Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Ν. Χρυσόγελος: Υπουργός Περιβάλλοντος που αγωνίζεται για το ...περιβάλλον ή λομπίστας της βιομηχανίας;


από τον Νίκο Χρυσόγελο:

"Έκπληξη και απογοήτευση προκαλεί η "Πρωτοβουλία" του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, και Προεδρεύοντος του Συμβουλίου Υπουργών Περιβάλλοντος της ΕΕ, κ Μανιάτη, σχετικά με το ενεργειακό κόστος των ελληνικών επιχειρήσεων. Χωρίς να παρουσιάζει δημόσια μελέτη την οποία επικαλείται και χωρίς να έχει ζητήσει τις απόψεις επιστημονικών, περιβαλλοντικών και άλλων φορέων, αλλά ευθυγραμμιζόμενος με ένα μέρος της βιομηχανίας που δεν θέλει αλλαγές και βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητάς της, ισχυρίζεται ουσιαστικά ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να εφαρμόσει αυτά που συνυπογράφει στα Συμβούλια Υπουργών όπου συμμετέχει! Αντί να προωθεί την ενεργειακή αποτελεσματικότητα και την καινοτομία προς όφελος της οικονομίας, του περιβάλλοντος, του κλίματος και της αποδοτικότητας της ίδιας της βιομηχανίας, γίνεται υποστηρικτής λανθασμένων εκτιμήσεων και παραπλανητικών πολιτικών το κόστος των οποίων θα πληρώσουμε όλοι μας", δηλώνει ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων.
"Οι ανακοινώσεις του Υπουργού σε μια στιγμή που προεδρεύει και του Συμβουλίου προκαλούν έκπληξη, γιατί μόλις πριν λίγες μέρες είχε υπογράψει και συμφωνήσει με τη δρομολόγηση εφαρμογής της πρόσφατης απόφασης της ΕΕ σχετικά με το “backloading” δικαιωμάτων εκπομπής CO2, (το υπερψήφισε στο Συμβούλιο Υπουργών της 16ης Δεκεμβρίου 2013 (1)).

Τώρα με τις ανακοινώσεις και την "πρωτοβουλία" του φαίνεται να το απορρίπτει! Έτσι θα προωθήσει αποτελεσματική πολιτική δέσμευση για το κλίμα και το περιβάλλον στη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας;
Προκαλεί απογοήτευση, τόσο για τα κριτήρια και τις προτεραιότητές του σχετικά με την ενεργειακή και κλιματική πολιτική της ΕΕ αλλά κυρίως για την ποιότητα των αναλύσεων που ο ίδιος υιοθετεί για τις πολιτικές πρωτοβουλίες του. Στην ανακοίνωσή του ο κ. Μανιάτης αναφέρεται σε μια «ολοκληρωμένη μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις στην ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας από την προτεινόμενη αλλαγή» του “backloading” δικαιωμάτων εκπομπής CO2, η οποία συμπεραίνει πως το μέτρο θα οδηγήσει στην απώλεια 32.700 θέσεων εργασίας και πιθανά 1200-7600 επιπλέον.

Η μελέτη στην οποία γίνεται αναφορά δεν έχει δοθεί στην δημοσιότητα προκειμένου να κριθεί τουλάχιστον η επιστημονική της πληρότητα και τεκμηρίωση. Για την διευκρίνιση του συγκεκριμένου θέματος έχω αποστείλει ήδη επιστολή στον κ. Μανιάτη, ζητώντας την συγκεκριμένη μελέτη αλλά κατέθεσα και ερώτηση (27/1/2014) προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας την επίσημη θέση της για το θέμα αυτό, αξιολόγηση της «πρωτοβουλίας» του Υπουργού ΠΕΚΑ, καθώς και την σχέση ενεργειακής αποδοτικότητας και αύξησης του ενεργειακού κόστους ανά μονάδα προϊόντος αλλά και την πορεία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για την ενεργειακή αποδοτικότητα της ελληνικής βιομηχανίας και οικονομίας εν γένει.

Προτείνω στον κ. Μανιάτη να δώσει όχι μόνο σε μένα αλλά και στη δημοσιότητα τη μελέτη αυτή καθώς και να διαβάσει την Ανάλυση Επιπτώσεων (2) της Κομισιόν γύρω από το πλαίσιο πολιτικών για την ενέργεια και το κλίμα που δημοσιεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου και ειδικότερα την ενότητα 5.1.5 που αφορά στις κοινωνικές επιπτώσεις των προτεινόμενων πολιτικών. Η Ανάλυση αυτή καταλήγει πως σε σχέση με το σενάριο αναφοράς, το σενάριο υιοθέτησης στόχων για μείωση εκπομπών 40%, για μερίδιο ΑΠΕ 30% και για εξοικονόμηση ενέργειας, η συνολική απασχόληση στην ΕΕ με ορίζοντα το 2030 αυξάνεται κατά 1,25 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

Θα άξιζε, επίσης, να θυμηθεί και τον Ενεργειακό Οδικό Χάρτη (3) που δημοσίευσε η Κομισιόν πριν 2 χρόνια και ο οποίος συμπεραίνει πως στα σενάρια για μηδενισμό των εκπομπών όλου του ενεργειακού συστήματος το 2050, το συνολικό κόστος για την Ευρωπαϊκή Οικονομία δεν είναι μεγαλύτερο από ότι στο Σενάριο Αναφοράς.

Το πρόβλημα του ενεργειακού κόστους των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών δε λύνεται με τη χαλάρωση των ήδη ανεπαρκών πολιτικών για το κλίμα. Χώρες σαν την Ελλάδα έχουν... 

2.000 πολίτες το προτιμούν ζεστό! (μια επιτυχής πρωτοβουλία ενεργειακής αναβάθμισης ορεινού δημοτικού σχολείου)

από την Greenpeace:

Περισσότεροι από 2.000 πολίτες μέσα σε δύο μόλις μήνες συγκέντρωσαν το απαιτούμενο ποσό για την ενεργειακή αναβάθμιση του δημοτικού σχολείου στην ορεινή Εύβοια, στηρίζοντας έμπρακτα την εκστρατεία της Greenpeace για την προώθηση της εξοικονόμησης ενέργειας.
Την ώρα που εκατομμύρια πολίτες ζουν σε παγωμένα κτίρια (όπως το σχολείο πριν την αναβάθμιση) η κοινωνία δείχνει ότι ακόμα και εν μέσω οικονομικής κρίσης θα στηρίξει αποφασιστικά μία θετική δράση αν υπάρχουν ουσιαστικά οφέλη. Είναι πλέον στο χέρι της κυβέρνησης να ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα και να θέσει ως προτεραιότητα της κεντρικής αναπτυξιακής πολιτικής της, τις επενδύσεις στην εξοικονόμηση ενέργειας και την αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας στον οικιακό τομέα και τη βιομηχανία.
Δυστυχώς, μέχρι σήμερα η κυβέρνηση συστηματικά υποτιμά την τεράστια επενδυτική και αναπτυξιακή ευκαιρία που αποτελεί η εξοικονόμηση ενέργειας, σπαταλώντας περισσότερους εθνικούς πόρους για την επιδότηση της κατανάλωσης πετρελαίουπαρά για την εξοικονόμησή του. Με αυτόν τον τρόπο το πρόβλημα της ενεργειακής σπατάλης και της ενεργειακής φτώχειας διαιωνίζεται και επιδεινώνεται, ενώ κάθε χρόνο απαιτούνται όλο και περισσότερα κονδύλια για την κάλυψη των αναγκών θέρμανσης μέσα από αναποτελεσματικά επιδόματα θέρμανσης.
Το σχολείο, το οποίο πριν την ενεργειακή αναβάθμιση χρειαζόταν κάθε χρόνο έως και 6.500 € (5 τόνους πετρέλαιο) για θέρμανση, χάρη στις ενεργειακές παρεμβάσεις χρειάζεται πλέον περίπου1.200 €. Τα κονδύλια που θα απελευθερωθούν θα διατεθούν για τις υπόλοιπες ανάγκες του σχολείου και θα δώσουν τη δυνατότητα στον δήμο να κατευθύνει πόρους προς άλλες παρόμοιες δράσεις. Επιπλέον, οι εργασίες αναβάθμισης προσέφεραν θέσεις εργασίας στις τεχνικές εταιρείες που ανέλαβαν το έργο και ενίσχυσαν την τοπική οικονομία. Μεταφέροντας το παράδειγμα του μικρού σχολείου σε μεγαλύτερη κλίμακα, ένα μαζικό πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης του ενεργοβόρου ελληνικού κτιριακού αποθέματος, συμβάλλει αποφασιστικά στην βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας αφού:
  • Εξαλείφει την ενεργειακή φτώχεια, καθώς και τα επικίνδυνα σχετιζόμενα φαινόμενα, όπως η αιθαλομίχλη
  • Ενισχύει το εισόδημα των νοικοκυριών, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της βιομηχανίας
  • Αναβιώνει τον κατασκευαστικό κλάδο, δημιουργώντας δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας
  • Τονώνει και δημιουργεί θέσεις εργασίας σε ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια
  • Μειώνει την εξάρτηση της ελληνικής οικονομίας από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα και ενισχύει το ισοζύγιο πληρωμών της χώρας
  • Μειώνει δραματικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου της χώρας
  • Εκσυγχρονίζει την ελληνική οικονομία και ενισχύει την ανταγωνιστικότητά της
Ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και κλιματικών αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace σχολίασε:
«2.000 συμπολίτες μας έδειξαν στην κυβέρνηση ότι όπου υπάρχουν πράξεις, δεν χωρούν λόγοι και εξαγγελίες. Ένας λέβητας πετρελαίου αντικαθίσταται σε μία ημέρα, η θερμομόνωση τοποθετείται σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Ξεκινώντας άμεσα από τα πιο φτωχά κοινωνικά στρώματα, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την ενεργειακή φτώχεια. Είναι καθαρά ζήτημα πολιτικής βούλησης και ιεράρχησης προτεραιοτήτων: οι λιγοστοί διαθέσιμοι εθνικοί πόροι να κατευθυνθούν τώρα στις σωστές επενδύσεις που προσφέρουν οριστικές λύσεις με μεγάλη προστιθέμενη κοινωνική αξία για όλη τη χώρα».
Ο κ. Γιάννης Μπουροδήμος, δήμαρχος Διρφύων-Μεσσαπίων, δήλωσε:
«Ο δήμος Διρφύων-Μεσσαπίων, επιθυμώντας να μην αφήσει καμιά ευκαιρία να πάει χαμένη, ανταποκρίθηκε με επιτυχία στην πρωτοβουλία που δρομολογήθηκε από την Greenpeace για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων του νηπιαγωγείου και του δημοτικού σχολείου της Τ.Κ. Στροπώνων. Μια πρωτοβουλία που, αξίζει να το τονίσουμε, χωρίς τη συμβολή και των απλών πολιτών θα ήταν καταδικασμένη. Κάνοντας, λοιπόν, ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της εξοικονόμησης ενέργειας και της προστασίας του περιβάλλοντος με κύριο άξονα τη συλλογική προσπάθεια, θέλω να υπενθυμίσω την προσωπική μου δέσμευση ότι η ενέργεια αυτή είναι μόνον η αρχή, καθώς βασική μας επιδίωξη ως δημοτικής αρχής στη σημερινή περίοδο της βαθιάς κρίσης σε όλους τους τομείς είναι η πραγματική ανάκαμψη και πραγματική ανάκαμψη δε νοείται χωρίς τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και το σεβασμό απέναντι στον πολίτη και στο δικαίωμά του για αειφόρο και βιώσιμη ανάπτυξη».

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Μετά την ακύρωση της εκτροπής του Αχελώου

Από τα έργα στην Συκιά
του Βασίλη Κ. Δωροβίνη*

Μεγάλη δημοσιότητα δόθηκε από τον αθηναϊκό Τύπο στην τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (26/2014), με την οποία ακυρώθηκε και πάλι το φαραωνικό έργο της εκτροπής του Αχελώου, κατά σύμπτωση τριάντα χρόνια μετά την εξαγγελία του από τον Αν. Παπανδρέου στο Κιλελέρ (1984) και είκοσι χρόνια μετά την οριστική ματαίωση της χρηματοδότησής του από την Ευρωπαϊκή Ενωση (1994), οπότε εκδόθηκαν και οι πρώτες ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ. Στο παρόν άρθρο θα συνοψίσουμε με άκρα συντομία τους λόγους της φετινής ακύρωσης, θα αναφερθούμε συνοπτικά στα δικαστικά προηγούμενα και θα εστιαστούμε ιδίως στην πολιτική πλευρά του θέματος, αφού σήμερα αυτή αναδεικνύεται πλησίστια.

Είναι η έβδομη φορά που το ΣτΕ ασχολήθηκε με το θέμα και μέχρι σήμερα έχει εκδώσει έξι ακυρωτικές αποφάσεις (πέντε για το έργο και μία για την άρνηση της διοίκησης να δώσει στοιχεία γι’ αυτό), ενώ εξέδωσε απόφαση και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του Λουξεμβούργου. 
Η φετινή απόφαση «ξεπέρασε» όλες τις προηγούμενες και για πρώτη φορά, ομόφωνα, το Δικαστήριο κατέληξε στα εξής: ότι μεγάλο τμήμα του έργου της εκτροπής είναι ακόμα ανεκτέλεστο. Οτι το σχετικό με την εκτροπή σχέδιο διαχείρισης των υδάτων, παρότι αφορά έργο εθνικής εμβέλειας, με τεράστιο εύρος και αντίστοιχες συνέπειες, δεν είναι προϊόν ολοκληρωμένης διαδικασίας προγραμματισμού, αλλά αποσκοπεί αποκλειστικά στην πραγματοποίηση του έργου, του οποίου οι περιβαλλοντικοί όροι θεωρήθηκαν δεδομένοι. Επίσης ότι, ειδικά ως προς τα ύδατα, παραβιάστηκε σειρά ευρωπαϊκών οδηγιών, ενώ ταυτόχρονα παραβιάστηκαν και διατάξεις τους για την περιβαλλοντική ενημέρωση του κοινού, αλλά και η Σύμβαση του Ααρχους ως προς τη συμμετοχή του κοινού στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό. 
Αναγνωρίστηκε έτσι η πραγματικότητα του «θερινού κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος» του Γ. Σουφλιά, όπως το είχα ονομάσει σε άρθρο μου («Ελευθεροτυπία» 12-7-2006). Μία άλλη ομάδα σκέψεων της απόφασης διαπιστώνει, επίσης, παραβίαση διεθνούς και ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την προστασία της ορνιθοπανίδας και βιοπικοιλότητας, επισημαίνοντας «απουσία πλήρους γνώσης όλων των επιπτώσεων του επίδικου σχεδίου, που καθιστά αδύνατη τη στάθμιση της βλάβης».

Η τελευταία ενότητα σκέψεων αναφέρεται στην προστασία της πολιτισμικής κληρονομιάς και διαπιστώνει ελλείψεις, προχειρότητα και… μετάθεση για το μέλλον της αξιολόγησης των στοιχείων, δηλαδή μετά την καταστροφή τους από το ...

Δίκτυα ενέργειας: δημόσια ή ιδιωτικά; (με αφορμή το νομοσχέδιο για ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ)

Δημοσιευουμε σήμερα την άποψη του συντονιστή του Τομέα Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Χαρίτση:

Δηµόσια δίκτυα ενέργειας: αναγκαία συνθήκη για τον κοινωνικο-οικολογικό µετασχηµατισµό

του Αλέξη Χαρίτση*


Πρόσφατα (Οκτώβριος 2013), το Κοινοβούλιο της Ολλανδίας ενέκρινε ένα εκτεταµένο πρόγραµµα ιδιωτικοποιήσεων. Από το πρόγραµµα εξαιρέθηκε το δίκτυο µεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας, γιατί όπως εξήγησε σε επιστολή του προς τους βουλευτές ο Υπουργός Οικονοµικών και επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελµπλουµ, “το δίκτυο µεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας εξαιρείται από το πρόγραµµα ιδιωτικοποιήσεων γιατί θεωρείται στρατηγικής σηµασίας για την ανάπτυξη της χώρας”1.

Αυτό που αναγνωρίζει ακόµα και ο θεσµικότερος των ευρωπαίων νεοφιλελεύθερων Ντάισεµπλουµ, τη στρατηγική δηλαδή σηµασία των δικτύων και την ανάγκη διατήρησης του δηµόσιου ελέγχου τους, φαίνεται να αποτελεί “ψιλά γράµµατα” για τους εγχώριους µαθητευόµενους µάγους του νεοφιλελευθερισµού. Αναιρώντας τις ίδιες τις προγραµµατικές δεσµεύσεις της2, η κυβέρνηση Σαµαρά προχωρά στην εκποίηση του 66% του διαχειριστή του δικτύου µεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΔΜΗΕ). Κατά τη συνήθη αυταρχική πρακτική της κυβέρνησης µάλιστα, η σχετική κοινοβουλευτική διαδικασία πραγµατοποιείται µε διαδικασίες εξπρές, χωρίς καµία ουσιαστική συζήτηση µε τους εµπλεκόµενους φορείς και την κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά, η επιχειρούµενη ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ λειτουργεί ως στοιχείο συσπείρωσης για τον κατακερµατισµένο συνδικαλιστικό χώρο στη ΔΕΗ που υπερβαίνοντας χρόνιες παθογένειες και οργανωτικές αδυναµίες καταφέρνει να συγκροτήσει ενιαίο µέτωπο κατά της κυβέρνησης. Σε πολιτικό επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ σωστά επιλέγει να µετατρέψει την κοινοβουλευτική αυτή αντιπαράθεση σε κεντρική πολιτική µάχη.

Πολλά σηµαντικά σηµεία σχετικά µε την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ (ευτελές αντίτιµο πώλησης, προποµπός ιδιωτικοποίησης ΔΕΗ, επιδείνωση εργασιακών σχέσεων) έχουν ήδη επισηµανθεί στη δηµόσια συζήτηση και δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουµε εδώ. Αυτό που πρέπει εµφατικά όµως να τονιστεί είναι ότι η εκχώρηση του ΑΔΜΗΕ δεν είναι µια ιδιωτικοποίηση όπως όλες οι άλλες. Χωρίς βεβαίως να υποτιµούµε τη σηµασία άλλων δηµόσιων υποδοµών, επιχειρήσεων και οργανισµών που εκποιούνται από τις µνηµονιακές κυβερνήσεις, το δίκτυο µεταφοράς έχει κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το καθιστούν υποδοµή στρατηγικής σηµασίας σε ενεργειακό, οικονοµικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό, ακόµα και γεωστρατηγικό επίπεδο.

Η τεχνική υποδοµή του ΑΔΜΗΕ περιλαµβάνει γραµµές µεταφοράς, κέντρα υπερυψηλής τάσης, υποσταθµούς, υποβρύχιες γραµµές διασύνδεσης νησιών, κέντρα ελέγχου. Πρόκειται δηλαδή για πανάκριβες, τεχνικά πολύπλοκες υποδοµές που έχουν κατασκευασθεί σε βάθος δεκαετιών µε την τεχνογνωσία των εργαζοµένων της ΔΕΗ και του ΑΔΜΗΕ και κεφάλαια των πολιτών.

Οι αντίστοιχες εκτάσεις γης, που διατρέχουν το σύνολο της ηπειρωτικής επικράτειας και αποτελούν δηµόσια περιουσία, µε την ιδιωτικοποίηση θα παραχωρηθούν στον ιδιώτη επενδυτή, γεγονός που αλλάζει τα δεδοµένα χωροταξικής πολιτικής και ιδιοκτησίας της γης σε ολόκληρη τη χώρα.

Το σύστηµα µεταφοράς εκτείνεται σε όλη την επικράτεια και αποτελεί το εργαλείο άσκησης εθνικής ενεργειακής πολιτικής, το κατεξοχήν εργαλείο ελέγχου στα ζητήµατα λειτουργίας και αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας. Το κίνητρο για οποιονδήποτε ιδιώτη επενδυτή για την εξαγορά του ΑΔΜΗΕ δεν είναι το κέρδος που θα αποκοµίσει από το δίκτυο καθ’αυτό αλλά η κεντρική θέση που θα αποκτήσει στην...

Τι θα συμβεί αν εξαφανιστούν οι μέλισσες; (#Σώσε τις μέλισσες / εκστρατεία της Greenpeace)

Δείτε εδώ την εκστρατεία: http://savethebees.gr/
Σχετικό σημείωμα του Γιώργου Γιαννούλη Γιαννουλόπουλου:*

Η ιστορία του αφανισμού των μελισσών ιδωμένη από απόσταση θυμίζει μια σύγχρονη Αισώπεια αλληγορία.

Τα πολύτιμα αυτά έντομα κινδυνεύουν από τα φυτοφάρμακα της εντατικής γεωργίας, από το προϊόν της οποίας συντηρείται (και σπαταλά) το ανθρώπινο είδος.

Δίχως όμως τις μέλισσες, που μας χαρίζουν από τότε που κατοικούμε στον πλανήτη το χρυσό προϊόν των αδένων τους, δεν μπορούν να αναπαραχθούν τα περισσότερα ήδη φυτών. Κάθε φυτό που λιγοστεύει και χάνεται είναι μια απώλεια με ασύλληπτες συνέπειες για το οικοσύστημα μέρος του οποίου είμαστε κι εμείς, και οτιδήποτε μας κρατά στη ζωή. Κι ακόμη δεν μπορούν να αναπαραχθούν ούτε καν τα φυτά που μας θρέφουν και το σύστημα από το οποίο αυτά εξαρτώνται άμεσα.

Ο άνθρωπος είναι ένας παράγοντας των οικοσυστημάτων. Δεν βρίσκεται απέναντι αλλά εντός τους. Διαμόρφωσε τη φύση και διαμορφώθηκε από αυτή. Οσο κι αν μερικές φορές δε θέλει να το παραδεχθεί κι αν άλλες απλά αρνείται να το κατανοήσει, είναι κι ο ίδιος μέρος του τοπίου. Είναι κι αυτός ένα από τα χρώματα της εξαίσιας ζωγραφιάς των αιώνων πάνω στη γη.

Αλλες φορές όμορφος σαν τις Κυκλάδες, με τους ανεμόμυλους, τους παλιούς και τους νέους, με τις αναβαθμίδες τους απλωμένες ως την τελευταία πλαγιά, ως το πιο μακρινό ακρογιάλι, χτισμένες με πέτρα, ιδρώτα και κόπο γενιών. Τα μοναδικά τούτα νησιά αυτά πουναι φτιαγμένα στο χέρι, απ'άκρη σ'άκρη.

Κι άλλες φορές είναι ο άνθρωπος μια μουτζούρα στην επιφάνεια της γης, ένας λεκές, σαν τα καμμένα, τα ανασκολοπισμένα τροπικά δάση, την απέραντη φωτορύπανση που σβήνει τη νύχτα της φύσης, και σκοτεινιάζει τα φώτα των αστεριών και τις αντανακλάσεις του φεγγαριού στα μάτια των παιδιών. Σαν τα εξαφανισμένα αγρίμια, σαν τα τετράγωνα λευκά τσιμεντένια κουτιά στα τέσσερα στρέμματα, σπαρμένα παντού σαν κακόγουστα ζάρια. Λεκέδες ατέλειωτοι σαν τις μπαζωμένες ακτές, τα σκουπίδια μας στα ρέματα και στους δρόμους, το διοξείδιο του άνθρακα, τους μπετοναρισμένους ποταμούς, τους αφυδατωμένους υδροφόρους και τα εθιστικά κι ανώφελα χημικά στους αγρούς.

Μια μουτζούρα που όσο εύκολα απλώνει, τόσο εύκολα σβήνει στους μακρούς χρόνους και τους περίπλοκους δρόμους της φύσης.

Καθώς οι μέλισσες λιγοστεύουν, το πρόσκαιρο και τυχοδιωκτικό μικροσυμφέρον μιας ομάδας ανθρώπων που φοβάται την αλλαγή μαζί με την τύφλωση και αδιαφορία των πολλών βάζει σε κίνδυνο την ύπαρξη της τροφικής αλυσίδας όλων. Η γκαβή αδιαφορία θα αφανίσει τελικά όλους(και τους μεν και τους δε) αν τελικά τα πολύτιμα έντομα λείψουν.

Θυμίζει κάπως την κουτοπονηριά του δικού μας πολιτικού συστήματος των ...

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Ο δρόμος για την ενεργειακή Ιθάκη

των Τάκη Γρηγορίου και Μιχάλη Προδρόμου*

Πριν λίγες ηµέρες, στο πλαίσιο της επεξεργασίας από τη Βουλή της κύρωσης της συµφωνίας για τον αγωγό φυσικού αερίου TAP, ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιµατικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης επιχείρησε να αποτυπώσει τις εξελίξεις σε παγκόσµιο και ευρωπαϊκό επίπεδο στον τοµέα της ενέργειας. Αναφέρθηκε στη «µάχη των µαχών», η οποία θα δοθεί τους επόµενους µήνες, µεταξύ µεµονωµένων κρατών, βορείων και νοτίων, της ενεργοβόρου βιοµηχανίας και της βιοµηχανίας ανανεώσιµων πηγών ενέργειας κ.ο.κ. 
Πράγµατι, το σκηνικό το οποίο έχει στηθεί είναι εξαιρετικά ρευστό, εξαρτάται από πολλούς αστάθµητους παράγοντες, ενώ οι όποιες εξελίξεις έχουν σαφή αντίκτυπο σε ένα µεγάλο τµήµα της κοινωνίας, της οικονοµίας και του φυσικού περιβάλλοντος.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Μερικά µόνο από τα κοµµάτια που συναποτελούν σήµερα το παζλ της ενέργειας στη χώρα µας είναι η κατακόρυφη πτώση της ζήτησης ενέργειας, η µη-αποδοτική χρήση της, η υπερ-επάρκεια ισχύος συµβατικών σταθµών, το ντόµινο χρεών σε όλο το φάσµα της αγοράς, η στρεβλή λειτουργία της χονδρεµπορικής αγοράς ηλεκτρισµού, η έλλειψη ρευστότητας και πολλά ακόµα. Η οριακή κατάσταση στην οποία βρισκόµαστε ακολουθεί ασφαλώς την πορεία των υπόλοιπων τοµέων της οικονοµίας, µε την ιδιαιτερότητα πως ο συγκεκριµένος προβάλλεται ως το πλέον πρόσφορο όχηµα εξόδου από την κρίση.

Εδώ εµφανίζεται µια παράδοξη ευφορία. Στο «σκοτεινό» ενεργειακό παρόν αντιπαρατίθεται το λαµπρό µέλλον που µας επιφυλάσσει ο εγχώριος πλούτος των ορυκτών καυσίµων και οι πολλά υποσχόµενες δυνατότητες ανάπτυξής τους – λιγνίτης στη Δυτική Μακεδονία, σχιστολιθικό αέριο στη Θράκη, υδρογονάνθρακες στη θάλασσα (Ιόνιο, Κρήτη, Χαλκιδική, Πατραϊκός κ.ο.κ.). Ενδεικτικό του ενθουσιασµού που επικρατεί είναι το µήνυµα του υπουργού πως «δεν θα αφήσουµε ανεξερεύνητη ούτε σπιθαµή γης, είτε στην ξηρά είτε στη θάλασσα». Έχοντας αυτό κατά νου, µια σειρά από περαιτέρω αντιφάσεις µπορούν να εξηγηθούν.

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαµένα

Πέρυσι, και εξαιτίας της απερίσκεπτης αύξησης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρµανσης (γνωστή από το 2011 τουλάχιστον…), ήρθε στην επιφάνεια ένα πρόβληµα θεµελιωµένο στη χρόνια απραξία της Πολιτείας και σε εγγενείς αδυναµίες του ελληνικού κτιριακού αποθέµατος. Το φαινόµενο της αιθαλοµίχλης, η αδυναµία θέρµανσης των νοικοκυριών, οι κοµµένες συνδέσεις ρεύµατος είναι οι πιο γνωστές συνέπειές του. 
Η λύση την οποία επέλεξε το ΥΠΕΚΑ συνίσταται στην παροχή επιδοµάτων, είτε αυτά αφορούν την κάλυψη εξόδων για πετρέλαιο θέρµανσης είτε το «δωρεάν ρεύµα» σε ευπαθείς οµάδες. Ρυθµίσεις που έρχονται πολύ αργά και όχι µόνο δεν αντιµετωπίζουν την ουσία του προβλήµατος αλλά συµβάλλουν στη διαιώνισή του, ενώ είναι εξαιρετικά δύσκολες στην εφαρµογή τους. 

Εν ολίγοις, πρόκειται για ρυθµίσεις-πυροτεχνήµατα. 
Έτσι, καταλήξαµε να επιδοτούµε, µέσω του κρατικού προϋπολογισµού, το πετρέλαιο θέρµανσης µε περίπου 300 εκ. €, δηλαδή µισό «Εξοικονόµηση Κατ’ Οίκον», κάθε χρόνο. 
Στον αντίποδα, οι λιγοστοί –συγκριτικά– πόροι που επενδύουµε σε εργασίες αναβάθµισης του κτιριακού µας αποθέµατος (µέσω του ανεπαρκούς και προβληµατικού στην εφαρµογή «Εξοικονόµηση Κατ’ Οίκον»), προσφέρουν πολλαπλά οφέλη στην εγχώρια οικονοµία και τον κατασκευαστικό κλάδο, ενώ µπορούν να λύσουν µια για πάντα το πρόβληµα της ενεργειακής φτώχειας.
Άλλο παραδειγµα του αλλοπρόσαλλου ενεργειακού σχεδιασµού (εάν δεχτούµε πως αυτός πράγµατι υπάρχει), είναι η στρατηγική επιλογή επένδυσης σε ...

Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2014

Ορυχεία χρυσού στη Ρουμανία: "Η επανάσταση αρχίζει με τη Ρόσια Μοντάνα"

της Κλαούντια Τσιομπάνου 

από το Μετά την Κρίση  το άρθρο «The Revolution begins with Rosia Montana» της © Claudia Ciobanu, δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο © "Can Europe Make It?" focus - openDemocracy (4.9.2013)
Αναδημοσίευση στο © Eurozine23/09/2013
Διαμαρτυρία στη γειτονική πόλη Alba Julia

Η προοπτική να περάσει μια νέα νομοθεσία απο το Κοινοβούλιο της Ρουμανίας, που επιτρέπει την απαλ- λοτρίωση σπιτιών των πολιτών προς όφελος του μεγαλύτερου χρυσωρυχείουτης Ευρώπης, προκάλεσε μερικές από τις πιο ση- μαντικές εκδηλώσεις διαμαρ- τυρίας στη χώρα μετά την πτώση του κομμουνισμού. 
Τι να πεί κανείς για ένα νόμο που δίνει μια ιδιωτική εταιρεία το δικαίωμα να απαλλοτριώνει τους πολίτες και ζητεί από τις κεντρικές και τοπικές αρχές να αγνοήσουν όλες τις δικαστικές αποφάσεις που αφορούν ένα συγκεκριμένο θέμα, ανεξάρτητα από ποιό δικαστήριο της χώρας προέρχονται;
Είναι προβληματικός , ή τουλάχιστον παράξενος, θα μπορούσαμε να πούμε. 

Ωστόσο, ένας τέτοιος νόμος τέθηκε στην ημερήσια διάταξη του Κοινοβουλίου της Ρουμανίας - της Ρουμανίας που είναι ένα από τα 28 κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι νόμος από την εποχή της δικτατορίας του Τσαουσέσκου, αλλά ένας νόμος που πρότεινε η κυβέρνησής μας στα τέλη του Αυγούστου 2013, και επρόκειτο να ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο όσο το δυνατόν συντομότερα (πιθανότατα τον Σεπτέμβριο).

Ο νόμος αφορά την εξόρυξη χρυσού και αργύρου στην Rosia Montana[Google Maps] που βρίσκεται στα βουνά Apuseni [Google Maps(στο δυτικό τμήμα των Ρουμανικών Καρπαθίων). Αλλά πρώτα, άς δούμε εν συντομία την όλη ιστορία του θέματος. 
Εδώ και δεκαπέντε χρόνια, η Rosia Montana Gold Corporation, στην οποίαπλειοψηφικός μέτοχος είναι η Καναδική μεταλλευτική κοινοπραξία Gabriel Resources, ενεργεί τις προετοιμασίες να αρχίσει την εξόρυξη 300 τόνων χρυσού και 1.500 τόνων αργύρου που εκτιμάται ότι υπάρχουν στην περιοχή.Υποτίθεται ότι θα είναι το μεγαλύτερο ορυχείο χρυσού της Ευρώπης. 

Σύμφωνα με όσα προβλέπει η εταιρεία, οι μεταλλευτικές εργασίες θα περιλαμβάνουν την εξόρυξη στην κοιλάδα στην οποία βρίσκεται το χωριόRosia Montana, και την καταστροφή [με ανοιχτή επιφανειακή εξόρυξη]τεσσάρων γειτονικών βουνοκορφών. Μια γιγαντιαία ανοιχτή λεκάνη κυανιδίων[Gold cyanidation], όπου θα διαχωρίζεται ο χρυσός από το μετάλλευμα, θα κατασκευασθεί πάνω από ένα γειτονικό χωριό. 
Στη θεωρία, παρά τις πολύ σοβαρούς περιβαλλοντικούς κινδύνους που προκύπτουν από μια τέτοια εκμετάλλευση μεγάλης κλίμακας με χρήση κυανιδίων, αυτό θα ήταν μια εύκολη υπόθεση για την Gold Corporation: Στις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι μετα- σοσιαλιστικές χώρες έχουν προσφέρει τους εαυτούς τους στο πιάτο των ξένων επενδυτών. Επιπλέον, οι διαδοχικές κυβερνήσεις της Ρουμανίας, ανεξάρτητα από το πολιτικό χρώμα τους, φιλοτεχνούν το εγκώμιο της Gold Corporation και των σχεδίων  της για τη Rosia. 

Αλλά κάτι δεν λειτούργησε ακριβώς όπως αναμενόταν. 

Η Rosia Montana ήταν μια πόλη ορυχείων ήδη από την εποχή που η Ρουμανία ήταν όντως Ρωμαϊκή επαρχίαΠριν από την σοσιαλιστική περίοδο, οι χωρικοί πήγαιναν μόνοι τους μέσα στα αρχαία ορυχεία για να αναζητήσουν το χρυσό, τον οποίο στη συνέχεια πωλούσαν στις τράπεζες. Ακόμη και σήμερα, έχουν μια αίσθηση ότι είναι οι ιδιοκτήτες των πολύτιμων πόρων που είναι υπόγειακρυμμένοι.
Η περιοχή αυτή στα βουνά Apuseni, είναι εξαιρετική για την πλούσια βιοποικιλότητά της [pdf]. Από τότε που σταμάτησε η εκμετάλλευση των ορυχείων, πολλοί άνθρωποι ζουν από την καλλιέργεια της γης και από την κτηνοτροφία. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι στη Rosia λένε ότι δεν υπάρχει αρκετός χρυσός σ' ολόκληρο τον κόσμο, που θα μπορούσαν να τους προσφέρουν για να αγοράσουν την ειρήνη και ηρεμία των γειτονικών βουνών. 

Εκτός των άλλων, είναι μεγάλη η τοπική υπερηφάνεια για την πολιτισμική αξία των σπιτιών, των εκκλησιών και των αρχαίων μεταλλευτικών στοών που υπάρχουν στο χωριό και στις γύρω περιοχές. Η Rosia Montana είναι ο παλαιότερος τεκμηριωμένος Ρουμανικός οικισμός, και έχει προταθεί για να ...

Πέντε «αγκάθια» για το οικολογικό κίνημα... (και πώς να τα ξεπεράσουμε)

της Μαρίας Βιτωράκη*
Αρκετές φορές έχω αναρωτηθεί γιατί στην Ελλάδα η πολιτική οικολογία, αλλά και τα κοινωνικά οικολογικά κινήματα, παραμένουν (σχετικά) στο περιθώριο, παρά τα σημαντικά θέματα ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος που μπαίνουν στην πολιτική και κοινωνική ατζέντα, παρά την «ευαισθητοποίηση» της κοινωνίας σε θέματα οικολογίας και παρά τον -κατά βάση- ελκυστικό και κοινά αποδεκτό χαρακτήρα των οικολογικών αιτημάτων για περιβαλλοντική βιωσιμότητα, διαγενεακή δικαιοσύνη και αλληλεγγύη.
Ομολογώ ότι δεν έχω βρει καθαρές απαντήσεις, έχω όμως εντοπίσει ορισμένα σημεία που αποτελούν "αγκάθια" για το οικολογικό κίνημα και πιστεύω ότι εμείς οι (ρεαλιστές) οικολόγοι έχουμε χρέος να τα συζητήσουμε και -σε όποιο βαθμό μπορούμε- να τα αλλάξουμε.

Σημείο 1: Περιβαλλοντική Καταστροφολογία και Καταστροφο-λαγνεία
Συχνά τα επιχειρήματα των οικολόγων στηρίζονται σε εικόνες «βιβλικής» περιβαλλοντικής καταστροφής που μάλιστα περιγράφεται ως αναντίστρεπτη, δηλαδή τέτοιας έκτασης και βαθμού που δεν θα μπορέσει ποτέ να αποκατασταθεί μέσω φυσικών μηχανισμών. Αυτό (επιστημονικά μιλώντας) σπάνια είναι αλήθεια. Η φύση έχει μοναδικούς μηχανισμούς αναγέννησης και επανάκαμψης σε νέες θέσεις ισορροπίας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αγνοήσουμε τις ανθρώπινες (συχνά πολύ αρνητικές) επιδράσεις στο περιβάλλον, αλλά να προτείνουμε ένα διαφορετικό μοντέλο αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον στη λογική της βιωσιμότητας- δηλαδή συνεκτιμώντας –σε κάθε περίπτωση- το περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος.
Θα πρέπει οι πολίτες να αντιληφθούν ότι οι οικολόγοι δεν είμαστε περιβαλλοντικοί «ταλιμπαν», αλλά ενδιαφερόμαστε για το συμφέρον της κοινωνίας που – πολύ απλά- δεν μπορεί παρά να συμβαδίζει με ένα βιώσιμο περιβάλλον!
Η καταστροφολογία έχει ένα επιπλέον αρνητικό αποτέλεσμα: ενισχύει την αντίληψη ότι στην σύγχρονη τεχνολογική εποχή είναι αδύνατον να αποφύγουμε την περιβαλλοντική υποβάθμιση – άρα θα πρέπει να την αποδεχθούμε, περίπου ως «αναγκαίο κακό», ενώ στην πραγματικότητα η τεχνολογική καινοτομία μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης για την περιβαλλοντική προστασία και αναβάθμιση.
Σημείο 2: Πόλεμος κατά των "μεγάλων επενδύσεων" παντού και πάντα! Αδυναμία αναγνώρισης και αξιολόγησης των προβλημάτων που αποτελούν πράγματι προτεραιότητα και απόδοσης των αντίστοιχων ευθυνών.
Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τα τοπικά οικολογικά κινήματα αντιμετωπίζουν με μεγάλη εχθρότητα τις υποψήφιες επενδύσεις είτε σε ΑΠΕ, είτε σε μονάδες διαχείρισης αποβλήτων ή και σε πιο «βαριές» δραστηριότητες όπως η εξόρυξη. Αυτό συχνά γίνεται από κεκτημένη ταχύτητα! Το «όχι» έρχεται πιο γρήγορα στο χειλάκι των οικολόγων από το «ναι υπό όρους». Έχω συχνά ασχοληθεί με τις συνέπειες αυτού του «όχι» που τις βρίσκω σχεδόν τόσο καταστροφικές όσο και του «χωρίς όρους ναι». Τι θα έπρεπε να κάνουμε: Οι ώριμες και δημοκρατικές κοινωνίες μπορούν να παίρνουν αποφάσεις συζητώντας - σχεδιάζοντας - συναποφασίζοντας- αξιολογώντας - λογοδοτώντας - τροποποιώντας. Όλο αυτό το μοντέλο το ονομάζω «σχέδιο δράσης» για τοπικά ή υπερ-τοπικά θέματα. Η δημοκρατία επιβάλλει την συν-ευθύνη και συν-απόφαση με κριτήριο το κοινό συμφέρον και όχι την προώθηση είτε ιδιωτικών είτε μικροπολιτικών/ πελατειακών συμφερόντων, αλλά ούτε και τη δικαίωση της συμπεριφοράς του κοινωνικού «τσαμπουκά» όπως συχνά βλέπουμε στην Ελλάδα.
Σημείο 3: Είναι το περιβαλλοντικό lobbying λύση ή πρόβλημα;
Υποστηρίζω σταθερά τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές ΜΚΟ ως αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας των πολιτών. Έχω συμμετάσχει σε αρκετές από αυτές και τρέφω μεγάλη εκτίμηση τόσο στα στελέχη τους όσο και στα μέλη/υποστηρικτές τους. Το παραπάνω δεν με εμποδίζει να έχω μια κριτική στάση απέναντι τους και να αναζητώ ένα ρόλο πιο ...

Η τοποθέτηση της κίνησης πολιτικής οικολογίας Think Π, στο Προοδευτικό Φόρουμ

Η ομιλία του Αλέξανδρου Αποστόλου – εκ μέρους του ThinkΠ, την Κυριακή 19/01/2014 στο Προοδευτικό Φόρουμ (progressive-forum.gr- στην ενότητα  Έκτο Πάνελ: Ένα εναλλακτικό προοδευτικό σχέδιο για την Ελλάδα. Τοποθετήσεις εκπροσώπων κομμάτων και κινήσεων πολιτών  (Συμπεράσματα των διοργανωτών):


Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Η ομάδα Think Π, μία ομάδα προβληματισμού και παρέμβασης για τον πολιτισμό, την παιδεία και την πολιτική οικολογία, πήρε την πρωτοβουλία για την ίδρυση ενός σύγχρονου ανοικτού κόμματος πολιτών. Στην πρωτοβουλία αυτή ανταποκρίθηκαν άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες. Μαζί με αυτούς τους ανθρώπους ιδρύουμε το κόμμα Ευρώπη - Οικολογία .
Η Ευρώπη – Οικολογία  δημιουργείται μεταξύ άλλων:
  • για να μπορέσουμε να συμβάλουμε σε μια διαφορετική και πολλά υποσχόμενη αναπτυξιακή πορεία της χώρας, αυτή που περιγράφεται ως «έξυπνη» ανάπτυξη,
  • για να συμβάλουμε στην προσπάθεια για την ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης με στόχο την ομοσπονδιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη δημιουργία των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.
Το κόμμα αυτό, μακριά από δογματισμούς, θα προσπαθήσει να συμβάλλει στο ξεπέρασμα κατακερματισμών και στη δημιουργία συγκλίσεων, γιατί μόνο έτσι μπορεί να επιδιώξει αποτελεσματικά τους στόχους που προαναφέρθηκαν.
Οφείλουμε να συναντηθούμε, οφείλουμε να αναζητήσουμε αυτές τις συγκλίσεις.

Λίγα λόγια για την «έξυπνη» ανάπτυξη


Η χώρα μας, αλλά και η Ευρώπη, χρειάζεται επειγόντως να τεθούν σε κίνηση μηχανισμοί ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης. Αλλιώς δεν αντιμετωπίζεται η φτώχια, η ανεργία, η περιβαλλοντική υποβάθμιση. Αλλιώς δεν μπορούμε να έχουμε εκπαίδευση και υγεία υψηλής ποιότητας. Αλλιώς η κοινωνική πρόνοια καταρρέει.
Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο για την ανάπτυξη που δεν θα είναι κοντόφθαλμο. Που δεν θα οδηγήσει για άλλη μια φορά σε μια εύθραυστη, ψεύτικη ανάπτυξη και ευμάρεια. Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο με ευρεία οπτική τόσο στο χώρο όσο και στο χρόνο. Δηλαδή ένα σχέδιο που η ανάπτυξη του ενός τόπου δεν θα καταστρέφει το διπλανό, που η ανάπτυξη σήμερα δεν θα καταστρέφει αλλά αντίθετα θα μεγεθύνει τις δυνατότητες της αυριανής ανάπτυξης. Ένα σχέδιο δηλαδή που θα διασφαλίζει ότι η δική μας γενιά δεν θα κλέβει τα παιδιά μας, τις επόμενες γενιές, αλλά αντίθετα θα φροντίζει για αυτές. Ένα σχέδιο διαγενεακής δικαιοσύνης.
Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα για ένα τέτοιο σχέδιο ανάπτυξης. Είναι η ανάπτυξη που στηρίζεται στην ένταση γνώσης, στην καινοτομία, στην ανάπτυξη νέας γνώσης και τεχνολογίας, στην ανάπτυξη της πρωτοβουλίας και της επιχειρηματικότητας σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.
Αυτή τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη βιώσιμη στο χώρο και το χρόνο, που στηρίζεται στη νέα γνώση και την πρωτοβουλία, ονομάζουμε «Έξυπνη Ανάπτυξη».
Ουσιαστικά δηλαδή, αναφερόμαστε στην ανατολή μιας νέας συναρπαστικής βιομηχανικής επανάστασης σε παγκόσμιο επίπεδο, που οδηγεί στην αποσύνδεση της δημιουργίας οικονομικής αξίας από την κατανάλωση των φυσικών πόρων.
Αυτό απαιτεί τρεις βασικές λειτουργίες:
  • μια συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας των φυσικών πόρων,
  • την αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας,
  • καθώς και τη μετάβαση από τις γραμμικές διαδικασίες παραγωγής σε οικονομία κυκλικών διαδικασιών, στην οποία όλα τα υπολείμματα είναι σημείο εκκίνησης νέων αλυσίδων παραγωγής αξίας.
Σε διεθνές επίπεδο το χρώμα αυτής της νέας βιομηχανικής επανάστασης είναι πράσινο. Τεράστια ρεύματα χρηματοδότησης κατευθύνονται προς την έρευνα αλλά και ως επενδύσεις σε αειφόρες παραγωγικές διαδικασίες και γραμμές παραγωγής. Κανένας άλλος τομέας της παγκόσμιας οικονομίας δεν αναπτύσσεται ταχύτερα από την πράσινη οικονομία: ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τεχνολογίες αποδοτικότητας ενεργειακών και φυσικών πόρων, ανακύκλωση πολύτιμων υλικών, επανεπεξεργασία νερού, οικολογική κτιριακή τεχνολογία, ηλεκτρικά οχήματα, χημεία φυσικών προϊόντων, είναι ορισμένα σημαντικά παραδείγματα.
Ειδικά στον τομέα της ενέργειας, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα διαδραματίσουν αποφασιστικό ρόλο. Και βρισκόμαστε ακόμα στην αρχή! Είναι παγκοσμίως ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας παραγωγής ενέργειας.
Ενώ το κόστος των νέων ηλιακών και αιολικών σταθμών παραγωγής ενέργειας συνεχώς μειώνεται και ταυτόχρονα αυξάνεται η απόδοσή τους, το κόστος για την κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας αυξάνεται κατακόρυφα. Ειδικά σε περιοχές με υψηλή ηλιακή ακτινοβολία, η παραγωγή με φωτοβολταϊκά είναι ήδη στο κατώφλι της ανταγωνιστικότητας συγκρινόμενη με ...

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Ποια είναι η Farmers Republic που καταργεί τους μεσάζοντες

από το capital.gr

Ξεκίνησε το 2012 με το gineagrotis.gr, ένα site μέσω του οποίου οι καταναλωτές μπορούν να αγοράσουν φρέσκα φρούτα και λαχανικά κατευθείαν από τους παραγωγούς μέσω ίντερνετ. Ο Δημήτρης Κουτσολιούτσος, ο 29χρόνος «πατέρας» της πλατφόρμας και μέλος της οικογένειας της Folli Follie, προχωρά ένα βήμα παρακάτω δημιουργώντας το Farmers Republic, την πρώτη στεγασμένη αγορά παραγωγών στην Ελλάδα, η οποία κάνει πρεμιέρα το προσεχές Σάββατο.

Σαράντα πιστοποιημένοι παραγωγοί βιολογικών προϊόντων θα μπορούν κάθε βδομάδα να πωλούν απευθείας τα προϊόντα τους σε μια στεγασμένη και πλήρως κλιματιζόμενη αίθουσα 1.200 τ.μ. στον κόμβο του Αγίου Στεφάνου. Επειδή δεν εμπλέκονται μεσάζοντες, οι τιμές των νωπών βιολογικών προϊόντων, σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθ. σύμβουλο της Farmers Republic Δημήτρη Κουτσολιούτσο, μπορεί να είναι 30% - 50% φθηνότερες σε σύγκριση με τα βιολογικά προϊόντα των σούπερ μάρκετ, ενώ θα είναι σαφώς χαμηλότερες σε σχέση με αυτά που πωλούνται στις λαϊκές αγορές.

Το οικόπεδο προϋπήρχε και ήταν ιδιοκτησία της Folli Follie. Το ύψος της επένδυσης, η οποία προέρχεται από ίδια κεφάλαια, αγγίζει τις 700 χιλ. ευρώ περίπου και αναμένεται να αποσβεστεί σε βάθος πενταετίας. Για τους παραγωγούς δεν υπάρχει προμήθεια επί των πωλήσεών τους, θα καταβάλουν όμως για να συμμετάσχουν με πάγκο στη λαϊκή ένα «εισιτήριο εισόδου» των 30 ευρώ.

«Στόχος είναι η ανάδειξη των παραδοσιακών προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης, με προτεραιότητα στις ποικιλίες της ελληνικής γης, όπως και η επαναφορά αξιών και η τήρηση κανόνων ηθικής στη διάθεση τροφίμων» τονίζει ο Δημήτρης Κουτσολιούτσος.

Στο χώρο θα λειτουργεί ακόμη παντοπωλείο με τα προϊόντα των παραγωγών. Οι λιανικές τιμές θα καθορίζονται από τους ίδιους, ενώ για αυτά θα υπάρχει προμήθεια 23% προς την εταιρεία Farmers Republic. Επιπλέον θα λειτουργεί e-shop και διανομή κατ’ οίκον. Η λαϊκή αγορά λειτουργεί κάθε Σάββατο, ενώ το παντοπωλείο και το ηλεκτρονικό κατάστημα καθημερινά.

Στις προθήκες του παντοπωλείου θα βρίσκονται αρχικά περισσότερα από 200 προϊόντα. Τέλος στους χώρους του Farmers Republic θα υπάρχει και κουζίνα, όπου επώνυμοι σεφ θα μαγειρεύουν με προϊόντα από το παντοπωλείο και τη λαϊκή.

Τη θεσμοθέτηση των farmers market, αγορών που θα πωλούν απευθείας τα προϊόντα τους στους καταναλωτές, είχε προαναγγείλει και το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, εντούτοις επειδή δεν δημιουργήθηκε το νομικό πλαίσιο για τη δημιουργία τους, η πρωτοβουλία πέρασε στους ιδιώτες.

Η λειτουργία του «Γίνε Αγρότης», σύμφωνα με την ομάδα του 
Farmers Republic δεν σταματά, αντιθέτως οι δύο εταιρείες είναι πιθανό να ενωθούν στο μέλλον. Μέσα σε δύο πάντως χρόνια από τη δημιουργία της πλατφόρμας, το gineagrotis.gr απέκτησε 350 συνδρομητές και 70 συνεργαζόμενοι παραγωγούς, ενώ μετρά και 5 χιλ. εγγεγραμμένους χρήστες. 

Βίκυ Κουρλιμπίνη


Δείτε ακόμη εδώ: Farmers Republic - Μια τεράστια αγορά που θα στηρίζει τον Έλληνα παραγωγό αρχίζει να λειτουργεί αυτό το Σάββατο στον Άγιο Στέφανο Πηγή: www.lifo.gr

Ενημέρωση 25/1/14
To eco blog ήταν στα εγκαίνια της βιολογικής αγοράς Farmers Republic, στο ύψος της γέφυρας του Αγ. Στεφάνου-Κρυονερίου (στην πλευρά προς Κρυονέρι) - η πρώτη μας εντύπωση: καλά προϊόντα, φτηνές τιμές. Τυποποιημένα προϊόντα κάθε μέρα, βιολογική λαϊκή αγορά κάθε Σάββατο. Καλή επιτυχία στην προσπάθεια! Ακολουθεί μικρό φωτογραφικό ρεπορτάζ από τα τμήματα της αγοράς:

Κρίτων Αρσένης: Υπέρ των εισαγωγέων και κατά των μελισσοκόμων και των πολιτών η κυβέρνηση


Στρασβούργο, 16 Ιανουαρίου 2014

Την απόφαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να απορρίψει τροπολογία για την υποχρεωτική σήμανση γενετικά τροποποιημένης γύρης στο μέλι, καταγγέλλει με δηλώσεις του ο ανεξάρτητος ευρωβουλευτής, Κρίτων Αρσένης, τονίζοντας ότι «ο καταναλωτής στερείται το δικαίωμα να γνωρίζει την ποιότητα του προϊόντος που επιλέγει».

Η δυσάρεστη αυτή εξέλιξη, έχει σημαντικό αντίκτυπο στο μοναδικής ποιότητας ελληνικό μέλι και τους 20.000 έλληνες μελισσοκόμους. Το ελληνικό μέλι εξομοιώνεται με το χαμηλής ποιότητας και βιομηχανικό άλλων χωρών. Η ποιότητα του εξαίρετου αυτού προϊόντος συνιστά το μοναδικό συγκριτικό πλεονέκτημα των ελλήνων μελισσοκόμων, έναντι μελισσοκόμων τρίτων χωρών που καλλιεργούν γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ) και εισάγονται αθρόα στην Ε.Ε. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο καταναλωτής δε θα είναι σε θέση να γνωρίζει αν το μέλι που επιλέγει περιέχει γενετικά τροποποιημένη (ΓΤ) γύρη.

Με αφορμή την απόρριψη της τροπολογίας ο Κρίτων Αρσένης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

“Είναι δυστυχώς μια μέρα ντροπής για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Ολομέλεια απέρριψε την τροπολογία για υποχρεωτική σήμανση γενετικά τροποποιημένης γύρης στο μέλι. Οι φιλελεύθεροι, η δεξιά, οι συντηρητικοί και οι αντιευρωπαϊστές συντάχθηκαν με τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών συσκευασίας και των εισαγωγέων μελιού, ενάντια στους μελισσοκόμους και τους πολίτες που ήθελαν να αναγράφεται αν το μέλι περιέχει ΓΤΟ. Είναι θλιβερό ότι παρά το γεγονός ότι χώρα μας δεν επιτρέπει την καλλιέργεια «μεταλλαγμένων», η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε από τους Ευρωβουλευτές να ψηφίσουν ενάντια της σήμανσης. Η γραμμή της κυβέρνησης δυστυχώς ήταν ευνοϊκή για τους εισαγωγείς μελιού και όχι – ως όφειλε - για τους έλληνες μελισσοκόμους και τους πολίτες. Χάρη στην επίμαχη τροπολογία οι έλληνες μελισσοκόμοι θα προστατεύονταν από τον ανταγωνισμό από χώρες που παράγουν «μεταλλαγμένα» και αποτελούν βασικούς εξαγωγείς μελιού στην ΕΕ, όπως η Κίνα και ο Καναδάς. Και τα ερωτήματα προκύπτουν εύλογα:

Γιατί η Κυβέρνηση στάθηκε στο πλευρό των εισαγωγέων και όχι των μελισσοκόμων;

Γιατί η ελληνική κυβέρνηση συντάχθηκε με τις μεγάλες εταιρείες και όχι με τους καταναλωτές;

Γιατί δεν θέλει να γνωρίζουν οι πολίτες αν καταναλώνουν «μεταλλαγμένα»;


πηγή kritonarsenis.gr

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Εν Αρχή ην ο Σπόρος!


από τον Παναγιώτη Σαϊνατούδη και το Πελίτι
Σας καλούμε να συν-διαδηλώσετε μαζί μας την πρόθεση όλων μας για διατροφική ασφάλεια και ελευθερία στους ντόπιους σπόρους την Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014 στις 12μμ έξω από τη Βουλή των Ελλήνων. 
Τη Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014 θα γίνει μία μεγάλη κινητοποίηση στις Βρυξέλλες έξω από το χώρο του Ευρωκοινοβουλίου από εκπροσώπους οργανώσεων από όλη την Ευρώπη. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις θα γίνουν στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης την ίδια μέρα. Το Πελίτι συμμετέχει και στις εκδηλώσεις που θα γίνουν στις Βρυξέλες.
Εν Αρχή ην ο Σπόρος!

Ο σπόρος είναι ο πρώτος κρίκος της διατροφής μας.

Αιώνες τώρα οι άνθρωποι έσπερναν τους σπόρους τους και καλλιεργούσαν την τροφή τους. Κρατούσαν ένα μέρος του σπόρου για να σπείρουν την επόμενη χρονιά, αντάλλασσαν τους σπόρους τους με τους γείτονες, τους φίλους, τους φιλοξενούμενούς τους από άλλα μέρη και έτσι, από χέρι σε χέρι και από καρδιά σε καρδιά διασφαλιζόταν η διατροφική επάρκεια, η βιοποικιλότητα, και ο πολιτισμός. 
Τα φυτά με τον καιρό προσαρμόζονταν στο εκάστοτε κλίμα και συνθήκες, και με τη φροντίδα των ανθρώπων γίνονταν ανθεκτικά κι εγκλιματίζονταν πλήρως στα νέα μέρη και διασταυρώνονταν με ντόπια είδη, παράγοντας έτσι νέες ποικιλίες. 
Έτσι σήμερα τρώμε ελιές, σταφύλια, σιτηρά, όσπρια που ήταν η βασική τετράδα διατροφής των προγόνων μας αλλά και ντομάτες και πατάτες που ήρθαν πριν μερικούς αιώνες από την Λατινική Αμερική, μελιτζάνες και βασιλικό που μας ήρθαν από την Ινδία, και ροδάκινα που μας ήρθαν από την Περσία.

Σήμερα οι διαδικασίες αυτές γίνονται εν πολλοίς μέσα στα εργαστήρια των μεγάλων εταιρειών. Καθώς οι μεγάλες εταιρείες διαθέτουν ανθρώπους και άφθονα χρήματα, πιέζουν όλο και περισσότερο τις κυβερνήσεις να νομοθετήσουν με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα βάζοντας στην άκρη το συμφέρον των πολιτών. 
Έτσι φτάσαμε σήμερα να απειλείται η ελευθερία του αγρότη να κρατήσει τον δικό του σπόρο, και να αποδίδονται διπλώματα ευρεσιτεχνίας (πατέντες) σε πολυεθνικές εταιρείες για φυσικά αγαθά όπως το μαρούλι και η πιπεριά. Το αποτέλεσμα είναι να έχουν χαθεί ήδη αρκετές ντόπιες ποικιλίες (μείωση της αγροτικής βιοποικιλότητας), και να κινδυνεύουν να χαθούν πολλές άλλες. Άλλο ένα αποτέλεσμα είναι η υπερ-συγκέντρωση της παγκόσμιας αγοράς σπόρων σε λίγες μεγάλες εταιρείες (73% της αγοράς στα χέρια 10 αγροχημικών εταιρειών).
Οι ντόπιοι παραδοσιακοί σπόροι είναι «παιδιά του τόπου τους», διαθέτουν προσαρμοστικότητα στις κλιματικές αλλαγές, και απαιτούν λιγότερα (ή και καθόλου) λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Αυτό διασφαλίζει: μικρότερο επενδυτικό κεφάλαιο για τον αγρότη, μικρότερες εισροές για λιπάσματα και φάρμακα, μικρότερη επιβάρυνση στο περιβάλλον, ασφάλεια αφθονία και καλές τιμές για τον καταναλωτή, και το κυριότερο, διατροφική ανεξαρτησία σε καιρούς κρίσης!

Μέσα στο 2014 η Ευρώπη θα αποφασίσει και θα νομοθετήσει σχετικά με τη διατροφική ασφάλεια των πολιτών της. Ας τη βοηθήσουμε να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη πρώτα τον άνθρωπο και μετά τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών. Ας τη βοηθήσουμε να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη την αγροτική βιοποικιλότητα και την υγεία της Φύσης γιατί έτσι μόνο διασφαλίζεται η υγεία όλων μας

Δείτε επίσης τη διακήρυξη της Βιέννης
http://www.eu-seedlaw.net/pdf/Declaration_Vienna_2013-11_EL.pdf

Για να μη χάσουμε αύριο αυτά που έχουμε σήμερα
Για περισσότερες πληροφορίες: www.peliti.gr

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

Δεν υπάρχει σχέση της κλιματικής αλλαγής με τον ανθρώπινο παράγοντα; Είναι το οικολογικό κίνημα λάθος;

από τον banksy
Υπάρχει μια θεωρία που αρνείται την υπερθέρμανση του πλανήτη εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων (εκπομπές CO2, φαινόμενο του θερμοκηπίου). Αντίθετα θεωρεί ότι υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία πρόκλησης τρόμου για τις επιπτώσεις της φανταστικής υπερθέρμανσης ώστε να προωθηθούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) με ταχύτητα και να αλλάξει το ενεργειακό μοντέλο της ανθρωπότητας. 
Δηλαδή υπάρχει μια παγκόσμια συνωμοσία για να ...προωθηθούν οι νέες τεχνολογίες και το ενεργειακό μοντέλο που περιγράφει και υποστηρίζει το οικολογικό κίνημα παγκοσμίως με το επίδικο της αειφορίας.

Ευτυχώς οι θιασώτες της θεωρίας της συνωμοσίας (θα τους αποκαλούμε εφεξής "οικοσκεπτικιστές") αναγνωρίζουν ότι υπάρχει κλιματική αλλαγή, αλλά αρνούνται την συμμετοχή των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων σε αυτήν ή την περιορίζουν στο ελάχιστο. Λένε ότι κλιματική αλλαγή υπήρχε ανέκαθεν, ότι δεν έχουμε τα μέσα να προβλέπουμε τις αλλαγές στο κλίμα (που είναι πολυπαραγοντικές, άρα πολύπλοκες και αδύνατες να προβλεφθούν), ότι το CO2 δεν είναι ρύπος αλλά η τροφή των φυτών που με την σειρά τους τρέφουν τον  άνθρωπο και ότι μπορεί να υπάρχει και τάση ψύξης του πλανήτη σύμφωνα με κάποιες ενδείξεις (μεταξύ των οποίων και την πρόσφατη εισβολή πολικών θερμοκρασιών στην Βόρεια Αμερική).

Η θεωρία αυτή ολοκληρώνεται με την άποψη μερικών επιστημόνων ότι κανονικά θα έπρεπε να είμαστε ήδη ξανά σε εποχή παγετώνων ή πολύ κοντά σε κάτι τέτοιο και πιθανότατα η εκπομπές CO2 και το φαινόμενο του θερμοκηπίου, έχουν ανατρέψει την περιοδικότητα της εμφάνισης των παγετώνων και έχουν προστατέψει έτσι την ανθρωπότητα από την εξαφάνιση.
Συμπέρασμα; Το οικολογικό κίνημα είναι ...λάθος! Σπαταλά ενέργεια σε λάθος κατεύθυνση, είναι αντιεπιστημονικό και επιβάλλει ενεργειακά μοντέλα αχρείαστα και μη λειτουργικά προσθέτοντας προβλήματα και όχι λύσεις.
Εκπρόσωπος τέτοιων απόψεων είναι και ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Λεωνίδας Λουλούδης που τις επαναλαμβάνει στην συνέντευξη που ακούσαμε πρόσφατα στο feleki στον 9.84 (ακούστε τον εδώ σύροντας την ένδειξη στο 01:25:00).

Η συζήτηση μεταξύ οικολόγων και οικοσκεπτικιστών διαρκεί μερικές δεκαετίες τώρα. Σε κάθε περίπτωση, το μοντέλο της αειφορίας ίσως μπορέσει και με την πρόοδο της φιλικής στο περιβάλλον τεχνολογίας (δείτε προηγούμενα άρθρα) να φέρει την συζήτηση στην ουσία της: στα όρια της ανάπτυξης και στην αδήριτη ανάγκη ανανεωσιμότητας στην ενεργειακή υποστήριξη της βιωσιμότητας του πλανήτη χωρίς την ολοκληρωτική κυριαρχία του ανθρωποκεντρικού μοντέλου και την εξαφάνιση της βιοποικιλότητας. Και υπάρχουν προφανώς άλλοι τρόποι αποτροπής της "νέας εποχής των παγετώνων" από την καταστροφή του πλανήτη μέσα από την εξάντληση των μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την καύση υδρογονανθράκων και την μη αναστρέψιμη μόλυνση του περιβάλλοντος από πυρηνικά και άλλα απόβλητα.

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Ένα "ανέφικτο όνειρο" της Γερμανίας; (#ενέργεια 100% από ΑΠΕ έως το 2050)

Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τη δυνατότητα μιας αποφασιστικής, επινοητικής και τεχνολογικά εξελιγμένης χώρας να επιτύχει μια σχεδόν αδιανόητη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Τα φωτοβολταϊκά βρίσκονται παντού στην Γερμανία.
Η φωτογραφία είναι από πρόσφατη κατασκευή
με σχεδόν απόλυτη κάλυψη από ηλιακά πάνελ
Photo: Tim Fuller via Flickr.com.
Το Γερμανικό Energiewende ή Ενεργειακό Μονοπάτι, οδηγεί την κυρίαρχη βιομηχανική δύναμη της Ευρώπης σε εντελώς νέο έδαφος. Μετρημένοι και σοβαροί γραφειοκράτες βλέπουν τεχνικά εφικτή μια οικονομία βασισμένη στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας κατά 100% έως το 2050.  Ο Chris Goodall ρωτά - έχουν όλοι τρελαθεί;

του Chris Goodall*

Εμείς οι Βρετανοί δεν έχουμε κατανοήσει σωστά την κλίμακα μεγέθους του γερμανικού Energiewende, ή ενεργειακής μετάβασης.

Ένα πρόσφατο σεμινάριο στην Υπηρεσία Περιβάλλοντος της Γερμανίας (Umwelt Bundesamt ή UBA) εξέτασε κατά πόσον θα μπορούσε η χώρα να σταματήσει τελείως τη χρήση ορυκτών καυσίμων μέχρι το 2050.
Το συμπέρασμά του: είναι τεχνικά εφικτό να παραχθεί όλη η ενέργεια της χώρας - και όχι μόνο η ηλεκτρική ενέργεια - από ανανεώσιμες πηγές χωρίς τη χρήση βιομάζας, η πυρηνικής ενέργειας ή δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (CCS).

Αυτό θα σήμαινε την παραγωγή περίπου 3.000 τεραβατωρών (TWh) από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την μετατροπή του μεγαλύτερου μέρους αυτής της ηλεκτρικής ενέργειας σε μεθάνιο (Power to Gas ) ή μεθανόλη / βουτανόλη (
Power to Liquid).

Αυτή είναι έξι φορές η τρέχουσα παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από όλες τις πηγές. Και αυτό θα σήμαινε μια μείωση κατά 50% της συνολικής χρήσης ενέργειας της Γερμανίας.

Μην τους υποτιμάτε

Είναι τρελοί; Νομίζω ότι πιθανότατα είναι. 
Ωστόσο, η Γερμανική κοινωνία είναι έντονα υπέρ του Energiewende και δεν πρέπει να υποτιμούμε την ικανότητα μιας αποφασισμένης, επινοητικής και τεχνολογικά εξελιγμένης χώρας να επιτύχει μια σχεδόν αδιανόητη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Αυτό που φαίνεται σε μας σαν ένα μη ρεαλιστικό όνειρο μπορεί τελικά να λειτουργήσει.

Αν ιδωθούν ως ένα πολλαπλάσιο των σημερινών χαμηλών εκπομπών άνθρακα, οι αριθμητικοί στόχοι είναι ακόμα πιο εντυπωσιακοί. Κατά το 2013, η γερμανική αιολική ενέργεια που παρήγαγε 47 TWh και η ηλιακή 30 TWh . Η υδροηλεκτρική προσέθεσε ακόμη 15 TWh.

Συνολικά, οι ανανεώσιμες πηγές προμήθευσαν 92 TWh, ή περίπου το 3% όσων ο Οργανισμός αναφέρει ότι θα απαιτηθούν το 2050 για την πλήρη εξάλειψη εκπομπών άνθρακα  από την οικονομία.
Μια  επέκταση μεγάλης κλίμακας της υδροηλεκτρικής ενέργειας δεν είναι δυνατή. Έτσι, η αιολική και η ηλιακή ενέργεια θα πρέπει να μεγεθυνθούν κατά σχεδόν 40 φορές αν θέλουν να καλύψουν όλες τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας.

Θα πρέπει να πούμε ότι στα έγγραφα του σεμιναρίου UBA αποφεύγεται οποιαδήποτε λεπτομερής αναφορά των συζητήσεων για το πώς η χώρα θα αυξήσει την ηλιακή και αιολική ενέργεια για να αντιμετωπίσει την τεράστια ανάγκη για ηλεκτρική ενέργεια μέχρι τα μέσα του αιώνα.

Η 
40πλάσια επέκταση  των φωτοβολταϊκών θα σήμαινε ότι πάνω από το ήμισυ των γερμανικών λιβαδιών θα έπρεπε να καλύπτονται από φωτοβολταϊκά πάνελ, αλλά κανείς δεν το ανέφερε αυτό. Φυσικά κάποια ενέργεια μπορεί να εισαχθεί, αλλά δεδομένου ότι οι περισσότερες από τις άλλες χώρες της Ευρώπης θα επιχειρήσουν τη δική τους εκδοχή του Energiewende δεν θα υπάρχει πολύ πλεόνασμα για μεταφορά.

Η φύση αυτής της φιλοδοξίας

Στην UBA φαίνεται να έχουν αποφασίσει ότι ένα μέλλον χαμηλών εκπομπών άνθρακα εξαρτάται καθοριστικά από την χρήση ηλεκτρικής ενέργειας για πλήρη αντικατάσταση αερίων καυσίμων και καυσίμων κινητήρων.

Την ώρα που το Ηνωμένο Βασίλειο μιλά για μετατροπή των αυτοκινήτων σε ηλεκτρικά και για χρήση ηλεκτρικών αντλιών θερμότητας για την παροχή θέρμανσης στα σπίτια, η Γερμανία δεσμεύεται να χρησιμοποιεί την ισχύ της ως πρώτη ύλη για ανανεώσιμο μεθάνιο και για ανανεώσιμα υγρά καυσίμα.

( Παλαιότερα άρθρα στο Carbon Commentary έχουν εξετάσει τους λόγους για τους οποίους το δίκτυο του φυσικού αερίου είναι το μόνο δυνατό μέσο για την αποθήκευση του πλεονάσματος ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται σε πολύ θυελλώδεις ημέρες).

Μια μελέτη που παρουσιάστηκε στο συμπόσιο ...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...