Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Ο Χρυσός που διχάζει...


του Φίλιππου Δραγούμη*
Αν δει κανείς την διεθνή εμπειρία με τις εξορύξεις τα πράγματα δεν είναι ούτε ευοίωνα, ούτε ενθαρρυντικά. Ο Jarred Diamond, στο γνωστό βιβλίο του “Collapse” που έχει μεταφραστεί και στα Ελληνικά, όπου εξηγεί τους περιβαλλοντικούς λόγους κατάρρευσης κοινωνιών, οικονομιών και πολιτισμών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αφιερώνει τα πρώτα κεφάλαια στην Μοντάνα. Εκεί,περιοχή που έχει μελετήσει καλά, εξηγεί λεπτομερώς πως αυτή η πολιτεία των ΗΠΑ ουσιαστικά χρεοκόπησε εξ αιτίας των μεταλλείων χρυσού. 
Αυτά εξουδετέρωσαν την τοπική αγροτική οικονομία και τις άλλες οικονομικές δραστηριότητες που βασίζονταν στο δάσος και διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό. Το κυριότερο και ανυπέρβλητο πρόβλημα υπήρξε πως οι διάφορες εταιρείες που εκμεταλλεύονταν το χρυσάφι χρεοκοπούσαν και στη συνέχεια αθετούσαν τις υποχρεώσεις τους να αποκαταστήσουν τη ζημιά στο περιβάλλον. Προτιμούσαν να μπλέξουν σε ατέρμονες δίκες οι οποίες όμως κόστιζαν λιγότερο από την αποκατάσταση, διαδικασία δύσκολη τεχνικά και ασφαλώς πολυέξοδη. 
Σήμερα βέβαια γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να αποκατασταθεί το περιβάλλον στη Μοντάνα, ποιος πληρώνει όμως; Η απάντηση είναι ο φορολογούμενος.

Συχνά αναφερόμαστε στη Φιλανδία ως ένα παράδειγμα χώρας καλοδιοικούμενης και περιβαλλοντικά υπεύθυνης. Το παράδειγμά της έχει χρησιμοποιηθεί και από τους υποστηρικτές του ορυχείου αλλά και το ΥΠΕΚΑ. Πρόσφατα όμως απομυθοποιήθηκε ακαριαία: ένα ορυχείο στο Talivaara τον Νοέμβριο της περασμένης χρονιάς, με προϊστορία όχι και τόσο διάφανη, έγινε το τοπίο της μεγαλύτερης χημικής διαρροής στη χώρα. 
Όλα τα μέτρα ασφαλείας αποδείχθηκαν εύθραυστα και ανεπαρκή. Πολλές από τις εξαιρετικά πολύτιμες λίμνες της χώρας μολύνθηκαν ανεπανόρθωτα. Αποτέλεσμα κίνδυνος για το πόσιμο νερό, θάνατοι ψαριών και προβλήματα στο έδαφος. Η έκταση της μόλυνσης είναι περίπου 100 εκτάρια δάσους, υγροτόπων, ποταμών και λιμνών. Η Greenpeace τη χαρακτήρισε ως η “μεγαλύτερη καταστροφή που έχει γίνει ποτέ στη χώρα”.
Άραγε, δεν το ξέρω, αλλά ερωτώ, τι έγιναν οι θέσεις εργασίας που για χάρη τους πείσθηκε η τοπική κοινωνία να δεχθεί το ορυχείο; Υπάρχουν βέβαια και γνωστά παραδείγματα από τη Ρουμανία, όπου χωριά ολόκληρα χρειάστηκε να μετακινηθούν με έξοδα της Καναδικής εταιρείας, αλλοιώνοντας οριστικά τη ...

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Εξορυκτική Δραστηριότητα στη Χαλκιδική: Ανοικτή επιστολή CISD προς τον Πρωθυπουργό !

Το Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη (CISD) απέστειλε την παρακάτω επιστολή στον πρωθυπουργό, ζητώντας να γίνει έστω και τώρα πραγματικότητα η ανοιχτή διαβούλευση όλων των ενδιαφερομένων και να υπογραφεί αμοιβαίο μνημόνιο με τις υποχρεώσεις κάθε πλευράς - μια τελευταία ευκαιρία να σταματήσει η βίαιη σύγκρουση προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, των κατοίκων, του περιβάλλοντος και της ίδιας της επένδυσης:

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Εσύ κρυώνεις σπίτι σου;

Καμπάνια της GREENPEACE

Ζήτα από την κυβέρνηση να επενδύσει στην εξοικονόμηση ενέργειας. Να φτιάξει την οικονομία, φτιάχνοντας τα σπίτια μας! Πάτα εδώ και υπόγραψε και εσύ μαζί μας! 

Γιατί κρυώνουμε;


Η κρίση έφερε στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που οι πολιτικοί μας αρνούνται να παραδεχθούν:
Την ακαταλληλότητα των σπιτιών μας να προσφέρουν σωστή και οικονομική θέρμανση.
Ένα ελληνικό σπίτι χρειάζεται 3 φορές περισσότερη ενέργεια για θέρμανση σε σύγκριση με ένα σπίτι στη Φινλανδία. Επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις αδιαφορούσαν για τις σωστές προδιαγραφές στα κτίρια, με αποτέλεσμα οι εργολάβοι να κατασκευάζουν ενεργειακά ακατάλληλα σπίτια. Είναι σπίτια σαν και αυτό που μένεις, χωρίς (ή με ελάχιστη) μόνωση που, κάθε χρόνο, απαιτούν τεράστιο κόστος για να ζεσταθούν. Σαν το σπίτι που ίσως αγόρασες ή νοικιάζεις και παγώνεις σ' αυτό, ενώ πληρώνεις συνεχώς αυξημένους λογαριασμούς!

Η οικονομική κρίση και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου έδωσαν τη χαριστική βολή. Όσοι δεν έχουν χρήματα για να αγοράσουν πετρέλαιο συχνά βολεύονται με τα (ακατάλληλα για θέρμανση) τζάκια. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε όλοι: παγώνουμε και επειδή δεν μπορούμε πλέον να πληρώνουμε αρκετά, αναπνέουμε την επικίνδυνη αιθαλομίχλη, ενώ τα δάση μας αποψιλώνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς.

Τι ισχυρίζονται οι πολιτικοί;


Ακούς τους εκπροσώπους της κυβέρνησης να λένε ότι κάνουν ό,τι μπορούν και ότι η βασική αιτία που κρυώνεις είναι (μόνο) οι αυξήσεις του πετρελαίου και των λογαριασμών της ΔΕΗ, για τα οποία δεν μπορούν να κάνουν τίποτα λόγω μνημονίου. Τους ακούς να λένε ότι χρειάζονται θυσίες από όλους για να βγούμε από την κρίση και ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Σου μιλούν για περισσότερο ή λιγότερο Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα ή περισσότερο επίδομα θέρμανσης, λες και δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Γιατί ακόμα και αν η τιμή του πετρελαίου πέσει κάτω από 1 ευρώ κι αν μειωθεί ή και καταργηθεί ο ΕΦΚ, πολλοί από εμάς δεν θα έχουν χρήματα για να αγοράσουν πετρέλαιο. Από την άλλη μεριά, αν τελικά διευρυνθούν τα κριτήρια για το επίδομα θέρμανσης, τον επόμενο χειμώνα θα αντιμετωπίσουμε και πάλι το ίδιο πρόβλημα, απλά η οικονομία θα έχει ακόμη λιγότερους πόρους για ανάπτυξη και κοινωνική πολιτική. Αλλά ακόμα και αν στραφείς στη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας για την θέρμανσή σου, οι συνεχείς αυξήσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ κάνουν και αυτό το κόστος δυσβάστακτο.
Την ίδια ώρα όμως βαφτίζουν ως βασικό μέτρο ανάπτυξης την επένδυση 7 δις € για νέους αυτοκινητοδρόμους που θα διαχειριστούν λίγες μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες της χώρας.

Νομίζεις ότι υπερβάλλουμε; Δες τι θα γινόταν αν υλοποιούνταν επενδύσεις 7 δις € στην εξοικονόμηση ενέργειας:

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

Η Δράση για την υποβάθμιση του σώματος περιβαλλοντικών ελεγκτών



Η Προστασία του Περιβάλλοντος δεν είναι γραφειοκρατικό εμπόδιο...
Η πάταξη της γραφειοκρατίας αφορά αφ' ενός τις περίτεχνες, παράλογες και δυσνόητες ρυθμίσεις που καθυστερούν και μπερδεύουν όποιον θέλει να ξεκινήσει μια επένδυση όπως επίσης την πληθώρα υπογραφών που χρειάζονται και τον στέλνουν από γραφείο σε γραφείο.
Ουδεμία σχέση έχει με τους απαραίτητους ελέγχους νομιμότητας αλλά και τις αναγκαίες περιβαλλοντικές ρυθμίσεις που διασφαλίζουν την ποιότητα ζωής, αλλά εκεί ακριβώς είναι το διαχρονικό πρόβλημά μας. Ενώ δυσκολεύουμε το ξεκίνημα οποιασδήποτε δραστηριότητας, στη συνέχεια ουδείς ασχολείται ουσιαστικά και αποτελεσματικά με την τήρηση της νομιμότητας. Το αποτέλεσμα είναι πασιφανές: η Ελλάδα των αυθαιρέτων, του Ασωπού, της Κορώνειας, των καταλήψεων δημόσιου χώρου και της διαφθοράς. 
Σε αυτό το πλαίσιο η απόφαση υποβάθμισης του σώματος περιβαλλοντικών ελεγκτών από ειδική αυτόνομη υπηρεσία σε τμήμα, αντί της απαιτούμενης αναβάθμισης και συγκέντρωσης του αντικειμένου των περιβαλλοντικών ελέγχων σε έναν μόνο λειτουργικό και αποτελεσματικό οργανισμό απ ευθείας κάτω από τον υπουργό, είναι τουλάχιστον άστοχη και ασφαλώς άσχετη με οποιαδήποτε πάταξη της γραφειοκρατίας αλλά ούτε και δημοσιονομικής προσαρμογής
Μόνο την διαφθορά και παραβατικότητα μπορεί να ευνοήσει  η υποβάθμιση και ο κατακερματισμός. 
Πέραν αυτού, τονίζουμε πως το περιβάλλον αποτελεί ένα από τα κύρια αναπτυξιακά και ανταγωνιστικά πλεονέκτημα της χώρας
Σημαντικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός αλλά και η αγροτική ανάπτυξη εξαρτώνται άμεσα από αυτό, ενώ δεν μπορεί εξ ορισμού να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντική βιωσιμότητα. 
Μέσα από τέτοιες υποβαθμίσεις, προβλέπουμε ένα μέλλον ζοφερό για τη χώρα. Από τη μια η γραφειοκρατία δεν καταπολεμείται στη ρίζα της, ενώ από την άλλη, μέσα από την υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών ευνοείται η διαφθορά και προφανώς το περιβάλλον. Εύλογα κινούμαστε στην αντίθετη κατεύθυνση από την Ευρωπαϊκή.   


Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013

Η ηγεσία των Ο.Π. δεν μπορεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις

Η κοινωνία χρειάζεται την πρόταση της πολιτικής οικολογίας

των Αλέκας Μελιάδου, Αλέξανδρου Αποστόλου, Δημήτρη Στασινόπουλου, Ελένης Παρασκευοπούλου, Κωνσταντίνου Κατώπη, Νίκου Μυλωνά, Νίκου Ράπτη (από την ομάδα πολιτικού προβληματισμού στον χώρο της οικολογίας, Think Π)
Το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 2012 ήταν απογοητευτικό για τους Οικολόγους – Πράσινους (Ο.Π).: 0,88%. Μετά από λίγους μήνες τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι ακόμα υπάρχει ενδιαφέρον για το εγχείρημα της πολιτικής οικολογίας στη χώρα μας. Παρά την πόλωση και το δυσμενές πεδίο στο οποίο επικεντρώνεται η πολιτική διαμάχη, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις δίνουν στους Ο.Π. ποσοστά που αγγίζουν το 2%. Ακόμα σημαντικότερο, το συνέδριο που πραγματοποίησαν το Δεκέμβριο στη Λαμία, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, ήταν το πιο πολυπληθές και πολιτικό από όσα έχουν πραγματοποιήσει.
Η θέση μας είναι λοιπόν πως ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας ενδιαφέρεται για την πρόταση της πολιτικής οικολογίας. Χρειάζεται την πολιτική οικολογία. 
Τα μέλη των Ο.Π. έχουν τη δυνατότητα να προσδιορίσουν, να επεξεργαστούν και να συζητήσουν με την υπόλοιπη κοινωνία αυτή την πρόταση. Η ηγεσία όμως των Ο.Π., όπως εκφράζεται από τα κεντρικά όργανα του κόμματος, π.χ. την πλειοψηφία του Πανελλαδικού Συμβουλίου (Π.Σ.) φαίνεται να βρίσκεται πιο πίσω: δεν μπορεί να κατανοήσει αυτή την πρόταση, δεν μπορεί να οδηγήσει το κόμμα σε πολιτική δράση στη βάση αυτής της πρότασης και επομένως δυσκολεύει την πορεία του ανοίγματος των Ο.Π. προς την κοινωνία. 
Αντί να διευκολύνει, δημιουργεί δυσκολίες στη συνάντηση των Ο.Π. με τις φυσιολογικές κοινωνικές αναφορές τους και επομένως στην πράξη υπονομεύει την προοπτική της πολιτικής οικολογίας στη χώρα μας, παρά τις αντίθετες προθέσεις της.

Ποια είναι σήμερα η πρόταση της πολιτικής οικολογίας

 Η πρόταση αυτή περιγράφηκε με αρκετή σαφήνεια στην πολιτική απόφαση του τελευταίου συνεδρίου των Ο.Π. στη Λαμία και υπερψηφίστηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία των συνέδρων. Συνοπτικά η απόφαση αυτή θεωρεί αναγκαίο το άνοιγμα των Ο.Π. στην κοινωνία, την επανεκκίνηση στην προσπάθεια συγκρότησης του πόλου της πολιτικής οικολογίας. Μια επανεκκίνηση των Ο.Π. στη βάση ενός πολιτικού σχεδίου – πλαισίου που περιγράφεται από τα εξής σημεία1:
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...