Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Πέφτουν και τα τελευταία προπύργια: Νόμιμη η καταπάτηση του αιγιαλού

Σκέψεις με αφορμή πρόσφατα νομοσχέδια του υπουργείου Οικονομικών

της Μαργαρίτας Καραβασίλη, προέδρου του Παρατηρητηρίου Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη -CISD

Τρία νομοσχέδια τέθηκαν από την Μ. Πέμπτη σε δημόσια διαβούλευση από το
υπουργείο Οικονομικών που αφορούν στη Δημόσια Περιουσία και ειδικότερα:

  • για την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τον αιγιαλό,
  • για τη ρύθμιση της δυνατότητας εξαγοράς από ιδιώτες κατεχομένων ακινήτων του Δημοσίου, και
  • για την εξωδικαστική επίλυση ιδιοκτησιακών διαφορών μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών.
Η πρόθεση του αρμόδιου Υπουργείου να βάλει τάξη στην άναρχη κατάσταση που επικρατεί στη Δημόσια Περιουσία υποκρύπτει, στην πραγματικότητα πολλές υπαναχωρήσεις με αποκλειστικό σκοπό την διευκόλυνση αναπτυξιακών επενδύσεων και την αύξηση των δημόσιων εσόδων. 
Καταρχήν, το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση δυνατότητας εξαγοράς από ιδιώτες κατεχόμενων ακινήτων του δημοσίου κάθε ιδιοκτήτης καταπατημένου ακινήτου θα μπορεί να το εξαγοράσει από το δημόσιο με την καταβολή της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου[1] και να αποκτήσει νόμιμο τίτλο κυριότητας (υπό την προϋπόθεση ότι το έχει ήδη στην κατοχή του για τουλάχιστον 20 χρόνια). Δηλαδή το δικαίωμα εξαγοράς θα αφορά μόνο σε όσους καταπάτησαν ακίνητα προ του 1993. Για τους άλλους προβλέπεται να κινηθούν οι διαδικασίες για να αποβληθούν από τα παράνομα ακίνητα.
Επιπλέον, με το νομοσχέδιο για τον Αιγιαλό αντικαθίσταται ο νόμος 2971/2001, ο οποίος δυσχεραίνει τις αναπτυξιακές δράσεις και απλοποιούνται και επιταχύνονται οι διοικητικές διαδικασίες αδειοδότησης για επιχειρηματικές χρήσεις και έργα εντός του αιγιαλού και του θαλάσσιου χώρου σε πλήρη ευθυγράμμιση με νέες επιχειρηματικές ανάγκες.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι μόλις ψηφιστεί το νομοσχέδιο θα «πέσουν βροχή» οι δηλώσεις περί ερευνητικών και επιστημονικών σκοπών!

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις επιχειρείται να γίνει οριοθέτηση του 100% του αιγιαλού σε σύντομο χρονικό διάστημα με βάση τα υπόβαθρα του Κτηματολογίου με χρήση νέας τεχνολογίας (ορθοφωτοχάρτες Κτηματολογίου), έναντι του μέχρι σήμερα χαραχθέντος 8%. Το μέτρο, αν και θετικό, θα φέρει στην επιφάνεια μεγάλα ιδιοκτησιακά θέματα και θα προκαλέσει δικαστικές διαμάχες μεταξύ ιδιωτών και ελληνικού δημοσίου, οι οποίες θα ενταθούν λόγω του προτεινόμενου επαναπροσδιορισμού, προς το δικαιότερο, του τρόπου υπολογισμού του οφειλόμενου στο Δημόσιο ανταλλάγματος για χρήση αιγιαλού, παραλίας και θαλάσσιου χώρου, με θεσμοθέτηση αντικειμενικών και σαφών κριτηρίων και διαφανούς διαδικασίας.

 Η Κυβέρνηση, με πρόσχημα τη μείωση των περιορισμών που ισχύουν σήμερα στην παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας σε δήμους και ιδιώτες, επεκτείνει την νομιμοποίηση αυθαιρέτων (πάντοτε έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) και σε κατασκευές που βρίσκονται εντός αιγιαλού και παραλίας, στην παρόχθια ζώνη και στο υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών, χωρίς να υφίσταται απόφαση παραχώρησης της χρήσης, οι οποίες χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς, κάτι που δεν ήταν δυνατό να δοθεί, έως σήμερα, με τους νόμους για τη νομιμοποίηση της αυθαίρετης δόμησης (ν. 4014/11, ν. 4178/13), ως αντίθετη στη συνταγματική επιταγή.

Χωρίς αιδώ η Κυβέρνηση ανοίγει η κερκόπορτα για τη νομιμοποίηση και αυθαίρετων κατασκευών εντός της ζώνης αιγιαλού – παραλίας, που βρίσκονται σε καταπατημένες εκτάσεις και αυτών οι οποίες έως σήμερα δεν μπορούσαν να υπαχθούν σε νόμο για τακτοποίηση, με απλή απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι η καταβολή ή ο νόμιμος διακανονισμός που καθορίζεται από την Κτηματική Υπηρεσία με βάση συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο που περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου για την παράνομη χρήση της έκτασης.
Επιπλέον, αίρει τους υφιστάμενους περιορισμούς ως προς την έκταση που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια), ως προς την υποχρέωση δημιουργίας ελεύθερων «ζωνών» 100 μέτρων, αλλά και τις αναφορές στην ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση στον αιγιαλό και την απαγόρευση της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας (με μόνη αναφορά ότι στις παραχωρήσεις θα πρέπει «να περιλαμβάνονται όροι χρήσης που να διασφαλίζουν την πρόσβαση του κοινού, ύστερα από αιτιολογημένη στάθμιση των συμφερόντων που εξυπηρετούνται ή βλάπτονται»). 

Και δεν φτάνουν όλα αυτά. 

Με το ως άνω νομοσχέδιο ανάβει πράσινο φως και στην δημιουργία μόνιμων κατασκευών στην ζώνη του αιγιαλού και του θαλάσσιου χώρου από ιδιώτες για επιχειρηματικό σκοπό με μοναδική προϋπόθεση ότι η παραχώρηση θα «κρίνεται απολύτως απαραίτητη για την επίτευξη του [επιχειρηματικού] σκοπού» και μάλιστα από τον γενικό γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ενώ παράλληλα επιτρέπει και την επιχωμάτωση(μπάζωμα) θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικής δραστηριότητας που έχει ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις. Δηλαδή, εκτός από την νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών τύπου προβλητών, μικρών λιμενικών, επιχώσεων, κλπ., όλες οι παράκτιες ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας θα μπορούν να επεκτείνουν μόνιμα τις εγκαταστάσεις τους στη ζώνη από την παραλία έως και τη θάλασσα.

Και αυτό γίνεται πριν ξεκαθαρίσει η νομική κατάστασης των κρατικών ακινήτων που έχει στα χέρια της η Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ) η οποία εκπονεί σχέδιο για την αποτύπωση της πραγματικής εικόνας, προκειμένου να καταστούν αξιοποιήσιμα, το οποίο έχει χρονικό ορίζοντα 6-7 ετών προκειμένου να αποτυπωθεί σε ηλεκτρονικό μητρώο.
Έτσι, η Κυβέρνηση με τα μέτρα αυτά δίνει συγχωροχάρτι και στους καταπατητές προκειμένου το Δημόσιο να μαζέψει χρήματα, αδιαφορώντας πλήρως για το δημόσιο συμφέρον και την προστασία του περιβάλλοντος.
Με τον τρόπο αυτό η Κυβέρνηση καταργεί για άλλη μια φορά τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος και την Ειδική Υπηρεσία Επιθεώρησης και Κατεδάφισης Αυθαιρέτων - ΕΥΕΚΑ) για κατεδάφιση αυθαιρέτων με πόρους του Πράσινου Ταμείου (ένα εκατ. ευρώ για κατεδαφίσεις αυθαιρέτων σε αιγιαλούς και δάση το 2014), θέτοντας οριστικό τέλος στην εκστρατεία του ΥΠΕΚΑ, που έχει ξεκινήσει εδώ και τρία χρόνια, για την κατεδάφιση αυθαιρέτων, η οποία άρχισε να υλοποιείται τους τελευταίους μήνες και αφορά, κατά προτεραιότητα, περί τα 3.000 πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων στον αιγιαλό από όλη την Ελλάδα, τα οποία απέστειλαν στην ΕΥΕΚΑ οι Αποκεντρωμένες Διοικήσεις της χώρας.
Έτσι, με κρατική «βούλα», θα μετατρέπονται σε νόμιμες εκτάσεις ή κτίσματα που βρίσκονται στον αιγιαλό ή την παραλία και μέχρι σήμερα χαρακτηρίζονται παράνομα, ανοίγοντας τον δρόμο για την εκμετάλλευση της παραλίας, με μοναδικό στόχο την ενίσχυση της κακώς εννοούμενης «ανάπτυξης».

Ακόμη και στην περίπτωση που σε παραχωρούμενη έκταση περιλαμβάνονται κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα, όπου το νομοσχέδιο απαιτεί την σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου, κατά περίπτωση, Υπουργείου, δίνεται η δυνατότητα έκδοσης Υπουργικής Απόφασης με ισχύ μέχρι πέντε έτη, στην οποία αναφέρονται οι όροι και οι προϋποθέσεις παραχώρησης στην συγκεκριμένη περιοχή, μεταθέτοντας έτσι την ετήσια ισχύ των πράξεων παραχώρησης. Ως εκ τούτου, ακόμη και σε «ιδιαίτερες» περιοχές, θα μπορεί να λαμβάνει χώρα μία επιχειρηματική δραστηριότητα.
Επίσης, εάν ο δικαιούχος παραχώρησης, παραβιάζει τις διατάξεις του νόμου ή όρους και περιορισμούς που έχουν τεθεί στην πράξη παραχώρησης ή προβαίνει σε μεταβολή του σκοπού, της χρήσης ή της φύσης του παραχωρηθέντος ακινήτου κηρύσσεται έκπτωτος της παραχώρησης με απόφαση της παραχωρούσας αρχής. Βέβαια, το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος θα ελέγξει τον παραβάτη...
Τέλος, την ίδια στιγμή, ακίνητα καταγεγραμμένα ως παλαιοί αιγιαλοί, (είναι δηλαδή ιδιωτική ακίνητη περιουσία του Δημοσίου), που δεν είναι άρτια και οικοδομήσιμα λόγω σχήματος ή διαστάσεων, μπορεί να μεταβιβάζονται χωρίς διαγωνισμό και κατά παρέκκλιση των διατάξεων που τυχόν ισχύουν για την απαγόρευση κατάτμησης των ακινήτων, σε όμορους ιδιοκτήτες. Χωρίς διαγωνισμό, δηλαδή, με διαδικασία fast track ολόκληρες εκτάσεις θα αλλάζουν χέρια, όταν ψηφιστεί το νομοσχέδιο.

Με το τρίτο νομοσχέδιο νομιμοποιείται η εξωδικαστική επίλυση ιδιοκτησιακών διαφορών μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτών επιλύοντας έτσι χρόνιες αμφισβητήσεις ως προς διεκδικούμενες εκτάσεις, για τις οποίες ο ιδιώτης έχει συνεχόμενους τίτλους που ανάγονται από το 1926 και πριν και έχουν εμβαδόν τουλάχιστον 50 στρέμματα, για ακίνητα εκτός σχεδίου πόλης και 20 στρέμματα, για ακίνητα εντός σχεδίου πόλης μετά από συμβιβασμό ιδιοκτησιακών διαφορών μεταξύ ιδιωτών και ελληνικού Δημοσίου (απαραίτητη προϋπόθεση να έχει ασκηθεί αγωγή εναντίον του ελληνικού Δημοσίου, χωρίς να έχει εκδοθεί πρωτόδικη απόφαση).
Τα παραπάνω μόνο ως ντροπή χαρακτηρίζονται και το σίγουρο είναι πως σε μια ευνομούμενη κοινωνία δεν νοείται να νομιμοποιείται η παρανομία των λίγων σε βάρος των πολλών.

Η Κυβέρνηση οφείλει να αναθεωρήσει τις σχετικές αποφάσεις και να τιμωρήσει την αυθαιρεσία, πριν οι παραθαλάσσιες περιοχές μετατραπούν σε χώρους άναρχης-παράνομης δόμησης.


[1] Ως τίμημα εξαγοράς ορίζεται η αντικειμενική αξία του ακινήτου η οποία θα προσαυξάνεται 20% αν μέσα στο ακίνητο υπάρχει και κτίσμα. Το ποσό αυτό θα καταβάλλεται είτε εφάπαξ με έκπτωση 5%, είτε σε διμηνιαίες δόσεις 800 ευρώ κατά ελάχιστο η κάθε μία.


Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

ΚΡΗΤΗ: Αλυσίδα σκαφών για τα χημικά της Συρίας

Βοηθήστε να σπάσει το σιωπητήριο. Σε λίγο ξεκινά με βάση πληροφορίες η καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας ανοικτά της Κρήτης. Η Κρήτη είναι για ακόμη μια φορά στο πόδι. Από τα Σφακιά θα ξεκινήσει τεράστιο κονβόι με σκάφη προς το σημείο καταστροφής. Η είδηση θα αποσιωπηθεί για ακόμη μια φορά απο τα περισσότερα ΜΜΕ. Σε κάθε τόπο της Ελλάδας που επισκέπτομαι μιλάω για το ζήτημα. Μόλις οι τοπικές κοινωνίες ενημερώνονται στέλνουν ψηφίσματα συμπαράστασης στο αγώνα των Κρητικών για την υγεία, οικονομία, δημοκρατία και ειρήνη όλων μας. Τα όπλα αυτά πρέπει να καταστραφούν στις χώρες και εταιρίες που τα παρήγαγαν. Αλλιώς σε αυτούς πάνε τα κέρδη από την παραγωγή όπλων του πολέμου και μαζικού θανάτου και σε εμάς τα κόστη. (έκκληση του ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη)
ρεπορτάζ από το the green eye report:

Μία αλυσίδα θα δημιουργηθεί αύριο (σήμερα) από τα Σφακιά μέχρι και τη Γαύδο, που θα αποτελείται από φουσκωτά, αλιευτικά σκάφη και επιβατικά. Η κίνηση αυτή θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή του Θωμά στις 27 Απριλίου, ημέρα δηλαδή που θα γίνει και η πρώτη υδρόλυση εν πλω. Πρόκειται για μία απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων όπου ουσιαστικά θα απαγορεύσουν τη διέλευση στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στα Σφακιά και τη Γαύδο.

Την αλυσίδα οργανώνουν τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής Χανίων σε συνεργασία των κατοίκων των Σφακίων και του Παγκρήτιου Όμιλου Φουσκωτών Σκαφών, καθώς και ψαράδων. Χιλιάδες κάτοικοι Κυθήρων και Κρήτης αλλά και εκατοντάδες ακτιβιστές απ' όλη τη χώρα θα σχηματίσουν αύριο ένα κομβόι με αλιευτικά σκάφη ενάντια στην υδρόλυση των χημικών όπλων της Συρίας ανοικτά της Κρήτης, προκειμένου για άλλη μία φορά να δηλώσουν την αντίθεση τους στην διαδικασία αυτή.


Η συμβολική γραμμή παρεμπόδισης της διέλευσης των πλοίων που μεταφέρουν τα τοξικά υλικά θα ξεκινήσει αύριο από τα Σφακιά. Ενώ απουσιάζουν αισθητά τα media από τη στιγμή, που χιλιάδες άνθρωποι διαμαρτύρονται στους δρόμους ή εν πλω. Σήμερα Σάββατο οι κάτοικοι των Κυθήρων υποδέχονται από τον Πειραιά το σκάφος «Αγιος Νικόλαος», ώστε να συνεχίσουν μαζί του το μακρύ ταξίδι μέχρι την Κρήτη.


Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Το Τσερνομπίλ δεν τελείωσε

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ για την επέτειο του Τσερνομπίλ από την ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΥΡΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΒΙΟΧΗΜΙΚΗΣ ΑΠΕΙΛΗΣ (ippnw-gr), 26-4-2014

28 χρόνια συμπληρώθηκαν από το καταστροφικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ και η Ουκρανία στην οποία υπάρχουν 15 παρόμοια πυρηνικά εργοστάσια βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Το Τσερνομπίλ δεν τελείωσε. Οι επιπτώσεις από το Τσερνομπίλ εξακολουθούν να προκαλούν θύματα και θα συνεχίσουν για τουλάχιστον 60 χρόνια, όσο θα εξακολουθεί να ακτινοβολεί το Καίσιο, που αυτή τη στιγμή περιέχεται σε αυξημένες ποσότητες στα τρόφιμα όλης της Ευρώπης και θα αυξηθεί από το συνεχιζόμενο fall outτης Φουκουσίμα.

Μέχρι το 2050 χιλιάδες νέες αιτίες ασθενειών θα διαγνωσθούν που θα έχουν σαν αίτιο στην καταστροφή του Τσερνομπίλ. Οι γενετικές διαταραχές που έχουν σαν αιτία το Τσερνομπίλ θα συνεχίσουν να ταλαιπωρούν τον κόσμο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι περισσότερες εμφανίζονται μετά τη Δεύτερη και Τρίτη γενιά.

Το Τσέρνομπιλ και η Φουκουσίμα είναι χαίνουσα πληγή που μολύνει όλο τον πλανήτη.
Αν και η πυρηνική ενέργεια διαφημιζόταν σαν φθηνή, ασφαλής και πράσινη σήμερα αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτε από όλα αυτά. O λόγος για να διακινδυνεύσουν οι κυβερνήσεις τόσο μεγάλο κόστος με τόσο μεγάλο ρίσκο δεν είναι η ενεργειακή τους αυτάρκεια, αλλά η ανάγκη τους να κατασκευάσουν πυρηνικά όπλα ή τουλάχιστον να είναι έτοιμες για την κατασκευή τους.

Ας σημειωθεί ότι κάθε πυρηνικός αντιδραστήρας περιέχει τη ραδιενέργεια 1.000 ατομικών βομβών τύπου Χιροσίμα και ότι ενώ η ραδιενέργεια από το Τσερνομπίλ εκλυόταν επί 10 ημέρες, η έκλυση από τους τουλάχιστον 4 τραυματισμένους αντιδραστήρες της Φουκούσιμα συνεχίζει να εκλύεται, αν και κανείς πια δεν ασχολείται.
Ειδικά σήμερα που ένας εμφύλιος στην Ουκρανία απειλεί την ίδια περιοχή ο κίνδυνος για μια νέα καταστροφή λόγω λάθους ή δολιοφθοράς είναι μεγαλύτερη από ποτέ.
Είναι καιρός πια να απαιτήσουμε την πλήρη απαλλαγή της ανθρωπότητας από αυτή την δαμόκλεια σπάθη.


Η πρόεδρος
Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Η πολιτική της συμβίωσης

Από τον Θανάση Γιαλκέτση (efsyn.gr)

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από το Manifeste convivialiste (Le Bord de l’ eau, 2013), ένα μικρό βιβλίο-μανιφέστο που συνυπογράφουν 64 διανοούμενοι από όλο τον κόσμο (ανάμεσά τους και οι Εντγκάρ Μορέν, Σαντάλ Μουφ, Αλέν Καγέ, Σερζ Λατούς κ.ά.).
Ποτέ άλλοτε όσο σήμερα η ανθρωπότητα δεν διέθετε τόσους υλικούς πόρους και τόσες επιστημονικοτεχνικές γνώσεις. Θεωρούμενη στην ολότητά της, αυτή είναι τόσο πλούσια και ισχυρή όσο κανείς στους προηγούμενους αιώνες δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και περισσότερο ευτυχισμένη. Ωστόσο, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πιστέψει ότι αυτή η συσσώρευση ισχύος μπορεί να επιδιώκεται απεριόριστα, χωρίς να στραφεί εναντίον του εαυτού της και να θέσει σε κίνδυνο τη φυσική και ηθική επιβίωση της ανθρωπότητας. Οι πρώτες απειλές που επικρέμανται πάνω μας είναι απειλές υλικής, τεχνικής, οικολογικής και οικονομικής τάξης. Απειλές εντροπίας.

Εμείς όμως είμαστε πολύ πιο ανήμποροι να φανταστούμε κατάλληλες απαντήσεις στον δεύτερο τύπο απειλών, στις απειλές ηθικής και πολιτικής τάξης. Μπροστά στα μάτια μας υπάρχει κάτι εκτυφλωτικά πρόδηλο: η ανθρωπότητα μπόρεσε να υλοποιήσει εντυπωσιακές τεχνικές και επιστημονικές προόδους, αλλά παραμένει ακόμα ανίκανη να επιλύσει το βασικό της πρόβλημα: πώς να διαχειριστεί την αντιπαλότητα και τη βία μεταξύ των ανθρώπινων υπάρξεων; Πώς να τις πείσει να συνεργάζονται, επιτρέποντάς τους να αντιπαρατίθενται χωρίς να αλληλοεξοντώνονται; Πώς να αντιταχθεί στη συσσώρευση της ισχύος –που είναι ήδη απεριόριστη και δυνητικά αυτοκαταστροφική– εναντίον των ανθρώπων και εναντίον της φύσης; Αν η ανθρωπότητα δεν μπορέσει να βρει μιαν απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, είναι προορισμένη να χαθεί. Και αυτό όταν έχουν δημιουργηθεί όλες οι υλικές προϋποθέσεις για γενικευμένη ευημερία, υπό τον όρο ότι θα συνειδητοποιήσουμε τον πεπερασμένο χαρακτήρα τους.

Εχουμε στη διάθεσή μας αρκετά στοιχεία απάντησης, που τα έχουν εισφέρει στην πορεία των αιώνων οι θρησκείες, οι ηθικές, οι πολιτικές θεωρίες, η φιλοσοφία και άλλες ανθρώπινες και κοινωνικές επιστήμες.

Ετσι, οι πρωτοβουλίες που κινούνται προς την κατεύθυνση μιας εναλλακτικής λύσης προς την τωρινή οργάνωση του κόσμου είναι αναρίθμητες και προωθούνται από χιλιάδες και χιλιάδες οργανώσεις ή ενώσεις και από δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια πρόσωπα. (…).

Προκειμένου αυτές οι τόσο πλούσιες πρωτοβουλίες να μπορέσουν να αντιταχθούν με την ανάλογη ισχύ στις ολέθριες δυναμικές του καιρού μας και να μην περιοριστούν στον ρόλο της απλής αμφισβήτησης ή της εκτόνωσης, γίνεται αποφασιστικό να ενώσουν τις δυνάμεις τους και τις ενέργειές τους. Να γιατί είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε και να εκφράσουμε τα κοινά στοιχεία που έχουν.

Αυτό που έχουν κοινό είναι η αναζήτηση ενός συμβιωτισμού, μιας τέχνης της συμβίωσης που δίνει τη δυνατότητα στις ανθρώπινες υπάρξεις να μεριμνούν οι μεν για τους δε και για τη φύση, χωρίς να αρνούνται τη νομιμότητα της σύγκρουσης, αλλά μετασχηματίζοντάς την σε παράγοντα δυναμισμού και δημιουργικότητας, σε ένα ...

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Το 20% της Κινεζικής Αγροτικής Γης Βρέθηκε Μολυσμένο!

του Άρη Παπαχρήστου από τα Αγροτικά Θέματα
Στην ιστοσελίδα του Κινεζικού Υπουργείου Προστασίας του Περιβάλλοντος δημοσιεύτηκε μελέτη συμφώνως με την οποία το 20% της Κινεζικής αγροτικής γης είναι σοβαρά μολυσμένο και ίσως θα έπρεπε να αποσυρθεί από την παραγωγή.
Η μελέτη έγινε σε 6.300.000 km2 (τετραγωνικά χιλιόμετρα) από τα 9.327.489,5 km2, που είναι η συνολική έκταση της Κίνας και λήφθηκαν πάνω από 100.000 δείγματα εδάφους για ανάλυση. Το 70% των δειγμάτων βρέθηκε «ελαφρώς» μολυσμένο, ενώ το 7% του συνολικού εδάφους ήταν «βαρύτατα μολυσμένο» με επίπεδα βαρέων μετάλλων πάνω από 5 φορές τα Κινεζικά στάνταρ. Στο σύνολο των εδαφών, το 16,1% είναι μολυσμένο, ενώ στην αγροτική γη αυτό ανεβαίνει στο 19,4%. Οι κύριοι μολυντές είναι κάδμιο, υδράργυρος, χρώμιο, ψευδάργυρος, νικέλιο, καθώς και πολυκυκλικές αρωματικές ενώσεις (πχ διαλύτες κα).
Η έρευνα κράτησε 7 χρόνια και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2013. Δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτή η έρευνα έχει σχέση με αντίστοιχη έρευνα του 2010, τα στοιχεία της οποίας δεν είχαν δημοσιευθεί, ως “κρατικό μυστικό’.
Τον Ιανουάριο, ένας κρατικός αξιωματούχος είχε παραδεχθεί ότι μία έκταση τουλάχιστον 33.000 km2 (33.000.000 στρέμματα) αγροτικής γης πρέπει να αποσυρθεί από την καλλιέργεια καθώς αυτή είναι υπερβολικά μολυσμένη από βαρέα μέταλλα. Αυτό αντιστοιχεί σε μία έκταση περίπου όσο ολόκληρο το Βέλγιο. Σε αυτή την γη, η κύρια καλλιέργεια είναι ρύζι και άλλα σιτηρά.
Το θέμα αυτό, θα αλλάξει την όψη της παγκόσμιας γεωργίας τα επόμενα χρόνια. Η παραγωγή τροφίμων είναι οριακά πάνω από την κατανάλωση, ενώ η κατανάλωση αυξάνεται συνεχώς. Αυτό σημαίνει ότι μία πιθανή απόσυρση, έστω προσωρινή, μίας εκτάσεως τόσο μεγάλης, από την αγροτική παραγωγή, θα οδηγήσει σε έντονες ανοδικές πιέσεις στις τιμές των σιτηρών και του ρυζιού και στην συνέχεια σε όλα τα αγροτικά προϊόντα.
Η έντονη άνοδος του βιοτικού επιπέδου στην Κίνα οδηγεί σε πολύ αυξημένη ζήτηση αγροτικών προϊόντων, ειδικώς σιτηρών για κτηνοτροφές, καθώς αυξάνεται ραγδαίως η κατανάλωση κρέατος. Αυτή η αυξημένη ζήτηση, από μόνη της, αναμενόταν να ασκήσει σημαντικές αυξητικές πιέσεις στις τιμές των αγροτικών προϊόντων. Άρα, αυτή η πρόσθετη σημαντική αύξηση της Κινεζικής ζητήσεως στην παγκόσμια αγροτική αγορά θα εντείνει τις πιέσεις, καθώς θα αποσύρονται εδάφη από την καλλιέργεια, .
Η κατάσταση ήταν αναμενόμενη, καθώς η ραγδαία βιομηχανική ανάπτυξη της Κίνας βασιζόταν σε πλήρη αγνόηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Οι πόλεις της Κίνας έχουν από τις πλέον μολυσμένες ατμόσφαιρες πόλεων παγκοσμίως.
Βεβαίως, υπάρχει και ένα σημαντικό θέμα με την ποιότητα των εισαγομένων τροφίμων από την Κίνα. Τα πιο πρόσφατα λεπτομερή στοιχεία που βρήκα ήταν του 2009. Στον ακόλουθο πίνακα παρουσιάζω τα 20 σημαντικότερα εισαγόμενα στην χώρα μας από την Κίνα αγροτικά προϊόντα (κατ” όγκο: σε τόνους).
Τα 20 σημαντικότερα κατ' όγκο αγροτικά προϊόντα που εισάγουμε από την Κίνα
Τα 20 σημαντικότερα κατ” όγκο αγροτικά προϊόντα που εισάγουμε από την Κίνα

Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Η Ευρώπη-Οικολογία, οι εκλογές και η αναζήτηση "ευρείας προοδευτικής συνεργασίας" με Δράση/ΦιΣ

Είχαμε δημοσιεύσει (εδώ) την πρόθεση του πράσινου κόμματος Ευρώπη-Οικολογία να διερευνήσει μαζί με την Δράση, την δυνατότητα παρουσίας ενός υβριδικού σχήματος πράσινων/φιλελεύθερων στις ευρωεκλογές (και μαζί σε κάποιες αυτοδιοικητικές περιφέρειες) που θα υλοποιούσε την σύγκλιση "μεταξύ πολιτών, κινήσεων και κομμάτων που υπερασπίζονται και ενδιαφέρονται να προωθήσουν την ιδέα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης." Η κίνηση αυτή, που έγινε αποδεκτή δημοκρατικά και από τα δύο κόμματα, συμπεριέλαβε αμέσως και την ΦιΣ (Φιλελεύθερη Συμμαχία) και διήρκεσε με πυκνές συνομιλίες για πάνω από ένα μήνα, διεκόπη πρόσφατα μετά την αιφνίδια αλλαγή ατζέντας και εκλογικών προτεραιοτήτων στον χώρο των φιλελευθέρων που προέκυψε από παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Κόμματος/ALDE. 

Από την κατάρτιση του σχετικού ψηφοδελτίου για την ευρωβουλή αλλά και την περιφέρεια Αττικής, αποχώρησαν έτσι Ευρώπη-Οικολογία και Φιλελεύθερη Συμμαχία (εδώ). Παρά την συνεχιζόμενη παραπληροφόρηση, όπως πχ σε άρθρο του Αθανάσιου Έλλις στην Καθημερινή (Οι "Γέφυρες" της μεταρρύθμισης) με φαντασιώσεις του συγγραφέα ότι "μόνο θετικά μπορεί κανείς να δει τις «Γέφυρες», τη συνεργασία, κοινή πορεία και, γιατί όχι, μελλοντική συνένωση κομμάτων και κινήσεων που περιγράφονται ως μεταρρυθμιστικό τόξο, όπως είναι η «Δράση», η «Δημιουργία ξανά», η «Φιλελεύθερη Συμμαχία» και η «Ευρώπη - Οικολογία»" το γεγονός είναι ότι συνεργάζονται μόνο Δράση και Δημιουργία Ξανά μεταξύ τους και υπό την πολιτική σκέπη του ALDE.

Όσον αφορά την Ευρώπη-Οικολογία αλλά και την στάση της περιφερειακής αυτοδιοικητικής κίνησης "Οξυγόνο" (για την Αττική) που οι συνεργαζόμενες κινήσεις πρόλαβαν να παρουσιάσουν, μπορείτε να δείτε παρακάτω τις σχετικές ανακοινώσεις: (σε επόμενο άρθρο θα παρουσιαστούν οι κινήσεις και οι υποψήφιοι που στηρίζει η Ε-Ο στις δημοτικές και αυτοδιοικητικές εκλογές πανελλαδικά)

Σχετικά με τις Ευρωεκλογές:

Για τις εκλογικές συνεργασίες

Η «Ευρώπη – Οικολογία» είναι ένα σύγχρονο Πράσινο Κόμμα που ιδρύθηκε πριν από δύο μήνες από πολίτες, που ενδιαφέρονται να συμβάλλουν στη διαμόρφωση μιας νέας, δίκαιης και βιώσιμης πορείας της χώρας μας. Στις βασικές πολιτικές μας προτεραιότητες περιλαμβάνονται η προώθηση της βιώσιμης, «έξυπνης» ανάπτυξης και η μετεξέλιξη της Ευρώπης προς ένα ομόσπονδο κράτος. Πρόκειται για επιλογές, που σήμερα περισσότερο από ποτέ, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητες για την Ελλάδα: Μόνο έτσι θα ξεπεραστεί με δημιουργικό τρόπο η σημερινή πολύπλευρη κρίση και θα αποφύγουμε να τεθούμε στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων.

Ειδικά το θέμα της Ομοσπονδιοποίησης της Ευρώπης θεωρούμε ότι μπορεί να προωθηθεί αποτελεσματικότερα μέσα από συνεργασίες και συγκλίσεις ανθρώπων και ομάδων, που ακόμα και αν διαθέτουν διαφορετικές πολιτικές οπτικές, τους ενώνει το κοινό ευρωπαϊκό όραμα. Το κοινό μανιφέστο των Daniel Cohn-Bendit από τους Πράσινους και Guy Verhofstadt από τους Φιλελεύθερους (Debout l’ Europe!) φαίνεται να δείχνει έναν τέτοιο δρόμο.

Οι επερχόμενες ευρωεκλογές, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα ιδανικό πλαίσιο για την επιδίωξη μιας τέτοιας προοπτικής, τόσο μέσα από τον πολιτικό αγώνα στην Ελλάδα, όσο και μέσω της συμβολής στις αντίστοιχες ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις. Για το λόγο αυτό διερευνήσαμε με θάρρος, ειλικρίνεια και ανοικτό πνεύμα τις δυνατότητες συνεργασίας με τη «Δράση». Χωρίς να παραγνωρίζουμε τις διαφορετικές οπτικές και αφετηρίες, θεωρήσαμε ότι στα ευρωπαϊκά ζητήματα θα μπορούσαμε τη διαφορά να τη μετατρέψουμε σε συμπληρωματικότητα.

Μετά από ένα διάστημα συζητήσεων, κατά το οποίο συμφωνήθηκαν αμοιβαία μια σειρά από σημαντικά και για τις δύο πλευρές ζητήματα, η προσπάθεια αυτή δεν καρποφόρησε. Η «Δράση», προτίμησε να θέσει ως πρώτη προτεραιότητα τη συσπείρωση του Φιλελεύθερου χώρου στην Ελλάδα, με αντίστοιχη μετατόπιση και της πολιτικής της ατζέντας. Η «Ευρώπη – Οικολογία» σέβεται απόλυτα αυτή την επιλογή, όμως είναι προφανές ότι δεν έχει ούτε θέση ούτε ρόλο μέσα σε ...

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Ένα πραγματικό success story της Ελλάδας που μπορούμε να επαναλάβουμε και σήμερα

Από την greenpeace και τον Τάκη Γρηγορίου 

Πριν 30 περίπου χρόνια, το ελληνικό κράτος έδωσε φορολογικά κίνητρα για την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων σε μία προσπάθεια να βοηθήσει τα νοικοκυριά να εξοικονομήσουν ενέργεια. Το αποτέλεσμα: γέμισαν οι ταράτσες με ηλιακούς θερμοσίφωνες, ο κόσμος απέκτησε δωρεάν ζεστό νερό, δημιουργήθηκαν χιλιάδες θέσεις εργασίας και η ελληνική βιομηχανία ηλιοθερμικών έγινε μία από τις σημαντικότερες εξαγωγικές δυνάμεις σε ολόκληρο τον κόσμο, με προϊόντα υψηλής ποιότητας.

Η διαδικασία ήταν πολύ απλή: ο καθένας μπορούσε να εγκαταστήσει έναν ηλιακό θερμοσίφωνα, χωρίς γραφειοκρατία, γρήγορα και απλά, σε μία εποχή μάλιστα χωρίς internet. Μέρος της επιτυχίας οφειλόταν στο γεγονός ότι δεν υπήρχαν αποκλεισμοί. Το μέτρο αφορούσε τους πάντες.



Πού θα πάει… θα τους πιάσουμε τους Αυστριακούς 

Τα φορολογικά κίνητρα είχαν προωθηθεί ως λύση τότε στην ενεργειακή (πετρελαϊκή) κρίση της δεκαετίας του 70.

Το ερώτημα λοιπόν είναι γιατί δεν κάνουμε κάτι παρόμοιο στη σημερινή κρίση;

Στην Ελλάδα του σήμερα, 3 εκατομμύρια συμπολίτες μας δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ζεσταθούν επαρκώς τον χειμώνα ή να δροσιστούν το καλοκαίρι. Αυτό οφείλεται στο ότι εξαιτίας της αύξησης του κόστους ενέργειας, τα 2,5 εκατομμύρια κτίρια χωρίς μόνωσηαπαιτούν ένα τεράστιο ποσό κάθε χρόνο για την θέρμανση και τον δροσισμό τους.

Ένα ποσό, το οποίο οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε την δυνατότητα να πληρώσουμε.

Το μόνο σχετικό μέτρο που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι το – χρήσιμο αλλά ανεπαρκές –‘Εξοικονόμηση Κατ’ Οίκον’, το οποίο έχει στόχο την αναβάθμιση 25.000 κατοικιών, όταν μόνο οι αιτήσεις είναι… 187.000! Ακόμα κι αν επεκταθεί και υποστηριχθεί με τα διπλάσια ευρωπαϊκά κονδύλια, άντε να αναβαθμίσει άλλα 25.000 σπίτια. Μοιάζει με σταγόνα στον ωκεανό…


Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι ένα επίδομα θέρμανσης για να ζεστάνει ένα αμόνωτο σπίτι που… μπάζει από παντού;

Όσο για το επίδομα θέρμανσης (οι δικαιούχοι του οποίου ξεπερνούν το μισό εκατομμύριο), είναι τόσο αναποτελεσματικό ως μέτρο κοινωνικής πολιτικής που ούτε οι μισοί δεν το αξιοποιούν. Όμως κι αυτοί που επωφελούνται από τα επιδόματα θέρμανσης φέτος, του χρόνου θα χρειάζονται ξανά οικονομική υποστήριξη: τα κονδύλια θα έχουν χαθεί για αγορές εισαγόμενου πετρελαίου χωρίς να έχει αλλάξει κάτι αφού οι δικαιούχοι θα εξακολουθούν να μένουν σε αμόνωτα σπίτια. Θα παραμένουν ενεργειακά φτωχοί…

Την ίδια ώρα, ο κατασκευαστικός κλάδος πνέει τα λοίσθια, εκατοντάδες χιλιάδες δουλειές έχουν χαθεί και η χώρα έχει γεμίσει άδεια και αναξιοποίητα κτίρια και διαμερίσματα, τα οποία ούτε ενοικιάζονται ούτε πωλούνται.

Ε, δεν γίνεται να μην μπορούν να κάνουν την σύνδεση...

Γιατί δεν επαναλαμβάνουμε λοιπόν το επιτυχημένο παράδειγμα των ηλιακών θερμοσιφώνων; Γιατί δεν εφαρμόζουμε ένα παρόμοιο ευέλικτο – και χωρίς αποκλεισμούς – μέτρο και για τις υπόλοιπες παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας (μόνωση, κουφώματα, ...

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Η πολιτική της ΕΕ για το κλίμα είναι ανεύθυνη

(Δελτίο τύπου της ομάδας των Πρασίνων στην Ευρωβουλή)
Η Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) δημοσίευσε σήμερα στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας το δεύτερο μέρος της νέας έκθεσης για το παγκόσμιο κλίμα, η οποία ασχολείται με τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Για την Ευρώπη η έκθεση προβλέπει μεταξύ άλλων αύξηση των πλημμυρών, προβλήματα στις παράκτιες περιοχές από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, αύξηση των κυμάτων καύσωνα και λειψυδρίας στη νότια Ευρώπη.
Η Rebecca Harms, πρόεδρος της Ομάδας των Πρασίνων / Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δήλωσε σχετικά:

” Το δεύτερο μέρος της έκθεσης για το Κλίμα που μόλις δημοσιεύθηκε είναι πολύ σαφές: Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής θα αλλάξουν τον κόσμο
Οι συνθήκες διαβίωσης των ανθρώπων θα επιδεινωθούν δραματικά, αν δεν αντιδράσουμε άμεσα και σοβαρά. Ακραία καιρικά φαινόμενα απειλούν τη διατροφική μας ασφάλεια, η στάθμης της θάλασσας ανεβαίνει, η οξίνιση των ωκεανών προχωράει και η βιοποικιλότητα βρίσκεται σε κίνδυνο.

Οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέχρι στιγμής δείχνουν να μην έχουν αντιληφθεί την κατάσταση. 
Το χάσμα μεταξύ των διαπιστώσεων των επιστημόνων και της ευρωπαϊκής πολιτικής διαρκώς αυξάνεται. 
Οι αναιμικοί κλιματικοί στόχοι για το 2030, που συζητούνται σήμερα στην ΕΕ, απέχουν πάρα πολύ από το να είναι επαρκείς για τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής. 
Η πολιτική της Άνγκελα Μέρκελ και των συναδέλφους της στην ΕΕ είναι ανεύθυνη.

Μόνο με πραγματικά φιλόδοξους στόχους για το κλίμα και δεσμευτικούς στόχους για την εξοικονόμηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχουμε πιθανότητα να περιοριστεί η κλιματική αλλαγή σε δύο βαθμούς και να αποτραπούν οι καταστροφικές επιπτώσεις. 
Σε αυτή τη διαδικασία υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες για καινοτομία στην οικονομία και ανάπτυξη της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας . 
Αυτές οι ευκαιρίες δεν πρέπει να πάνε χαμένες. »

*πηγή Ευρώπη-Οικολογία

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...