Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

Think Π: Άμεσες πολιτικές στην πορεία για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης

(ένα κείμενο διαβούλευσης για μια πλατφόρμα συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων στις ευρωεκλογές του 2014 - από την κίνηση πολιτικής οικολογίας Think Π)
Πλησιάζοντας στις Ευρωεκλογές του Μαΐου 2014,  είναι απολύτως απαραίτητο να σκεφτούμε σε βάθος, να αποτυπώσουμε την κατάσταση και τη δυναμική της, να σχηματοποιήσουμε λύσεις, πολιτικές και τελικά το νέο όραμα για την Ευρώπη.
Βρισκόμαστε μέσα σε μια πρωτοφανή ευρωπαϊκή κρίση, ιδιαίτερα του ευρωπαϊκού νότου, κρίση πολλαπλή: οικονομική, δημογραφική, οικολογική, κοινωνική, πολιτική και θεσμική. Ούτε η Ευρωζώνη ούτε και η Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της φαίνεται να μπορεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών. Κατά γενική ομολογία,  η Ευρώπη «κάνει πολύ λίγα, πολύ αργά». Η κοινωνική συνοχή, η οικονομική και πολιτική ενοποίηση, η προστασία του περιβάλλοντος και η μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο.
Πριν δώδεκα περίπου χρόνια, η Ευρώπη γιόρταζε την κυκλοφορία του ευρώ ως συμβόλου οικονομικής ενότητας των ευρωπαϊκών κρατών και λαών. Ωστόσο, η υιοθέτηση του κοινού νομίσματος έπρεπε να συνοδεύεται από κοινή οικονομική και δημοσιονομική πολιτική, ώστε ν’ αντιμετωπισθούν οι διαφορές στις οικονομίες των κρατών-μελών της Ευρωζώνης. Έτσι, όταν το 2008-9 ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση, ξεκινώντας από τις ΗΠΑ, εν πολλοίς ως απόρροια απαράδεκτων νεοφιλελεύθερων πρακτικών στον τραπεζικό τομέα, και εμφανίστηκαν στην Ευρωζώνη τα πρώτα συμπτώματα της κρίσης ρευστότητας με αύξηση των επιτοκίων, δεν υπήρχαν οι κατάλληλοι μηχανισμοί αντιστάθμισης και κάποια κράτη της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας- και πρώτα –  πρώτα η Ελλάδα, αντιμετώπισαν άμεσο κίνδυνο χρεωκοπίας Παρ όλα αυτά, έστω και με αργά και διστακτικά βήματα, δημιουργήθηκαν ευρωπαϊκοί μηχανισμοί διάσωσης αυτών των χωρών. Ωστόσο η ένταξή τους σ’ αυτούς έγινε με σκληρούς όρους. H απότομη προσαρμογή για να μειωθούν τα ελλείμματα και να πληρωθούν τα χρέη, οδήγησε σε πρωτόγνωρη ύφεση και ανεργία.
Μέσα σε μερικά χρόνια η εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση κλονίστηκε και τα Ευρωπαϊκά Έθνη νοιώθουν όλο και πιο αποξενωμένα το ένα από το άλλο: οι πολίτες των χωρών του κέντρου της Ευρωζώνης θεωρούν ότι «πληρώνουν» τα λάθη των χωρών της περιφέρειας, ενώ οι πολίτες της περιφέρειας θεωρούν ότι οι χώρες του κέντρου δεν δείχνουν αρκετή αλληλεγγύη. Και όλοι μαζί δυσφορούν απέναντι στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, μολονότι η κοινή Ευρωπαϊκή πολιτική σε μεγάλο βαθμό δεν είναι προϊόν συλλογικής σύνθεσης, αλλά καθορίζεται από τα παζάρια μεταξύ των κυβερνήσεων και των κοντόφθαλμων συμφερόντων τους. Η πολιτική αυτή τύφλωση οδηγεί στη δημιουργία όρων de facto ηγεμονίας σε μια ένωση που έχει συγκροτηθεί με de jure διακηρυγμένους όρους ισοτιμίας. Και το κοινό νόμισμα, το ευρώ, αντί να ενώνει φαίνεται να διχάζει (ήδη στο κέντρο και στην περιφέρεια ισχυροποιούνται πολιτικές δυνάμεις που επιδιώκουν την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα).
Και όμως η Ευρώπη παραμένει ένα κολοσσιαίο επίτευγμα παγκόσμιας σημασίας χωρίς ιστορικό προηγούμενο. Ξεκίνησε την επαύριον του πιο καταστροφικού πολέμου, με οικονομίες κατεστραμμένες, μέσα από την ανάγκη να  σταματήσουν πια οι ανταγωνισμοί με τον παλαιό αιματοβαμμένο τρόπο. Ξεκίνησε χάρη στις ευνοϊκές διεθνείς γεωπολιτικές συνθήκες και χάρη στο πείσμα μερικών πρωτοπόρων οραματιστών, που συνέλαβαν την ιδέα της ένωσης, παρά τη λυσσασμένη αντίδραση δεξιών και αριστερών εθνικιστών. Κατάφερε να ενώσει αναίμακτα και εθελοντικά πάνω από 500.000.000 Ευρωπαίους πολίτες, την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών λαών, με τις οικονομίες τους, τις πολιτιστικές τους ταυτότητες, τις κοινωνικές τους ιδιαιτερότητες.
«Ενότητα στην πολυμορφία» το σύνθημα και αξίες της Ένωσης, ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ισότητα, το κράτος δικαίου, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ανοιχτή κοινωνία χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς, η επιδίωξη της ειρήνης και της ευημερίας των λαών της. Και παρά την κρίση, από την 1η  Ιουλίου η Κροατία έγινε το 28ο μέλος της Ε.Ε., ενώ η Λετονία μπαίνει στο ευρώ την 1η Ιανουαρίου.
Πώς θα διασωθεί λοιπόν αυτό το μοναδικό εγχείρημα; Πώς θα αναστραφεί η οικονομική καχεξία, πώς θα ανατραπεί το κλίμα αμοιβαίας καχυποψίας που ενισχύει κεντρόφυγες δυνάμεις, λαϊκιστικές, εθνικιστικές, αντιδημοκρατικές και μισαλλόδοξες; Γιατί η επιστροφή στο παρελθόν του κράτους-έθνους που όλες αυτές οι δυνάμεις πρεσβεύουν, μπορεί να οδηγήσει στον εφιάλτη μιας βίαιης αποκοπής των ενωσιακών δεσμών, σε επιδείνωση της κρίσης, ακόμη και στον πόλεμο.

Μια ομοσπονδία για την Ευρώπη

Τα βήματα αντιμετώπισης της κρίσης (δημιουργία του EFSM, δημιουργία του ESM, πορεία προς την τραπεζική ένωση, σταδιακή κατάργηση  της ρήτρας no bail-out, δηλαδή της θεσμικής απαγόρευσης μέτρων διάσωσης προς τις υπό πτώχευση χώρες) μπορεί να έχουν παίξει θετικό ρόλο αλλά δεν αρκούν. Κρίσεις μικρότερες ή μεγαλύτερες είναι βέβαιο ότι θα συμβούν και μια χαλαρή Ένωση θα βρεθεί ξανά αδύναμη να ...

Τρίτη, 23 Ιουλίου 2013

Σκουριές Χαλκιδικής: ένα ρεπορτάζ της Athens Voice

Με αποικιοκρατική νοοτροπία η Eldorado σκάβει το δασικό δρόμο που οδηγεί στο δάσος για να αποτρέψει την επίσκεψη της Elizabeth May στις Σκουριές. Με επέμβαση της Αστυνομίας, ο δρόμος άνοιξε και ο υπεύθυνος συνελήφθη. Στο μεταξύ η Eldorado διέκοψε εσπευσμένα παράνομες εργασίες που δεν έπρεπε να δούμε.
της Βασιλικής Γραμματικόγιαννη

Ένα από τα ομορφότερα δάση της Ελλάδας καταστρέφεται στο βωμό του κέρδους. Του κέρδους όχι της τοπικής κοινωνίας, αλλά του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Γιατί οι κάτοικοι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από όλο αυτό. Αντίθετα ακυρώνεται μια ολόκληρη παραγωγική διαδικασία. Ήδη υπάρχουν αντιδράσεις από γαλακτοβιομηχανίες που ενημερώνουν τους κατοίκους ότι εάν ξεκινήσουν οι εξορύξεις θα σταματήσουν να αγοράζουν το γάλα της περιοχής.

Αντίστοιχα μηνύματα έρχονται και από μεγάλα τουριστικά πρακτορεία. Συνεπώς ο αγώνας των κατοίκων δεν είναι αγώνας κάποιων γραφικών οικολόγων, αλλά αγώνας ενάντια σε ένα οικολογικό και οικονομικό έγκλημα που συντελείται. Και μπορεί η Eldorado Gold να ανακοίνωσε την αναστολή των εξορύξεων λόγω πτώσης της τιμής του χρυσού, ο αγώνας όμως των κατοίκων ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής τους συνεχίζεται μέχρι να διασφαλιστεί ότι κανένα εταιρικό κέρδος δεν είναι σημαντικότερο από τις ανθρώπινες ζωές, το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά επειδή μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, η A.V. επιχειρεί μέσα από ένα φωτορεπορτάζ να σας ταξιδέψει στις Σκουριές.

η συνέχεια εδώ:  http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/eco-voice


Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Να απαντήσουμε θετικά στο κεντρικό δίλημμα των ευρωεκλογών του 2014

των Νίκου Μυλωνά, Δημήτρη Παπακωνσταντίνου*

Με την διακήρυξή της "Για μια ομοσπονδιακή Ευρώπη", η πολιτική κίνηση ThinkΠ καλεί σε διάλογο και συγκλίσεις τις δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας, αλλά και άλλων προοδευτικών ρευμάτων: του προοδευτικού κέντρου, της προοδευτικής φιλοευρωπαϊκής αριστεράς, της προοδευτικής σοσιαλδημοκρατίας.

Είναι ευθύνη αυτών των δυνάμεων, το Μάιο του 2014, οι Έλληνες πολίτες να διαθέτουν την ομοσπονδιακή επιλογή: να μπορούν να δώσουν στους αιρετούς τους ξεκάθαρη εντολή για ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης και κοινή ευρωπαϊκή διαχείριση της οικονομικής κρίσης.

Πράγματι, λιγότερο από ένας χρόνος μένει πια ως τις ευρωεκλογές του 2014 και όλα δείχνουν πως αυτές οι εκλογές θα αποδειχθούν κρίσιμες για την συνολική πορεία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Στην αντιμετώπιση της κρίσης ως σήμερα, η Ευρώπη μετρήθηκε, και βγήκε λειψή. Κλονίστηκε η εμπιστοσύνη των πολιτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι πολίτες των πλουσιότερων χωρών της Ευρωζώνης θεωρούν ότι πληρώνουν τα λάθη των εταίρων τους, οι πολίτες της περιφέρειας θέλουν περισσότερη κοινοτική αλληλεγγύη, και όλοι μαζί δυσφορούν με τη «γραφειοκρατία των Βρυξελλών».

Η βασική αντίφαση της σημερινής διάταξης είναι πως έχουμε εθνικές πολιτικές ελίτ, που καλούνται να αντιμετωπίσουν υπερεθνικά προβλήματα. Χρειαζόμαστε μια νέα ομοσπονδιακή πολιτική γεωγραφία της Ευρώπης. Χρειαζόμαστε τις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης: με υπερεθνικό εκλογικό σώμα, άμεση εκλογή των ευρωπαϊκών οργάνων, λογοδοσία στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.

Η επιστροφή στα κράτη-έθνη, που πρεσβεύουν πολλές κατεστημένες δυνάμεις και καινοφανείς ακραίες και λαϊκιστικές φωνές, σημαίνει επιστροφή στους παλιούς ευρωπαϊκούς εφιάλτες -εξουθενωτικό οικονομικό ανταγωνισμό, ξέφρενο εθνικισμό, πόλεμο και αυταρχισμό, και μάλιστα με πολύ χειρότερους όρους: το 2030, καμία ευρωπαϊκή χώρα, ούτε καν η Γερμανία, δεν θα ανήκει στους G8!

Όσον αφορά την Ελλάδα, δεν υπάρχει σχέδιο Β΄ εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης ή/και Ευρωζώνης. Στο περιβάλλον, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην οικονομία, στο κοινωνικό κράτος και στην προάσπιση και εμβάθυνση της δημοκρατίας, η δημιουργία της ομοσπονδιακής Ευρώπης είναι προϋπόθεση για θετικές εξελίξεις.

Σε αυτήν την καθοριστική στιγμή για την Ευρώπη και την Ελλάδα, το δίλημμα είναι: Ομοσπονδιακή Ευρώπη, ή διάλυση της ΕΕ και οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, δημοκρατική κατάρρευση; Η απάντηση στο δίλημμα αυτό είναι σημαντική για πολλές πολιτικές δυνάμεις που κινούνται στον προοδευτικό, οικολογικό, μεταρρυθμιστικό, φιλοευρωπαϊκό χώρο, και που στην πολιτική «γεωγραφία» καλύπτουν το χώρο από τις μετριοπαθείς παρυφές της ΝΔ ως και τις πραγματιστικές φωνές του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις ευρωεκλογές του 2014, όλοι εμείς οφείλουμε να συναντηθούμε σε μια κοινή πολιτική πλατφόρμα, που θα εκφράζει αυτήν την φεντεραλιστική-οικολογική-προοδευτική προοπτική. Που θα απαντάει θετικά στο κεντρικό δίλημμα των ευρωεκλογών του 2014: περισσότερη Ευρώπη ή διάλυση της ΕΕ;


*O Νίκος Μυλωνάς είναι λογιστής. Στις εκλογές του 2012 ήταν δεύτερος στο Ψηφοδέλτιο Επικρατείας των Οικολόγων Πράσινων. Ο Δημήτρης Παπακωνσταντίνου είναι γεωπόνος, πρώην μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων. Αμφότεροι, μαζί με αρκετούς άλλους της ευρωπαϊκής πτέρυγας των Οικολόγων Πράσινων, αποχώρησαν από το κόμμα την άνοιξη του 2013.
*από την metarithmisi.gr

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Αγάπη για το περιβάλλον ή μίσος για την ανάπτυξη;

του Λεωνίδα Καστανά*
Tώρα που άρχισε επιτέλους να κινείται λίγο το ΤΑΙΠΕΔ για να πουλήσει μέρος της καθημαγμένης δημόσιας περιουσίας, βγήκαν οι κομμουνιστές στα κάγκελα. Και όταν λέω κομμουνιστές, μην πάει το μυαλό σας μόνο στο ΚΚΕ. Όλα τα αριστερά κόμματα στην Ελλάδα, κομμουνιστικά είναι, είτε σταλινικού είτε ανανεωτικού τύπου.
Ο λόγος είναι για τις λεγόμενες τουριστικές επενδύσεις. Αυτές που αποτελούν τη μόνη «βιομηχανία» της χώρας και την κυριότερη πηγή των εσόδων της. Είναι γνωστό ότι όλοι οι διεθνείς οργανισμοί δίνουν για την Ελλάδα δυνατότητα 40 εκ. επισκεπτών ανά έτος, με βάση το τουριστικό προϊόν που διαθέτει. Στη σοβιετική πατρίδα του ΕΟΤ και των «rooms to let», αν το 17 εκ. γίνει φέτος 18, θα πανηγυρίζουμε.
Σχεδιάζει το ΤΑΙΠΕΔ να πουλήσει ή να εκμισθώσει μια παραλία για να στηθεί μια μεσαία ή μεγάλη τουριστική επιχείρηση. Ας πούμε στη Χρυσή Άμμο της Θάσου. Να φέρει στην περιοχή πελάτες για να δουλέψουν οι άνεργοι. Να κινηθεί η τοπική αγορά, να ανέβουν οι αξίες, να παραχθεί πλούτος, να βγουν κέρδη, να αποδοθούν ασφαλιστικές εισφορές και φόροι. Να λειτουργήσει ο κύκλος της οικονομίας.
Και τότε αρχίζει το πανηγύρι. Αιχμή του δόρατος είναι η οικολογία και η προστασία του περιβάλλοντος. Η Αριστερά «αγάπησε» την οικολογία γιατί της έδινε ένα επιστημονικό και ανθρωπιστικό φερετζέ για να κρύβει το άσβεστο μίσος της για την επιχειρηματικότητα, την επένδυση και κυρίως την τεχνολογική πρόοδο.
Η περιοχή προστατεύεται από τη ΝΑΤURA 2000. Γιατί έχει αμμοθίνες, γιατί είναι υποθαλάσσιος οικότοπος τεράστιας περιβαλλοντικής σημασίας. Λες και υπάρχουν περιοχές που δεν είναι οικότοποι. Λες και υπάρχει παραλία δίχως άμμο και βότσαλο, θάλασσα δίχως ψάρια, μαλάκια, οστρακόδερμα. Και λοιπόν; Γιατί μια σύγχρονη τουριστική επένδυση δεν μπορεί να σεβαστεί το περιβάλλον; Με κατασκευές που θα δένουν με την μορφολογία του εδάφους, με βιολογικούς καθαρισμούς, με ήπιες δράσεις που θα αξιοποιούν εμπορικά την περιοχή και θα προσελκύουν τουρίστες ακριβώς γιατί είναι σπουδαίου φυσικού κάλους. Για την κομμουνιστική λογική είναι προτιμότερο η περιοχή να ταλαιπωρείται και να καταστρέφεται από τους ντόπιους με αυθαίρετη και άναρχη δόμηση, με αμπολές που καταλήγουν στα ρηχά, με ανοιχτούς βόθρους, με πρόχειρες ρυπογόνες κατασκευές που το χειμώνα εγκαταλείπονται, διαβρώνονται και μολύνουν τον «προστατευόμενο οικότοπο». Το παράδειγμα της παραλίας του Πύργου Ηλείας είναι φαντάζομαι γι’ αυτούς ο ιδανικός τρόπος διαχείρισης.
Το επόμενο φοβερό επιχείρημα είναι ότι η επένδυση θα βλάψει τα συμφέροντα του δήμου και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της περιοχής. Τα συμφέροντα του δήμου είναι αδιαπραγμάτευτα. Ενοικίαση της παραλίας σε επιχειρήσεις της πυρκαγιάς για ομπρέλες και ξαπλώστρες, άθλια beach bar και θλιβερές ταβέρνες το οικολογικό πρόσημο των οποίων είναι γνωστό στο πανελλήνιο. Οργανωμένοι δηλαδή σκουπιδότοποι μέρος των οποίων σερβίρεται συνήθως και ως φαγητό, κατά παράβαση όλων των αγορανομικών και υγειονομικών διατάξεων και την κάλυψη των τοπικών αρχών. Για την αξιοπιστία των διαγωνισμών μέσω των οποίων παραχωρείται η δημόσια έκταση προς εκμετάλλευση δεν χρειάζεται να γράψουμε. Οι δίκες και οι καταδίκες δημοτικών παραγόντων στη Μύκονο και αλλού είναι γνωστές.
Στην υπεράσπιση των συμφερόντων των επιχειρήσεων της περιοχής η Αριστερά ξεδιπλώνει τον υπόρρητο λουδιτισμό της. Και ας είναι παγκόσμια εμπειρία ότι η τουριστική ανάπτυξη με μεγάλες, σύγχρονες και αξιόπιστες μονάδες δίνει προστιθέμενη αξία στην περιοχή. Κάνει το μέρος γνωστό, προσελκύει επισκέπτες κάθε κατηγορίας, δίνει δουλειά σε όλους. Και μαζί με τον τουρισμό δουλεύουν η γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, οι μεταφορές, η μεταποίηση, το τοπικό εμπόριο. Το παράδειγμα της συμβολής του Costa Navarino στην ανάπτυξη ολόκληρης της Μεσσηνίας είναι ενδεικτικό.
Και άφησα τελευταίο το επιχείρημα της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών στην παραλία. Αυτόν τον τεράστιο εθνικό μύθο. Δεν θα αναφερθώ στην ...

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2013

Το Ευρωκοινοβούλιο υπερψηφίζει το backloading

Ένα σημαντικό βήμα για την επιβίωση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής CO2

Το Ευρωκοινοβούλιο υπερψηφίζει το backloading
 
Με ψήφους 344 υπέρ, 311 κατά και 46 λευκά η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο υπερψήφισε τη ρυθμιστική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αναβάλλει τη δημοπράτηση 900 εκατομμυρίων δικαιωμάτων εκπομπής CO2 (η λεγόμενη πρόταση backloading). Στόχος της πρότασης που υιοθετήθηκε είναι να αντιμετωπίσει την υπερπροσφορά δικαιωμάτων CO2 που έχει οδηγήσει σε κατάρρευση την τιμή τους υπονομεύοντας έτσι την ίδια τη λειτουργία του μηχανισμού.
 
Πρόκειται στην ουσία για αντιστροφή του αποτελέσματος της ψηφοφορίας στην Ολομέλεια του Απριλίου όπου η αναβολή της δημοπράτησης είχε καταψηφιστεί με ψήφους 334 κατά και 315 υπέρ. Τότε, εκτός από τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Νίκο Χρυσόγελο, μόνο 3 άλλοι Έλληνες ευρωβουλευτές (Αρσένης, Δρούτσας, Χουντής) είχαν υπερψηφίσει την πρόταση της Κομισιόν. Συγκαταλέγεται ασφαλώς στα θετικά ότι στη νέα αυτή κρίσιμη ψηφοφορία όπου το αποτέλεσμα κρίθηκε και πάλι οριακά, και άλλοι Έλληνες ευρωβουλευτές στήριξαν με τη θετική ψήφο τους τη διάσωση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής.
 
Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου συμπεριλαμβανομένης και της Ομάδας των Πράσινων, απέρριψε (303 υπέρ, 359 κατά, 31 λευκά) τις τροπολογίες που ζητούσαν την ταχύτερη επιστροφή των δικαιωμάτων στην αγορά καθώς και τη δέσμευση 600 εκ δικαιωμάτων σε ένα ειδικό λογαριασμό που στόχο θα είχε την προώθηση καθαρότερων τεχνολογιών. Η απόρριψη αυτών των τροπολογιών από τους Πράσινους έγινε γιατί στην πράξη θα αναιρούσαν την ουσία της αναβολής δημοπράτησης 900 εκ. δικαιωμάτων με αποτέλεσμα να μην ασκείται επαρκής πίεση στις ρυπογόνες εταιρίες  να αλλάξουν τις  πρακτικές τους.
 
Η απόφαση της Ολομέλειας υπέρ του backloadingεξουσιοδοτεί τον MatthiasGroote, συντάκτη της ρυθμιστικής πρότασης, να ξεκινήσει συνομιλίες με τους εκπροσώπους των εθνικών κυβερνήσεων. Το αποτέλεσμα των συνομιλιών αυτών θα χρειαστεί επικύρωση από το Ευρωκοινοβούλιο και τους υπουργούς των κρατών-μελών.
 
Ο Νίκος Χρυσόγελος δήλωσε σχετικά:
«Η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου είναι αναμφισβήτητα ένα ελάχιστο αλλά απαραίτητο βήμα για τη διάσωση της ευρωπαϊκής πολιτικής ενάντια στην κλιματική. Το βήμα αυτό δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα καθώς εκκρεμούν διαπραγματεύσεις με τα κράτη-μέλη στις οποίες είναι επιτακτική ανάγκη η Ελληνική κυβέρνηση να εγκαταλείψει την κοντόφθαλμη οπτική της απέναντι στο κλίμα όπως αυτή διαφάνηκε στην ενημέρωση που έστειλε στους Έλληνες ευρωβουλευτές την παραμονή της ψηφοφορίας του Απριλίου. Σύμφωνα με αυτή, η προβλεπόμενη άνοδος της τιμής των δικαιωμάτων εκπομπών λόγω backloading εξισωνόταν περίπου με οικονομική καταστροφή για την Ελλάδα
Πέραν των λαθών στους υπολογισμούς και τις παραδοχές, μια πραγματικότητα που το υπουργείο προσπέρασε είναι ότι με τιμή 4 ευρώ τον τόνο είναι αδύνατον να δημιουργηθούν ισχυρά κίνητρα για αλλαγή τεχνολογιών και άρα είναι αδύνατον το σύστημα εμπορίας ρύπων να επιτελέσει τον στόχο για τον οποίο δημιουργήθηκε. Μια δεύτερη πραγματικότητα είναι ότι η ανάγκη αλλαγής τεχνολογιών προς πράσινη κατεύθυνση θα φέρει επενδύσεις και θέσεις εργασίας και στην Ελλάδα και μάλιστα σε βάθος χρόνου.
 
Η αναβολή δημοπράτησης 900 εκ δικαιωμάτων εντούτοις, δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τα μεγάλα προβλήματα του συστήματος εμπορίας ρύπων. Η πραγματικότητα είναι ότι χρειαζόμαστε ένα λειτουργικό σύστημα εμπορίας ρύπων με τιμές CO2 που να δίνουν ισχυρά κίνητρα για επενδύσεις σε πράσινες τεχνολογίες και πράσινη καινοτομία. Με δεδομένο ότι τα πλεονάζοντα δικαιώματα εκπομπών του ETS αγγίζoυν σήμερα τα 2 δις, η αναβολή δημοπράτησης 900 εκ δικαιωμάτων προφανώς δεν αρκεί για να επιτύχει αυτό το στόχο που είναι απαραίτητος για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. 

Οι Πράσινοι καλούμε την Επιτροπή να διαμορφώσει πρόταση για την οριστική απόσυρση τουλάχιστον 1.4 δις δικαιωμάτων πριν το τέλος του έτους. Χρόνος για άλλες καθυστερήσεις δεν υπάρχει. Η ΕΕ χρειάζεται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων αναμορφώνοντας τον προ πολλού ξεπερασμένο στόχο της μείωσης των εκπομπών για το 2020 από 20% σε τουλάχιστον 30%»

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...