αλλά πώς η δεξιά και η αριστερά θα γίνουν έγκαιρα όσο πιο Πράσινες γίνεται.


Γιατί Ομοσπονδιακή Ευρώπη;

3. Απαραίτητος όρος για να αντιμετωπίσουμε παραγωγικά ως άτομα, κοινότητες και έθνος, τις κρίσιμες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, είναι η οργανική μας ένταξη στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν υπάρχει σχέδιο Βʼ στην ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και την ευρωζώνη. Το ευρωπαϊκό εγχείρημα είναι το μόνο που δίνει προοπτική σε μας και στα παιδιά μας. Αυτός είναι ο λόγος που τασσόμαστε υπέρ της ευρωπαϊκής ομοσπονδοποίησης και της μετεξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

Γιατί Ευρωπαϊκή Βιώσιμη Ελλάδα;

4. Η σημερινή οικονομική κρίση της πατρίδας μας, οφείλεται στις ατέλειες της οικοδόμησης της ευρωζώνης, αλλά και σε εγχώριους παράγοντες - στη μεταπολιτευτική πολιτική, οικονομική, πολιτιστική διευθέτηση. Το ξεπέρασμα της κρίσης χρειάζεται πρώτα μιαν ελληνική οικονομία με πολλές ισχυρές, καινοτόμες, βιώσιμες και παραγωγικές επιχειρήσεις ιδιωτικού ή κοινωνικού χαρακτήρα. Περιβαλλοντική προστασία και ευημερία είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

5. Η άνθηση μιας νέας ελληνικής επιχειρηματικότητας, προϋποθέτει ένα ισχυρό κράτος που να ρυθμίζει και να ελέγχει τη λειτουργία της. Χρειάζεται κοινωνικό κράτος που θα προσφέρει υγεία, ασφάλεια, παιδεία, μετακινήσεις και λειτουργικές γειτονιές στους πιο αδύναμους. Απαιτείται ριζική αλλαγή οπτικής και νοοτροπίας που να απελευθερώνει και να προωθεί τις δημιουργικές και καινοτόμες δυνάμεις τις χώρας: τη δημιουργικότητα, την εφευρετικότητα, το επιχειρηματικό πνεύμα.


6. Η μετάβαση από το σημερινό μεταπολιτευτικό υπόδειγμα, στη νέα Ευρωπαϊκή Βιώσιμη Ελλάδα, χρειάζεται τομές και ρήξεις. Η προωθητική δύναμη των αλλαγών του 1974 έχει εξαντληθεί εδώ και δεκαετίες. Χρειάζεται μια Νέα Μεταπολίτευση, με ριζική μεταφορά πόρων και εξουσίας από τη διαφθορά, την παραοικονομία, τη μαφιακή οικονομία και την αργομισθία, προς τη βιώσιμη, παραγωγική οικονομία. Από τα αδήλωτα, στα δηλωμένα εισοδήματα. Από τον ιδιωτικό χώρο και τη λεηλασία του περιβάλλοντος, στα δημόσια αγαθά και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Από τους «ημέτερους» και τους «διαπλεκόμενους» μεσήλικες άνδρες, στις γυναίκες και τα παιδιά.


Γιατί μακρά πορεία μέσα στους θεσμούς;

7. Η πολιτική οικολογία, είμαστε η παράταξη του διαλόγου, των προγραμματικών συνεργασιών και των εφαρμοσμένων λύσεων. Είμαστε η παράταξη των πολιτών και των λύσεων. Συμμετοχή στο πολιτικό γίγνεσθαι σημαίνει πρόταση διακυβέρνησης και ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, ανάλογα με την εντολή των πολιτών.

8. Η σημερινή Ελλάδα αντιμετωπίζει τρία μείζονα προβλήματα: τη διαχείριση της κρίσης δανεισμού εντός της ευρωζώνης, την εποικοδομητική διέξοδο από την κρίση προς την Ευρωπαϊκή Βιώσιμη Ελλάδα, το ξετύλιγμα της Νέας Μεταπολίτευσης. Πρόκειται για μια κατάσταση «για δυνατούς λύτες». Για να ολοκληρωθούν οι αλλαγές που προκρίνουμε, χρειάζεται συνειδητοποίηση πως δεν υπάρχουν απλές επιλογές· χρειάζεται ψυχραιμία και περίσκεψη· προσήλωση στους στόχους· ικανότητα να επιλέγονται οι σωστές προτεραιότητες σε κάθε συγκυρία. Χρειάζεται, κοντολογίς, ...

Διοργάνωση "Προοδευτικού Φόρουμ" στην Αθήνα

Τα πολιτικά κόμματα «Δράση» και «Συμφωνία για τη Νέα Ελλάδα», οι κινήσεις πολιτών «Δυναμική Ελλάδα», «Δίκτυο Π80», «ThinkΠ» και «Μπροστά» θα συνδιοργανώσουμε το διήμερο 18 & 19 Ιανουαρίου 2014 ανοιχτή διημερίδα πολιτικού διαλόγου στην περιοχή του Κεραμεικού, στην Αθήνα.  
Η πρωτοβουλία προέκυψε μετά τη θετική ανταπόκριση των παραπάνω φορέων στην πρόσκληση που είχε απευθύνει η κοινότητα «Μπροστά» στα μέσα Ιουλίου.
Το «Προοδευτικό Φόρουμ» έχει ως στόχο να δημιουργήσει γέφυρες συναντίληψης μεταξύ κομμάτων και κινήσεων από τον ευρύτερο προοδευτικό πολιτικό χώρο που εκτείνεται από την φιλοευρωπαϊκή Αριστερά μέχρι το φιλελεύθερο Κέντρο και την πολιτική οικολογία
Φιλοδοξία των συνδιοργανωτών δεν είναι να ιδρύσουμε ένα νέο κόμμα, αλλά να προτείνουμε νέες λύσεις. Έτσι, θα επιδιώξουμε έναν ανοιχτό, οργανωμένο πολιτικό διάλογο για να καλύψουμε το κενό πολιτικής συζήτησης, μέσα από συγκεκριμένες θεματικές ενότητες και δομημένα ερωτήματα με τη συμμετοχή των πολιτών. 
Ταυτόχρονα το Φόρουμ θα είναι η πρώτη οργανωμένη απόπειρα να διαπιστώσουμε πιθανές ιδεολογικές και προγραμματικές συγκλίσεις και να διατυπώσουμε προτάσεις για ένα εναλλακτικό εθνικό σχέδιο πολιτικής οικονομίας, ώστε τα συμπεράσματα του διημέρου να αξιοποιηθούν από κόμματα, ενώσεις πολιτών και πρωτοβουλίες ενόψει των ευρωπαϊκών και αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014.
Στο Φόρουμ έχουν ήδη προσκληθεί και θα προσκληθούν εκ νέου κόμματα, κινήσεις πολιτών, μη κυβερνητικοί φορείς, ινστιτούτα σκέψης και προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, που θα στελεχώσουν τα σχετικά πάνελ, μαζί με εκπροσώπους των φορέων που το συνδιοργανώνουν. 
Προβλέπονται πέντε (5) βασικές θεματικές ενότητες συζήτησης (Διακυβέρνηση, Οικονομία, Κοινωνική Πολιτική, Παραγωγή Πλούτου, Κοινωνία των Πολιτών), στις οποίες οι εισηγητές θα κληθούν να απαντήσουν σε στοχευμένες ερωτήσεις και να συζητήσουν με τους πολίτες που θα είναι παρόντες ή θα συμμετέχουν μέσω του διαδικτύου
Η πρωτοβουλία θα αποκτήσει σύντομα σχετική ιστοσελίδα (www.progressive-forum.gr), η οποία θα λειτουργεί ως ένα ψηφιακό Φόρουμ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διημερίδα, με στόχο τον ανοιχτό διάλογο και την καταγραφή πολιτικών προτάσεων.
Οι συνδιοργανωτές απευθύνουμε εκ νέου ανοιχτή πρόσκληση σε κόμματα, κινήσεις πολιτών, μη κυβερνητικούς φορείς να αγκαλιάσουν την πρωτοβουλία και να συμμετέχουν ενεργά με πρόσωπα, ιδέες και προτάσεις.
Για επικοινωνία:

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Ευρωπαίοι Πράσινοι: Να μειωθεί το μεγάλο χάσμα αμοιβών στελεχών και εργαζομένων (#αποζημίωση Δ.Τσουκαλά)


Δήλωση του Νίκου Χρυσόγελου με αφορμή τη συζήτηση για την αποζημίωση βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ από Ολλανδική τράπεζα
«Με αφορμή τη συζήτηση που γίνεται σχετικά με την αποζημίωση του βουλευτή του Σύριζα Δημ. Τσουκαλά από την Ολλανδική τράπεζα «ABN-AMRO» με ποσό ύψους 1.000.000 ευρώ, θέλουμε να θυμίσουμε το πόσο σημαντικές είναι οι πρωτοβουλίες των Πράσινων σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την υιοθέτηση ανώτατου ορίου στις χρυσές αποζημιώσεις, μπόνους και αμοιβές στελεχών τραπεζών και επιχειρήσεων. Αυτό γιατί ακόμα και σήμερα πολλές συνεχίζουν να καταβάλουν υπέρογκες αμοιβές, αφορολόγητα μπόνους και αποζημιώσεις σε ορισμένα στελέχη τους, ακόμα και όταν έχουν καταφύγει στα δημόσια ταμεία για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που έχουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότιπέρυσι η UBS πλήρωσε συνολικά 2,5 δισ. ελβετικά φράγκα σε μπόνους την ώρα που κατέγραφε 2,5 δισ, σε ζημιές. Ένας παλιός υπάλληλος της τράπεζας χρειάζεται 385 χρόνια για να κερδίσει τα 18,5 εκατ. φράγκα που πήρε ο επικεφαλής του επενδυτικού τομέα της τράπεζας, για να μεταπηδήσει στην UBS", δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων / Ομάδα των Πράσινων.
"Οι Πράσινοι έχουν πρωταγωνιστήσει με προτάσεις και τροπολογίες σε εκθέσεις, με καμπάνια για ανώτατο ύψος αποζημίωσης κι αμοιβών, με δημοψήφισμα στην Ελβετία - που κίνησαν κυρίως οι Πράσινοι και η νεολαία των Σοσιαλιστών - στη λήψη μέτρων ώστε να μειωθεί το τεράστιο άνοιγμα που υπάρχει μεταξύ αμοιβών εργαζομένων και στελεχών ορισμένων τραπεζών και εταιριών, που συχνά με διάφορα τρικ (μπόνους, ασφαλιστικά προγράμματα, κάθε είδους προνόμια) αποφεύγουν και την φορολόγηση. Ένα υψηλόβαθμο στέλεχος σε ελβετικές τράπεζες μπορεί να λαμβάνει αμοιβή έως και 40 φορές το μισθό ενός εργαζόμενου, ενώ στις ΗΠΑ μέχρι και 230 φορές!
Το Ευρωκοινοβούλιο είχε υιοθετήσει την Τρίτη 16 Απρίλιου 2013 πακέτο μεταρρυθμίσεων στον τραπεζικό τομέα που στοχεύουν στην ενίσχυσή του ενόψει μελλοντικών κρίσεων. Κανόνες όπως ανώτατο όριο για τα μπόνους των τραπεζικών στελεχών, διατάξεις που διασφαλίζουν μεγαλύτερη διαφάνεια στις δραστηριότητες των τραπεζών, καθώς και προβλέψεις που εξασφαλίζουν κατάλληλη κεφαλαιοποίηση περιλαμβάνονται στις προτάσεις που υπερψηφίστηκαν με διευρυμένη πλειοψηφία. Οι Πράσινοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νομοθετική διαδικασία και υπερψήφισαν τη νομοθεσία. Είναι σημαντικό να ενισχύσουμε τις προσπάθειες για μια ουσιαστική τραπεζική ένωση που θα ασκεί προληπτική εποπτεία στις τράπεζες, να υποχρεώνει τις τράπεζες να βρίσκουν οι ίδιες τα κεφάλαια, αν κάποια αποτυγχάνει και χρειάζεται να διασωθεί, καθώς και να διασφαλίζει τις καταθέσεις των πολιτών μέχρι του ποσού των 100.000 Ευρώ ανά τράπεζα και λογαριασμό. Η διάσωση του τραπεζικού συστήματος πρέπει στο μέλλον να γίνεται χωρίς να πληρώνουν τις λάθος επιλογές ή αστοχίες της τράπεζας οι φορολογούμενοι. Η χρηματοπιστωτική κρίση που μετατράπηκε σε οικονομική έχει κοστίσει πάνω από 3,5 τρισεκατομμύρια ευρώ, αλλά οδήγησε και σε μεγάλη κρίση χρέους γιατί η διάσωση των τραπεζών έγινε με δημόσια χρήματα.
Μια τράπεζα που χρειάζεται ενίσχυση από δημόσιους πόρους, αναγκάζει τα κράτη να προσφύγουν σε δανεισμό, κάτι που οδηγεί σε αύξηση του δημόσιου χρέους. Η αύξηση του δημόσιου χρέους οδηγεί ...

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Άνοιξε το πρώτο συνεταιριστικό μη κερδοσκοπικό παντοπωλείο του Βίος Coop!

του Οδυσσέα  Χιλιτίδη 
Στην οδό Κ. Καραμανλή 42, πολύ κοντά στο Παπάφειο και τον ΕΥΚΛΕΙΔΗ, διαμορφώθηκε με πολύ μεράκι, επαγγελματισμό και εθελοντισμό το 1ο Παντοπωλείο του Κοινωνικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης “Βίος Coop
Ένα πολύ ζεστό χώρο που φιλοξενεί κυρίως Ελληνικά και Συνεταιριστικά προϊόντα, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την περιοχή μας και παράγονται με τρόπους που δεν επιβαρύνουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Είναι ανοιχτό όλες τις ώρες των παντοπωλείων, με προσωπικό που είναι ειδικά εκπαιδευμένα μέλη του συνεταιρισμού, στη διάθεσή σας για εξυπηρέτηση και πληροφορίες. Στα ράφια του θα βρείτε όλα σχεδόν τα είδη που χρειάζεται ένα σπίτι, ένα πλήρες “καλάθι”!

Προϊόντα υψηλής ποιότητας και χαμηλής τιμής

Τα προϊόντα που θα βρείτε στο Παντοπωλείο αυτό, είναι εγγυημένης ποιότητας, αφού προηγήθηκε και συνεχίζεται καθημερινά εξονυχιστικός έλεγχος ώστε να μην περιέχουν απαγορευμένα χημικά πρόσθετα, μικροβιολογικό φορτίο, μεταλλαγμένα, ακατάλληλες και μη ασφαλείς ουσίες και άλλα επιβαρυντικά για την υγεία μας και το περιβάλλον συστατικά.

Για να είναι εφικτές τιμές χαμηλές για τους καταναλωτές και δίκαιες για τους παραγωγούς, αποφεύγονται όσο είναι δυνατό οι χονδρεμπόροι και οι μεσάζοντες. Υπάρχει συνεργαζόμασία με την «Ελληνική Διατροφή Coop» (συνεταιριστική εταιρεία που συγκρότησαν συνεταιρισμοί αγροτών και παντοπωλών απ’ όλη την Ελλάδα), για τον εφοδιασμό με προϊόντα που παράγονται από  αγροτικούς συνεταιρισμούς και μικρές παραγωγικές μονάδες, παρέχοντας στα ράφια του “Bίος Coop” χώρο για όσο το δυνατό πιο τοπικούς και ποιοτικούς παραγωγούς. Έτσι δημιουργείται το περιθώριο για χαμηλότερες τιμές, μια πιο δίκαιη κατανομή ανάμεσα στους καταναλωτές και τους παραγωγούς και μια πιο φιλική προς το περιβάλλον λειτουργία του κύκλου παραγωγής-διανομής-κατανάλωσης.

Καλύπτουμε τις ανάγκες των καταναλωτών –  Μη κερδοσκοπική λειτουργία!

Η συνεχής πτώση των εισοδημάτων σε συνδυασμό με τη συνεχή άνοδο των τιμών βασικών προϊόντων και με την αμφιβολία για την ποιότητά τους να μεγαλώνει όλο και περισσότερο (ένεκα ασύδοτης κερδοσκοπίας), βεβαιώνει ότι το Παντοπωλείο του “Bίος Coop” είναι ένα εξαιρετικά αναγκαίο, επίκαιρο και πρώτης προτεραιότητας εγχείρημα, που αξίζει να στηρίξουμε.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: http://www.bioscoop.gr/


Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Οι κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις του νέου κόμματος “Ευρώπη – Οικολογία”

"Καλούμε όλους τους συμπολίτες μας που έχουν ανάλογους προβληματισμούς και απόφαση για δράση να συμμετάσχουν στις διαδικασίες με στόχο τη δημιουργία ενός νέου κόμματος της πολιτικής οικολογίας
Όχι για ένα συμβατικό κόμμα μελών, αλλά ένα κόμμα ανοιχτό, με εσωτερική δομή και οργάνωση που θα δίνει σε όλους τους ενδιαφερόμενους πολίτες, μέλη και φίλους του χώρου τη δυνατότητα να κρίνουν με άμεσο τρόπο τις προγραμματικές θέσεις και τα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν.
Σε αυτή την κατεύθυνση καταθέτουμε στη συζήτηση το πλαίσιο των πολιτικών μας θέσεων:"
από το think Π
  • Είμαστε Πολίτες που οι Αρχές και οι Ιδέες μας εμπνέονται από τον χώρο της Πολιτικής Οικολογίας, με άμεση αναφορά στις πολιτικές και τις επιδιώξεις του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος.
  • Η πολιτική μας παρέμβαση έχει σαν στόχο την αναγέννηση της πατρίδας μας, την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας μέσα από το δρόμο της βιώσιμης ανάπτυξης, μέσα από την προοπτική της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
  • Δεν μας ενδιαφέρει μόνο το “σήμερα”.  Αναλογιζόμαστε το “αύριο”, θέλουμε να εκφράσουμε τις ανάγκες και τα συμφέροντα και των επόμενων γενεών.
  • Η οπτική μας δεν μπορεί να περιορίζεται στη χώρα μας. Ξέρουμε ότι για να αναγεννηθεί η Ελλάδα, πρέπει να σκεφτούμε παγκόσμια, να σκεφτούμε την προοπτική της με εξωστρέφεια. Αποτελεί ζωτική ανάγκη “να σκεφτούμε παγκόσμια και να δράσουμε τοπικά”.


Οι θεμελιώδεις πολιτικές αρχές μας έχουν να κάνουν με:
  • Τη βιωσιμότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη
  • Την προστασία του περιβάλλοντος, κρίσιμη για την ίδια την επιβίωση του ανθρώπου στον πλανήτη.
  • Τα ανθρώπινα δικαιώματα
  • Τη δημοκρατία και τη μη βία
  • Την κοινωνική και διαγενεακή δικαιοσύνη
Αυτές οι αρχές είναι η συνεκτική ουσία που επιδιώκουμε να διαπερνά όλες τις επιμέρους πολιτικές μας θέσεις και δράσεις. Στη συνέχεια αναφέρονται τέσσερις κεντρικές κατευθύνσεις αυτών των θέσεων.

Α. Πράσινο New Deal: από τη ληστρική εκμετάλλευση της φύσης, στην ανάπτυξη μαζί με τη φύση.


Η διατήρηση και η ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους, η προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και η ανάπτυξη της δημοκρατίας απαιτούν μια νέα μορφή ανάπτυξης. Η νέα ανάπτυξη απαιτεί νέες πολιτικές που θα ενισχύουν τη δημοκρατία, την περιβαλλοντική προστασία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτή είναι η νέα βιώσιμη ανάπτυξη που προτείνει το Πράσινο New Deal.
Μεγάλες επενδύσεις στην εκπαίδευση και στην επιστήμη, ανάπτυξη των ευρωπαϊκών ενεργειακών δικτύων, εκσυγχρονισμός των σιδηροδρομικών μεταφορών,  ηλεκτροκινούμενη αυτοκίνηση, ενεργητική ανανέωση των πόλεων, οικολογική κτιριακή τεχνολογία και ανακύκλωση θα δώσουν ώθηση σε ένα κύμα βιώσιμης ανάπτυξης μακράς πνοής.
Η βιώσιμη ανάπτυξη θα στηριχθεί στην ενεργειακή στροφή, στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας ως το βασικό συστατικό των ενεργειακών συστημάτων. Και μακροπρόθεσμα στη μετάβαση σε μία ηλιακή οικονομία με την επίτευξη της τεχνητής φωτοσύνθεσης.
Η νέα ανάπτυξη θα στηριχθεί στην οικονομία κυκλικών διαδικασιών, στην οποία ...

ΕΥΡΩΠΗ – ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ: Διακήρυξη για την ίδρυση νέου κόμματος της πολιτικής οικολογίας!

  • ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ “ΕΞΥΠΝΗ” ΑΝΑΠΤΥΞΗ
  • ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ
  • ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
από το think Π
Μέσα σ’ έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, μέσα σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που προχωρεί με βήματα διστακτικά ή κάνει σημειωτόν, μέσα σε μιαν Ελλάδα σε σύγχυση, είμαστε μια ομάδα ενεργών πολιτών που θέλουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να συμβάλουμε στην άρση των αδιεξόδων, παρεμβαίνοντας στο πολιτικό τοπίο με όχημα ένα νέο κόμμα πολιτικής οικολογίας.
Για πολύ καιρό οι πολίτες βρεθήκαμε στο περιθώριο της πολιτικής. Όμως η οικοδόμηση της νέας Ευρωπαϊκής Βιώσιμης Ελλάδας είναι πολύ σπουδαία υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια των εμπεδωμένων συμφερόντων, πολιτικών ή οικονομικών.
Απευθυνόμαστε:
  • Στους πολίτες που ασφυκτιούν μέσα σε μια χώρα καθηλωμένη σε αναχρονισμούς- πολιτιστικούς, πολιτικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς
  • Στους πολίτες που δεν αντέχουν άλλο τον ανορθολογισμό που επικρατεί όλο και περισσότερο
  • Σε όλους όσους, πριν κατηγορήσουν τους “άλλους”, είναι πρόθυμοι να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες- ιδίως οι πολιτικοί.
  • Στους καινοτόμους και δημιουργικούς ανθρώπους
  • Στους νέους που θέλουν να μορφωθούν και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.
  • Στις μεγαλύτερες γενιές που δε θέλουν να αδικήσουν τις νεώτερες
  • Στις γυναίκες αλλά και στους ανθρώπους που ανήκουν σε οποιαδήποτε μειονότητα και δεν ανέχονται πια τις διακρίσεις
  • Σε όσους λένε “όχι στη βία”, που έχουν βαρεθεί την πόλωση και την αμετροέπεια
  • Στούς δημοκράτες που νιώθουν να τους ζώνουν τα φίδια του φασισμού
  • Σε όσους θέλουν να ζούν σε μια κοινωνία πραγματικής και όχι υποκριτικής αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ανεργίας και της πολιτιστικής ένδειας
  • Σε όσους δεν θέλουν πια ούτε κράτος “μπαμπά”, ούτε κράτος “μπαμπούλα”
  • Σε όσους κατανοούν ότι δεν μπορούμε να γυρίσουμε στο “καλύτερο” παρελθόν, γιατί αυτού του είδους οι καλύτερες μέρες οδήγησαν στις σημερινές χειρότερες
  • Σε όσους εκτιμούν ότι δεν υπάρχει σχέδιο Β’ για τις σχέσεις της Ελλάδας με την ΕΕ και την ευρωζώνη και βλέπουν στο ευρωπαϊκό εγχείρημα την μόνη προοπτική για την κοινωνία μας.
  • Σε όσους νιώθουν πολίτες της Ευρώπης και θέλουν περισσότερη και καλύτερη Ευρώπη, Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.
  • Σε όσους αναγνωρίζουν ότι η βασική πρόκληση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα είναι πώς θα συνταιριάξει την ευημερία των ανθρώπων με τις αντοχές του πλανήτη.
→ Με την πεποίθηση ότι τα παραπάνω αδιέξοδα μπορούν να λυθούν και να μπει σε κίνηση μια νέα μεταπολίτευση,
→ Και με την πεποίθηση ότι ανάπτυξη και οικολογία, ευημερία και περιβάλλον δεν είναι έννοιες αντιθετικές, αλλά ότι μια “εξυπνη” ανάπτυξη βασισμένη στην καινοτομία και κατά κύριο λόγο στις “πράσινες” τεχνολογίες αιχμής, μπορεί να πετύχει και ...

Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Think Π: Βαρσοβία, Φιλιππίνες, Ρόδος: Ένα πισωγύρισμα-απειλή για τον πλανήτη

από το thinkpi.gr
Η 19η διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στη Βαρσοβία (COP19) που ολοκλήρωσε προχθές τις εργασίες της κατάφερε να βρεθεί , για μια ακόμη φορά, πολύ πιο κάτω από τις προσδοκίες της παγκόσμιας κοινότητας. Πέρα από κάποιες μικρές επιμέρους προόδους σε τεχνικά θέματα, στην πραγματικότητα κατέγραψε ένα πισωγύρισμα εξαιτίας της απροθυμίας του ανεπτυγμένου κυρίως κόσμου να ανταποκριθεί στην πρόκληση της κλιματικής αλλαγής και της υποταγής των κυβερνήσεών του στα συμφέροντα των μεγαλύτερων βιομηχανικών ρυπαντών.
Η Ιαπωνία χαμηλώνει τους στόχους της για περιορισμό των εκπομπών, μιμούμενη τον Καναδά, η Αυστραλία υπό τη νέα συντηρητική κυβέρνηση αποδομεί την κλιματική της νομοθεσία και η Ευρωπαϊκή Ένωση χάνει την αξιοπιστία της και την ικανότητα της να ηγηθεί της προσπάθειας, αρνούμενη να αναπροσαρμόσει τους στόχους της και να καταστήσει λειτουργικό και αποδοτικό το σύστημα εμπορίας εκπομπών. Κι όλες μαζί οι αναπτυγμένες χώρες αθετούν τις δεσμεύσεις τους για βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες.
Το πισωγύρισμα ήταν φανερό ακόμα και στο συμβολικό επίπεδο. Για πρώτη φορά σε COP υπήρχαν χορηγοί της συνόδου και τα εμπορικά σήματα των πιο ρυπογόνων βιομηχανιών του πλανήτη είχαν προκλητικά κατακλύσει τους χώρους των συνεδριάσεων, ενώ παράλληλα με την COP19 διοργανώθηκε στη Βαρσοβία σύνοδος των μεγαλύτερων εταιρειών άνθρακα για να συζητήσουν τη στρατηγική τους σε σχέση με την κλιματική αλλαγή. Τέλος η ίδια η Προεδρία (Πολωνία) επέλεξε αυτή τη χρονική συγκυρία για να αποπέμψει τον δικό της υπουργό περιβάλλοντος και προεδρεύοντα της διάσκεψης, επειδή δεν ήταν επαρκώς υπέρμαχος του σχιστολιθικού αερίου, που προωθεί μετά μανίας η κυβέρνησή της.
Υπό αυτές τις συνθήκες ήταν επόμενο οι 800 εκπρόσωποι των περιβαλλοντικών οργανώσεων πολιτών, ανάμεσά τους της Greenpeace, του WWF, της ActionAid κ.α., να αποχωρήσουν σύσσωμοι σε ένδειξη διαμαρτυρίας μία μέρα πριν λήξει η διάσκεψη. Το όραμα όμως για ένα βιώσιμο και δίκαιο μέλλον δε θάφτηκε στη Βαρσοβία. Ο στόχος για μια παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα το 2015 παραμένει, και η πίεση προς τις κυβερνήσεις θα κλιμακωθεί. Οι τραγωδίες των θεομηνιών στις Φιλιππίνες αλλά και στην ελληνική Ρόδο ίσως δε σχετίζονται άμεσα με την κλιματική αλλαγή, αποτελούν όμως ξεκάθαρη προειδοποίηση για τί θα σημάνει μια αποτυχία της προσπάθειας.

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

Η Ευρώπη και η ανταγωνιστικότητα. Σκέψεις από μια πράσινη οπτική

των Γιάννη Παρασκευόπουλου και Ζωής Βροντίση*
Στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όπου βιώνουμε την ασφυκτική πίεση των κυβερνήσεων του Βορρά για βίαιη προσαρμογή στη νεοκλασική οικονομική ορθοδοξία, αρκετές φορές αναρωτιόμαστε για τα βαθύτερα κίνητρα αυτής της πίεσης.
Μια πρώτη απάντηση βρίσκεται ίσως στα εθνικά στερεότυπα, που δυστυχώς κερδίζουν έδαφος σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες: «Η Ευρώπη μιλάει επιτέλους γερμανικά», είχε πει σε δημόσια ομιλία του πριν τις γερμανικές εκλογές ο κ. Kauder, επικεφαλής τότε της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών (CDU).
Ορθολογικότερη εξήγηση δίνει μια αναφορά του Martin Knapp, τ. Γενικού Διευθυντή του Ελληνογερμανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου: «ο ευρωπαϊκός Νότος πρέπει να αναγνωρίσει πως η Ευρώπη βρίσκεται σε έναν σκληρότατο ανταγωνισμό με άλλες ηπείρους, που παρουσιάζουν ευνοϊκότερες συνθήκες για επιχειρηματική δράση»
Η ανησυχία για την ανταγωνιστικότητα δε φαίνεται τελείως αβάσιμη. Εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ προβλέπουν ότι μεταξύ 2011 και 2030 το μερίδιο της Ε.Ε. στην παγκόσμια οικονομία θα συρρικνωθεί από 17% σε 12%. Ακόμη και για τη Γερμανία, τις επόμενες δεκαετίες αναμένεται ετήσια οικονομική μεγέθυνση της τάξης του 1,1% κατά μέσο όρο, πολύ χαμηλότερη από τα επίπεδα που οι συμβατικοί οικονομολόγοι θεωρούν απαραίτητα για σταθερή έστω απασχόληση στο σημερινό πλαίσιο της αγοράς εργασίας.
Για τα περισσότερα κέντρα αποφάσεων, «προφανής» απάντηση είναι η συμπίεση του εργασιακού κόστους, η περικοπή των δαπανών κοινωνικής συνοχής αλλά και η διάβρωση της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας (εδώ και εδώ), οδηγώντας έτσι σε εκτεταμένη ανακατανομή  «αμοιβής», από την εργασία και τους φυσικούς πόρους προς το κεφάλαιο. Η απάντηση όμως αυτή αδυνατεί να διακρίνει ότι, μακροπρόθεσμα, οι όροι που διαμορφώνουν την ανταγωνιστικότητα δεν είναι καθόλου δεδομένοι αλλά αποτελούν σε μεγάλο βαθμό πολιτικές επιλογές:
  • Οι σημερινοί κανόνες του διεθνούς εμπορίου, όπως διαμορφώθηκαν κυρίως από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, πρακτικά επικυρώνουν το κοινωνικό και περιβαλλοντικό ντάμπινγκ ως θεμιτό εμπορικό πλεονέκτημα, οδηγώντας αναπόδραστα και σε διάβρωση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. Δύο δεκαετίες μετά, είναι πια ώρα να αποτιμηθούν οι επιπτώσεις τους και να ανασχεδιαστούν ώστε τουλάχιστον να μην υποσκάπτουν τις διεθνείς συμβάσεις για κοινωνικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά ζητήματα. Στην κατεύθυνση αυτή, οι Πράσινοι έχουν πάρει κατά καιρούς σημαντικές πρωτοβουλίες αλλά χωρίς ανταπόκριση από τις άλλες πολιτικές ομάδες. Ο χρόνος όμως πιέζει: Σήμερα η Ευρώπη έχει ακόμη το οικονομικό βάρος να ηγηθεί σε μια τέτοια πρωτοβουλία με πιθανούς συμμάχους τη Λατινική Αμερική και τις χώρες της παλιάς «Σύμβασης Λομέ» (Αφρική, Καραϊβική, Ειρηνικός). Σε μερικά όμως χρόνια, οι παγκόσμιοι συσχετισμοί θα πιθανότατα είναι πολύ πιο αρνητικοί. Η Ευρώπη μπορεί εδώ να κάνει γενναία βήματα, «εξάγοντας» σε παγκόσμια κλίμακα το συγκριτικό της προβάδισμα στην προστασία του περιβάλλοντος και τα εργασιακά δικαιώματα, αντί να περιορίζεται στα κλασικά εργαλεία ντάμπινγκ (επιδοτήσεις εξαγωγών, φορολογικά κίνητρα, φθηνά δάνεια) όπως έκανε πρόσφατα με τους φωτοβολταϊκούς συλλέκτες από την Κίνα.

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Οικο-οπισθοδρομισμός και οικολογική ανανέωση: Η πράσινη επανάσταση

του Ράλφ Φύκς

Από το περιοδικό Blätter für deutsche und internationale Politikτεύχος 8/2013, Αύγουστος 2013 και το Μετά την κρίση

Η συζήτηση για τις μετα-αναπτυξιακές κοινωνίες αρχίζει να ξεφεύγει απο την πραγματικότητα. Καμμιά κοινωνία δεν μπορεί να εξασφαλίσει το μέλλον της απλά και μόνον με την αναδιανομή του υπάρχοντος πλούτου. Όποιος θέλει να διατηρήσει την κοινωνική δημοκρατία, πρέπει να απαντήσει στο ερώτημα για την μελλοντική οικονομική βάση του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Βιώσιμη ανάπτυξη ή βιώσιμη συρρίκνωση - σ' αυτό το ερώτημα κρίνεται επίσης το μέλλον του κοινωνικού κράτους.  

Στις πρόσφατες εκδόσεις των «Blätter», δημοσιεύθηκαν κείμενα του Harald Welzer και των Edward και Robert Skidelsky [1]διαβάζοντας τα οποία δεν απέφυγα ένα αίσθημα deja vu ("αυτό, το έχω ξαναδεί"). Οι παραλληλισμοί με τις απαρχές της οικολογικής συζήτησης στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 είναι φανεροί: Αρχίζουν από την προειδοποίηση για τις καταστροφικές συνέπειες της διαρκούς οικονομικής μεγέθυνσης [2] και την κριτική του καταναλωτισμού ως μορφής αλλοτρίωσης [3]και φθάνουν μέχρι το αίτημα για αυτοσυγκράτηση ως αντι-πρότυπο στην επεκτατική νεωτερικότητα [4].

Γιατί αυτή η αναβίωση; Όταν η μεγάλη πολιτική φαίνεται ανίκανη ή απρόθυμη ν' αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την παγκόσμια οικολογική κρίση, είναι δελεαστικό να εναποτίθεται κάθε ελπίδα στη δράση των πολιτών που ξεκινά από ηθικά κίνητρα και στην αντιστασιακή δυναμική των πρωτοβουλιών της βάσης. Και πραγματικά, βασικοί δείκτες δείχνουν να επιταχύνεται η διάβρωση των φυσικών θεμελίων της ζωής: Οι εκπομπές των αερίων θερμοκηπίου αυξάνονται από έτος σε έτος, η απώλεια γόνιμων εδαφών παίρνει μορφές απειλητικές, το πόσιμο νερό σε πολλές περιοχές του κόσμου γίνεται σπάνιος φυσικός πόρος, η ληστρική εκμετάλλευση των τροπικών δασών συνεχίζεται και ο κατάλογος των απειλούμενων ειδών του φυτικού και ζωικού βασιλείου γίνεται όλο και μεγαλύτερος. 

Όταν μεγαλώνει ο φόβος της κατάρρευσης, ανθεί η κριτική του τεχνικού πολιτισμού. Και αυτό δεν  είναι κάτι νέο: Από την εποχή του Πύργου της Βαβέλ, η προειδοποίηση ενάντια στις υπερβολές και την ύβρι είναι η μουσική που συνοδεύει το «ταχύτερα, ψηλότερα, μακρύτερα", το οποίο έγινε θεμελιώδης νόμος του δυτικού πολιτισμού. 

Ταυτόχρονα, η συντριπτική κατάρρευση του καπιταλισμού - καζίνο έχει τροφοδοτήσει την επιστροφή της κριτικής του καπιταλισμού. Για τμήματα της Αριστεράς, η "κριτική εναντίον της ανάπτυξης" χρησιμεύει ως Δούρειος Ίππος του αντι-καπιταλισμού: Δεδομένου ότι η συσσώρευση του κεφαλαίου προϋποθέτει τη σταθερή διευρυμένη αναπαραγωγή του, η απόσυρση από τη μηχανή της ανάπτυξης εξαναγκάζει σε ξεπέρασμα του καπιταλισμού - ή τουλάχιστον σε δημοκρατικές αποφάσεις για τη σφαίρα της παραγωγής.
Επιπροστίθεται μια διάχυτη αλλά καταφανής δυσφορία για την επιτάχυνση στην οικονομική και στην ιδιωτική ζωή, για τον πανταχού παρόντα ανταγωνισμό, για την όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια στις συνθήκες διαβίωσης και για την απαίτηση να αποδεχθούμε μια ευελιξία χωρίς όρια στον τρόπο ζωής μας 


Μπορούν κάποιοι να ερμηνεύσουν αυτό το κλίμα ως απόδειξη μιας βαθιάς πολιτισμικής αλλαγής: Στροφή από τον υλισμό στον μετα-υλισμό, από την επιδίωξη του όλο και περισσότερου προς το μέτρο και τη μεσότητα, από τη συνεχή μεταβολή στην διατήρηση του status quo - με λίγα λόγια, ως συμπτώματα κόπωσης, ως αισθήματα εξάντλησης που εξαπλώνονται μέσα στις μορφωμένες τάξεις της Ευρώπης. Δεν είναι σύμπτωση, ότι η εκ νέου ανακάλυψη του «σωστού μέτρου» του Αριστοτέλη [5] λαμβάνει χώραν σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε μια άνευ προηγουμένου δημογραφική αναστροφή.

Οι κοινωνίες που γηράσκουν είναι πιθανώς πιο ευεπίφορες στην απαισιοδοξία για το μέλλον. Προτεραιότητά τους είναι συντηρητικές αξίες, όπως η ασφάλεια, η σταθερότητα, η επιβράδυνση - όχι η ανάληψη κινδύνων, οι καινοτομίες και η ανάπτυξη. Επίσης, οι επικρίσεις εναντίον της οικονομικής ανάπτυξης δεν αποτελούν προνόμιο της Αριστεράς: Μπορείτε να ακούσετε αυτή τη μελωδία στα συνέδρια της Attac, αλλά και στις συνάξεις της εκκλησίας, και εκτός από συγγραφείς όπως ο Tim Jackson και ο Harald Welzerστους κήρυκες της μετα-αναπτυξιακής κοινωνίας ανήκει και οστοχαστής  του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) Meinhard Miegel.

Στην ανθούσα κριτική της ανάπτυξης, συρρέουν όλα αυτά τα ρεύματα και υπόγεια ρεύματα. Δεν έχω καμμιά διάθεση να καταγγείλω αυτές τις κινήσεις ως ...

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

Ψήφισε Τώρα: Πανευρωπαϊκή ψηφοφορία για τους δυο Πράσινους επικεφαλής υποψήφιους

από την σελίδα του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, greenprimary.europeangreens.eu


Η Ευρώπη πρέπει να επανασυνδεθεί με τους πολίτες της. Ο μόνος τρόπος για την αντιμετώπιση της συνεχώς μειούμενης εμπιστοσύνης στην ΕΕ είναι να δοθεί στους πολίτες ισχυρή φωνή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων που αφορούν την Ευρώπη. Εμείς οι Πράσινοι υποστηρίζουμε σθεναρά τη διασφάλιση μεγαλύτερης συμμετοχής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γι' αυτό, σας δίνουμε τη δυνατότητα να επιλέξετε τους δύο κορυφαίους Πράσινους υποψηφίους μας για τις Ευρωεκλογές του 2014. Για να μάθετε περισσότερα, διαβάστε το ενημερωτικό δελτίο μας σχετικά με το πολιτικό πλαίσιο των Πράσινων Προκριματικών Εκλογών.
Οποιοσδήποτε εντός της ΕΕ, ηλικίας 16 ετών και άνω και ο οποίος υποστηρίζει τις αξίες, τους στόχους και το έργο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος μπορεί να συμμετέχει μόνο μία φορά στις Πράσινες Προκριματικές Εκλογές. Η περίοδος ψηφοφορίας αρχίζει στις 10 Νοεμβρίου 2013, ώρα 12:00 (ώρα Κεντρικής Ευρώπης) και τελειώνει στις 28 Ιανουαρίου 2014, ώρα 18:00 (ώρα Κεντρικής Ευρώπης).
Οι υποψήφιοι/ες:


Europe Écologie Les Verts
Federazione dei Verdi
Bündnis 90/Die Grünen


Federation of Young European Greens

Όλες οι απαντήσεις εδώ: http://greenprimary.europeangreens.eu/frequently-asked-questions/el

Τι είναι οι Πράσινες Προκριματικές Εκλογές;

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2013

Οικοδομώντας ένα πράσινο κόμμα στην Ελλάδα της κρίσης


του Γιάννη Παρασκευόπουλου*

Με πρώτη ματιά, στην Ελλάδα σήμερα λείπουν τελείως οι όροι για υπολογίσιμο Πράσινο κόμμα: απουσιάζουν τόσο το νεανικό κίνημα αμφισβήτησης που γέννησε το αρχικό κύμα των Πράσινων, όσο και η εκτεταμένη μεσαία τάξη με μεταϋλικές αξίες, που σε άλλες χώρες σφράγισε το δεύτερο κύμα των Πράσινων κομμάτων.

Επιπλέον, η πράσινη ατζέντα ελάχιστα δείχνει να απασχολεί το δημόσιο διάλογο: τον Απρίλιο του 2012, στην πρόσκληση του WWF προς τα κόμματα (λινκ) να δεσμευτούν ότι η κρίση δε θα αποτελέσει πρόσχημα γα εκπτώσεις στο περιβάλλον, μόνο δύο μικρά κόμματα (Οικολόγοι Πράσινοι και Πειρατές) έκριναν σκόπιμο να ανταποκριθούν και κανένα από αυτά δε μπόρεσε να μπει στη Βουλή.
Στο κλίμα αυτό, οι Οικολόγοι Πράσινοι έκλεισαν την πρώτη δεκαετία τους με τριπλή ήττα. Δεν κατάφεραν να μπουν στο ελληνικό κοινοβούλιο, δεν επηρεάζουν εξελίξεις, δεν δημιούργησαν σταθερό εκλογικό ακροατήριο: το Μάιο του 2012 έχασαν το 80% των ψηφοφόρων τους του 2009, ενώ ένα μήνα μετά έχασαν πάνω από τα 2/3 των ψήφων του Μαΐου. Επιπλέον, μετά τις δεύτερες εκλογές, φάνηκε να χάνουν το βηματισμό τους για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα.
Κάτω από την επιφάνεια, όμως, υπάρχουν και άλλα δεδομένα:

Ακόμη και την ώρα της εκλογικής τους κατάρρευσης, ένα 5% των πολιτών δήλωνε «πολύ κοντά» στους Οικολόγους Πράσινους και άλλο ένα 36% «κοντά» τους (πηγή: 8ο κύμα συνδρομητικής έρευνας Crisis Monitor της Metron Analysis, 30-31.5.2012). Τα δεδομένα αυτά, που ενισχύονται και από άλλες έρευνες και δε φαίνεται να έχουν ανατραπεί ριζικά, μιλούν για μια δυνητική δεξαμενή της τάξης του 41%, κατά πολύ ευρύτερη από το 25% όπου εκτιμάται συνήθως διεθνώς η δεξαμενή των Πράσινων κομμάτων.

Σε συνθήκες κατάρρευσης της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν κατοχυρωθεί στη συνείδηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας ως μια αξιοπρεπής διέξοδος ψήφου, κάτι που εξηγεί ίσως και τη σχετική δημοκοπική τους συντήρηση παρά την ολική τους εξαφάνιση από τα ΜΜΕ. Ενδιαφέρον μάλιστα είναι ότι στις δημοσκοπήσεις με κάλπη, όταν οι ΟΠ περιλαμβάνονται στις παρεχόμενες επιλογές, οι επιδόσεις τους εμφανίζονται σημαντικά υψηλότερες.

Οι παρεμβάσεις τους σε όσα θέματα συνέχισαν να τους απασχολούν, όπως οι εξορύξεις χρυσού, η Κοινωνική Οικονομία ή η ιδιωτικοποίηση του νερού αναγνωρίζονται στους χώρους των κινημάτων ως ιδιαίτερα αποδοτικές και ουσιαστικές, ακόμη και σε σύγκριση με κόμματα πολύ ισχυρότερα.

Κρισιμότερο όμως είναι ότι τα αντίξοα δεδομένα του 2012 έχουν αποδειχθεί στιγμιαία: Στις πρώτες εκλογές οι ΟΠ βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη φρεσκάδα των Πειρατών και της «Δημιουργίας Ξανά» αλλά και την άνοδο της Δράσης και του ΣΥΡΙΖΑ, στις δεύτερες με τη στιγμιαία αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος μέσα από το δίπολο Επαναδιαπραγμάτευση / Ανατροπή. Σήμερα η ελκυστικότητα όλων είναι χαμηλότερη παρά ποτέ, ενώ πειστική κυβερνητική πρόταση δε φαίνεται στον ορίζοντα.

Αν αυτά ισχύουν, έστω και εν μέρει, οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουν λόγο να «προσαρμοστούν» ή να «διαλέξουν πλευρά» σε ένα πρόσκαιρο πολιτικό τοπίο, που η δυναμική του έχει ήδη ξεπεραστεί. Αντίθετα, έχουν κάθε δυνατότητα να ...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...